در این آموزش ما نوعی از حافظهی RAM را مورد استفاده قرار میدهیم که تحت استاندارد یا قراردادی با عنوان DIMM که مخفف Dual In-line Memory Module است میباشد، رمهای تحت این استاندارد بر روی مادربرد در شیاری با همین عنوان جا میخورند که شکل و شمایل خاص خودش را داراست و بعداً در مورد ظاهر این شیارها توضیح کافی خواهیم داد. البته ناگفته نماند که امروز و از تقریبا 6 یا 7 سال پیش همهی رمهای در بازار تحت این استاندارد هستند و استاندارد SIMM یا Single In-line Memory Module کاملا منسوخ شده. نکتهی بعدی قابل توجه این است که بایستی بدانید مادربرد شما از چه مدل RAM ی با چه مشخصاتی پشتیبانی به عمل میآورد ، RAM ها مدلهای مختلفی دارند مثل SD یا DDR و… برای اینکه این اطلاعات را به دست بیاورید دفترچهی مادربرد بهترین راهنما است. ولی به هر حال اگر رمهای شما تحت DIMM باشند و کامپیوتری که قصد سوار کردن حافظهی رم بر روی آن دارید یادگار دوران ماموتها نیست مدل RAM تحت پشتیبانی مادربردتان هر چه که باشد فرقی ندارد این راهنما در نصب RAM جدید به شما کمک خواهد کرد!
مواد لازم برای این جلسه
یک عدد رم سازگار با مادربردتان
پیچ گوشتی به میزان کافی و لازم در ابعاد و طرحها و رنگهای گوناگون!

برای این آموزش قصد داریم یک رم 184 پین DDR که تصویر آن را در بالا مشاهده میکنید را روی یک کامپیوتر سوار نمائیم.
گام اول: کامپیوتر خود را آماده کنید
برای اینکه کامپیوترتان آمادهی مونتاژ شود بایستی اول آن را ایمن کنیم به همین منظور قبل از هر کاری ابتدا آن را از برق میکشید و کلید پشت پاور یا همان منبع تغذیه را در حالت خاموش قرار میدهید با اینکار خیال شما از بزرگترین خطر ممکن در حین مونتاژ قطعات یعنی اتصالی جریان الکتریسیته راحت میشود.
بعد از اینکه پاور را از کار انداختیم زمان این رسیده است که کیس را باز کنیم ، البته اگر در حال مونتاژ یک کامپیوتر نو باشید یا پیش مونتاژش که خوب کیس باز است ولی اگر کامپیوتر فعلیتان نیازمند نصب یک RAM جدید است لازم است کیس را باز کنید. اینکه کیس شما چگونه باز میشود بسته به نوع کیس اندکی متفاوت است و فقط کافی است کمی کیس را نگاه کنید تا بفهمید پیچهایش کجا هستند و چگونه پنل کناریش باز میشود و از جا در میآید.
گام دوم: پیدا کردن یک شیار یا سوکت RAM خالی

پیدا کردن یک سوکت خالی RAM روی مادربرد اصلا کار دشواری نیست ، همانطوری که گفتیم رمهای موجود در بازار تحت استانداردی هستند با عنوان DIMM و بر روی سوکتی به همین نام نیز مونتاژ میشوند. سوکتهای DIMM را میتوانید در تصویر بالا مشاهده کنید بزرگترین مشخصهی آنها وجود دو عدد کلیپس در دو طرفشان است. جا زدن رمها در حالت عادی در این سوکتها ترتیب خاصی ندارد مگر اینکه مادربرد شما دارای قابلیتی تحت عنوان Dual Channel باشد ، این قابلیت سبب کارایی مفیدتر و بهتر رمها میشود و البته قابلیت مذکور زمانی فعال میشود که دو عدد رم به ترتیب خاصی در سوکتها چیدمان و بارگذاری شوند ، بهترین راهنما برای اینکه بدانیم مادربرد ما از Dual Channel پشتیبانی به عمل میآورد یا نه طبق معمول دفترچهاش است ، اگر مادربردی دارای قابلیت Dual Channel باشد به یقین در همان دفترچهاش ترتیب چیدمان توضیح داده شده است.
وقتی سوکتهای مذکور را پیدا کردید ، درون هر کدام که میخواهید رم را سوار کنید کلیپسهای دو طرفش را رو به بیرون فشار دهید تا سوکت آمادهی پذیرش رم بشود. (تصویر زیر)

گام سوم: مونتاژ رمها
وقتی سوکت را آماده کردید رم را به دقت با دست بردارید و سعی کنید آن را طوری بگیرید که دستتان کمترین تماس ممکن با سطحش را داشته باشد ، خوشبختانه پینهای رمها طوری طراحی شدهاند که فقط به یک شکل در سوکت جا میخورند و در وسط پینها یک تو رفتگی وجود دارد (اگر اشتباه نکنم در رمهای SD تو رفتگی روی پینها دو عدد است ولی در حال حاضر SD هم چندان رایج نیست) روی سوکتها هم یک بر آمدگی وجود دارد از تطبیق این دو میتوانید راحت در یابید رم چگونه بایستی روی سوکت قرار گیرد.
وقتی پینهای پائین رم را با سوکت تطبیق دادید رم را روی سوکت قرار داده و به آرامی همانطوری که در تصویر زیر مشاهده میکنید روی دو لبهی انتهاییش فشار بیاورید تا رم در داخل سوکت جا بیافتد به محض اینکه یک رم در سوکت جا بیافتد کلیپسهای دو طرف سوکت خود به خود سر جایشان بر میگیردند و رم را در داخل سوکت قفل میکنند.
گام چهارم: پایان دادن کار
رمها را که به راحتی جا زدیم ، اگر وسط مونتاژ یک کامپیوتر نو هستید من مزاحمتان نمیشوم به بقیه کارتان برسید! اگر نه و یک کامپیوتر قدیمی را ارتقا دادید پنل کیس را میبندید و پیچهایش را هم ایضا و Power را به برق زده و در حالت On یا روشن قرار میدهید.
کامپیوتر را روشن کنید تا ویندوز بالا بیاید ، بعد از اینکه ویندوز بالا آمد برای اینکه مطمئن شوید رمهای جدید درست نصب شده و کار میکنند روی آیکون My Computer کلیک راست کنید و گزینهی Properties را انتخاب نمائید در صفحهای که با انتخاب این گزینه باز میشود زیر عبارت :Computer مشخصات سختافزاری کامپیوتر شما و همینطور میزان حافظه رم آن ذکر شده است میتوانید آن را با مقدار حافظهی رمی که قبلاً روی کامپیوترتان نصب بوده است قیاس کنید تا مطمئن شوید همه چیز مرتب است یا نه.

چند نکتهی کنکوری
» اگر کامپیوتری بدون مشکل Over heat یا گرم شدن قطعات بیش از حد که در اثر عوامل مختلف خصوصاً درست کار نکردن فنها میتواند باشد Restart میشود خصوصاً در حین تماشای فایلهای ویدئویی یا انجام بازیهای سه بعدی سنگین رمها را چک کنید. در 99 درصد موارد روی چنین کامپیوتری بیش از یک رم سوار شده و رمهای سوار شده با هم سازگاری ندارند یا جنس تقلبی و نامرغوبی هستند. (برای اطمینان حاصل کردن هم میتوانید وضعیت سیستم مذکور را در حالی که فقط یک رم روی آن سوار است چک کنید احتمالاً با یک رم مشکلات قبلی را نخواهد داشت)
» اگر رمها روی مادربردی که از Dual Channel پشتیبانی به عمل میآورد به صورت غلط چیدمان شوند میتواند سبب بالا نیامدن سیستم یا کند شدن آن و مشکلاتی دیگر از این دست شود.
باتری های معمولی لپ تاپ نیز همانند سایر وسایل الکترونیکی برای خود عمر مشخصی دارند. این باتری ها معمولأ پس از 1 تا 2 سال کار مداوم ، کارایی اصلی خودشان را از دست میدهند و در نهایت تنها میتوانند 10 تا 15 دقیقه شارژ خود را حفظ کنند.
در صورتی که باتری لپ تاپ شما نیز به این بلا دچار شده است پیش از هر اقدام دیگری دست نگاه دارید و این ترفند واقعأ اعجاب انگیز با روشی اعجاب انگیزتر را بر روی باتری خود را اعمال کنید! چرا که با این کار میتوانید جان دوباره ای به باتری ببخشید و به نوعی آن را احیا کنید ، چرا که مجددأ باتری میتواند 1 الی 2 ساعت شارژ خود را نگه دارد و دیگر نیازی به پرداخت هزینه اضافی ندارید.
برای اینکار ، روش کار را بدون ترس و واهمه انجام دهید!

کافی است باتری را به مدت 14 الی 15 ساعت در داخل فریزر قرار دهید!
تا باتری لپ تاپ شما کاملأ فریز شود!
سپس باتری را 3 الی 4 بار شارژ و دشارژ نمایید.
اکنون باتری لپتاپ شما پس از گذراندن یک خواب زمستانی جان تازه ای پیدا کرده است و میتوانید بیش از گذشته برای شما کار کند.
شاید از این عمل تعجب کنید و ارتباطی بین این دو کار نیابید.
اما جالب است بدانید که این کار پایه و اساسی کاملأ علمی دارد ، چرا که همانطور میدانید به طور کلی در اجسام مختلف به دلیل لرزش طبیعی مولکولها جریان برق به راحتی از آنها عبور نمی کند. این مشکل در اجسام رسانا کمتر است ، زیرا مولکول ها به شکل منظم قرار می گیرند و جریان راحت تر عبور می کند ، اما برای ابر رسانا کردن باید جسم رو سرد نمود تا لرزش مولکولها کمتر شود (این لرزش هیچ گاه صفر نخواهد شد ، مگر در صفر مطلق یعنی 273- درجه سانتیگراد که البته تا امروز دست نیافتنی باقی مانده است blofa.blogfa) ، در نتیجه سرعت و کیفیت عبور جریان بهتر خواهد شود. دلیل بهتر کار کردن سی پی یو در درمای پایین نیز همین موضوع است.
این موضوع عملأ بر روی باتری یک لپ تاپ HP تست شد ، باتری که پس 1سال و نیم کارکرد ، تنها به مدت 10 دقیقه شارژ را نگه میداشت ، پس از اجرای این ترفند ، پس از اولین شارژ توانست 45 دقیقه و در دفعات بعدی تا 1.5 تا 2 ساعت شارژ را نگاه دارد.
از این موضوع و به نوعی نوآوری میتوان حتی در مورد هارد دیسک هم استفاده کرد ، هاردی که کار نمیکند را در صورتی که 10 تا 15 ساعت در فریزر فریز نمایید و سپس وصل نمایید را نیز میتوان با این روش بازیابی کرد.
همچنین برای تثبیت این موضوع ، ویدئویی نیز در سایت Metacafe منتشر شده است که کلیه عملیات به شکل تصویری قابل مشاهده است. این ویدئوی آنلاین در سیستم به اشتراک گذاری ویدئوی Metacafe به نشانی http://www.metacafe.com/watch/781300/revive_a_dead_laptop_battery در دسترس است.
لازم به ذکر است تا باتری شما دچار مشکل نشده است این ترفند را بر روی آن اجرا نکنید. همچنین این تنها بر روی باتری لپ تاپ تست شده است ، طبعأ امکان این کار بر روی همه باتری های لوازم الکترونیکی یا خود آنها وجود ندارد ، مگر دستگاه هایی که ساختاری همانند باتری های لپ تاپ داشته باشند.
آن قدر برنامه خدماتی به بازار عرضه شده است بعضی ز برنامه های خدماتی مفید تعبیه شده در سیسنم عامل های ویندوز مورد می مهری قرار بگیرند . یک برنامه خدماتی سودمند برای کاربران ویندوز اکس پی و 2000 برنامه Diskpart است . برنامه Diskpart یک مفسر سطر فرمانی طراحی شده به عنوان یک وسیله مدیریت دیسک است .
Diskpart ازجنبه های مختلف به برنامه خدماتی Fdisk ویندوز 98 شباهت دارد، اما قدرتمندتر و انعطاف پذیر تر است . Diskpart می تواند پارتیشنهای دیسک سخت را بسازد ، حذف کند ،و تغییر اندازه بدهد ، همچنین می تواند به دیسکها نماینده حرفی بدهد و تعدادی از تکالیف دیگر پیکربندی دیسک را انجام دهد ، اما در این مقاله ، توجه ما به ساخت و مدیریت پارتیشنها است.
Diskpart را در کجا پیدا کنیم:
مایکروسافت Diskpart را در ویندوز اکس پی تعبیه کرده است . رویStart کلیک ويا Run را انتخاب کنید. در پنجره Run ، فرمان cmd را در کادر تایپ وروی OK کلیک کنیدتا یک پنجره نشانه فرمانی ظاهر شود. Diskpart را در نشانه فرمان تایپ کنید و کلید Enter را بزنید.
برنامه Diskpart نشانه فرمان را به Diskpart > تغییر می دهد . برای خروج از Diskpart و بازگشت به نشانه فرمان استاندارد، فرمان exit را تایپ کنید . کلید Enter را بزنید.
فرمانهای پایه Diskpart:
پر استفاده ترین فرمانهای پایه عبارتند از سه فرمان (List Disk،List Volume،List Partition)، لیست و سه فرمان Select (فرمانهای Select Volume، Select Partition ،Select Diskِ ). این شش فرمان را در ترکیبهای مختلف برای بررسی پیکربندی دیسک سخت می توانید به کار بگیرید .
فرمان List Disk فهرستی از دیسکهای متصل به کامپیوتر شما و اطلاعاتی درباره آنها ، شامل اندازه ، فضای آزاد، و این که آیا آنها به صورت basic پیکربندی شده اند یا dynamic به نمایش در می آورد.
فرمان List Volume فهرستی از والیومهای قابل دستیابی و اطلاعاتی درباره هر والیوم(Valume) را ، شامل نام حرفی دیسک ، برچسب ، نوع فرمت ، نوع والیوم ، اندازه ، وضعیت ، و این که آیا آن والیوم حاوی یک سیستم عامل هست یا نه به نمایش در می آورد .
فرمان List Partition جدول پارتیشن دیسک فعلی را که توجه به آن معطوف است نمایش می دهد. اطلاعات جدول پارتیشن شامل نوع پارتیشن ، اندازه آن ، و آفست (offset)آن است .
اکثر فرمانهای Diskpart یک عمل را روی یک هدف ویژه (دیسک سخت ، والیوم ، یا پارتیشن )انجام می دهند. پیش از آن که بتوانید فرمانی را روی یک آبجکت (object ) صادر کنید ، باید آن آبجکت را انتخاب کنید، تا فرمانها ی بعدی به آن آبجکت توجه کنند. وقتی آبجکتی را انتخاب کردید، تا زمانی که آبجکتی دیگر انتخاب شود یا یک فرمان دیگر به اجرا درآید که آن آبجکت را از دسترس خارج کند، مانند فرمان حذف ، برای فرمانها ی بعدی توجه روی آن آبجکت باقی می ماند.
فرمانهای Select بدین قرارند:
Select disk n
Select volume n
Select partition n
در این فرمانها به جای n عدد مورد نظرتان را قرار دهید .
اگر مطمئن نیستید که کدام آبجکت مورد توجه است ، می توانید فرمانهای List Disk،List Volume ،یا List Partition را صارد کنید .
یک ستاره در کنار نام دیسک ،والیوم ، یا پارتیشن نشان می دهد که آبجکت برگزیده ( مورد توجه ) فعلی است . فرمانSelect را بدون هیچ پارامتری می توانید صادر کنید ، که در این صورت Diskpart آبجکت انتخاب شده را باز خواهد گرداند.
برای دیدن جدول پارتیشن یک دیسک ، ابتدا باید آن را برگزینید . به عنوان مثال ، در یک سیستم دو دیسکی ، فرمان ListDisk نام دیسکها را به صورتdisk0وdisk1 و نشان می دهد. برای دیدن اطلاعات پارتیشن دیسک دوم، فرمانListDisk1 را تایپ ، و سپس فرمانList Partition را تایپ کنید.
پارتیشن کردن یک دیسک:
سه فرمان بسیار متداول ساخت پاربیشن به قرار زیرند :
Creat partition primary [size=n] [offset=n]
Creat partition extended [size=n] [offset=n]
Creat partition logical [size=n] [offset=n]
به جای n درsize اندازه پارتیشنی را که می خواهید بسازید بر حسب مگابایت وارد کنید . اگر اندازه ای را مشخص نکنید ، Diskpart تلا ش خواهد کرد که از همه فضای قابل دستیابی بهره بگیرد.
به جایn درOffset مقدار آفست بایت مورد نظر خود را وارد کنید. اگر آفست را مشخص نکنید ، پارتیشن از اولین فضای آزاد کافی برای جا دادن یک پارتیشن شروع خواهد شد.
فرمان partition primary ، یک پارتیشن بر روی دیسکی که در حال حاضر بر گزیده شده است می سازد . پس از آن که یک پارتیشن را ساختید پس از آنکه یک پارتیشن را ساختید ، توجه به پارتیشن جدید معطوف می شود.
فرمان partition extended ، یک پارتیشن بسط یافته ( logical partition ) بر روی دیسکی که در حال حاضر بر گزیده شده است می سازد. برای هر دیسک فقط ساخت یک پارتیشن بسط یافته مجاز است .
فرمان Partition logical ، یک پارتیشن منطقی (Logical partition ) در داخل پارتیشن بسط یافته (این پارتیشن بسط یافته باید مورد توجه برنامه باشد ) می سازد .یک پارتیشن بسط یافته ممکن است حاوی چند پارتیشن منطقی باشد .
پس از آنکه پارتیشنی را شاختید ، باید برای آن یک حرف نماینده به دیسک معرفی کنید . ابتدا والیوم مورد نظرتان را برگزینید و سپس از فرمان Assign برای نسبت دادن یک حرف نماینده دیسک بهره بگیرید: assign [letter=d] . به جای d حرف نماینده دیسک مورد نظر خود را وارد کنید.
مثال: فرض کنید به تازگی یک دیسک سخت جدید دوم ، و خالی را به کامپیوتر خود اضافه کرده اید ، و می خواهید آن را با استفاده از حروف دیسک E ، F وG به سه والیوم پارتیشن بندی کنید .
برای فهرست کردن دیسک های متصل به کامپیوتر خود ، فرمان List Disk را تایپ کنید .Disk Part دیسکها را به صورت disk 0 و disk 1 فهرست باید کرد . برای انتخاب دیسک جدید ، فرمان Select disk 1 را تایپ کنید .برای ساخت یک پاتیشن 4098 مگابایتی جدید ، فرمان زیر را تایپ کنید:
Creat partition primary size=4098
توجه برنامه به پارتیشن جدید تغییر خواهد کرد .
سپس ، فرمان Assign letter =E را برای نسبت دادن یک حرف نماینده دیسک به پارتیشن جدید تایپ کنید . برای ساخت یک پارتیشن بسط یافته ، فرمان زیر را تایپ کنید :
Creat partition extended
ما هیچ اندازه ای را مشخص نکرده ایم ، در نتیجه ، پارتیشن بسط یافته از همه فضای باقی مانده روی دیسک برگزیده ( مورد توجه فعلی ) استفاده خواهد کرد . اگر بخواهید یک پارتیشن منطقی 4098 مگابایتی در داخل این پارتیشن بسط یافته ، بسازید فرمان زیر را تایپ کنید:
Creat partition logical size=4098
حتما می خواهید یک حرف نماینده دیسک به پارتیشن منطقی جدید نسبت بدهید . برای این مثال ما فرمان Assign letter =F را تایپ کردیم. برای ساخت یک پارتیشن منطقی دوم ، عبارت زیر را تایپ کنید:
Creat partition logical
برای نسبت دادن یک حرف نماینده دیسک به این پارتیشن جدید ، فرمان Assign letter =G را تایپ کنید .
حذف یک پارتیشن:
گاه و بیگاه ، ممکن است لازم باشد که یک پارتیشن را حذف کنید . از فضای پارتیشن حذف شده میتوانید برای ساخت پارتیشنی دیگر با بزرگتر کردن یک پارتیشن موجود استفاده کنیم . نمی توانید پارتیشن سیستمی یا پارتیشن بوت ، یا هر پارتیشنی را که حاوی فایل صفحه بندی (Paging file ) فعال است حذف کنیم . برای حذف پارتیشنی که در حال حاضر مورد توجه است ، فرمان delete partition را تایپ کنید:
مثال: فرض کنید می خواهید پارتیشن منطقی دوم را که پیشتر روی دیسک 1 یافتیم حذف کنیم . فرمان Select disk 1 را تایپ کنید . ( ما در مثال قبل ، disk1 را انتخاب کرده بودیم، اما همیشه بهتر است وقتی می خواهید پارتیشنی را حذف کنید اول صریحا دیسکی را که می خواهید برگزیده شود انتخاب کنید . ) سپس ، فرمان select partition 4 را تایپ کنید . این کار باعث می شود که توجه برنامه به پارتیشن چهارم برروی دیسک 1 معطوف شود. سپس ، فرمان delete partition 4 را تایپ کنید.
بزرگتر کردن یک پارتیشن:
اگر پارتیشنی ساخته اید که به مرور زمان پر شده است و برای کارهای فعلی شما کوچک است ، و یک والیوم سیستمی یا بوت فعال نیست ، می توانید آن را بزرگ کنید . می توانید از فرمان Extend برای بزرگ کردن پارتیشنی که در حال حاضر برگزیده اید بهره بگیرید . برنامه فضای اختصاص نیافته موجود بر روی دیسک را به این پارتیشن ملحق می کند . فضای اختصاص نیافته باید بعد از پارتیشن انتخاب شده فعلی باشد ( یعنی آفست آن بالاتر باشد ).
اگر پارتیشنی را که می خواهید بزرگ کنید تا به حال فرمت نشده باشد ، یا با NTFS فرمت شده باشد ، هیچ اطلاعاتی از بین نخواهد رفت. اگر این پارتیشن با سیستم فایلی به جز NTFS فرمت شده باشد ، فرمان Extend کار نخواهد کرد و این پارتیشن بدون تغییر باقی خواهد ماند .
Extend [size=n] [disk=n]
به جای حرف n در پارامتر size ، عدد متناظر با تعداد مگابایتی را که می خواهید به پارتیشن اضافه کنید قرار دهید. پارامتر disk فقط با دیسکهای دینامیک به کار برده می شود . برا ی این مقاله ، می توانید از این پارامتر بگذرید.
مثال: فرض کنید می خواهید پارتیشن 3 در سیستم دو دیسکی خود را به اندازه 2048 مگابایت توسعه بدهیم . این مقدار فضا را از فضای اختصاص نیافته موجود بر روی دیسک 1 خواهیم گرفت . این فضا موجود است چون ما پارتیشن 4 را حذف کردیم که بالای پارتیشن 3 قرار داشت .
فرمان Select disk 1 را تایپ کنید ، آنگاه فرمان select partition 3 را تایپ کنید ، و سپس فرمان Extend size =2048 را تایپ کنید.
بازیافت یک دیسک گمشده:
برنامه Disk Part حاوی فرمان Clean که از آن می توانید برای پاک کردن پارتیشنی که ویندوز نمی تواند شناسایی کند یا حذف اطلاعات پارتیشن بندی در صورتی که اشتباهی مرتکب شوید استفاده کنید .
دو نوع فرمان Clean وجود دارد: Clean و Clean all . فرمان Clean all کل پارتیشن و اطلاعات والیوم را از دیسک سختی که در حال حاضر مورد توجه است حذف می کند ، و همه قطاعهای (sector ) روی دیسک را صفرمی کند، که همه داده های روی دیسک مذبور را حذف می کند . فرمان Clean فقط در Master boot record و اطلاعات قطاعهای پنهان رونویسی می کند.
امکانات دیگر:
برای دستیابی به اطلاعات کامل به سایت www.microsoft.com مراجعه کرده و کلمه DiskPart را جستجو کنید .
در صورتی که شما نیز از پرینترهای Epson استفاده میکنید احتمالأ متوجه شده اید که هنگامي كه كارتريج Epson در حال تمام شدن است ، پرينتر يكدفعه از كار باز ايستاده و پيغامي را صادر ميكند. بدين ترتيب ديگر به جوهر باقي مانده توجهي نكرده و زماني شروع بهكار ميكند كه كارتريج جديدي به كار گرفته شود. با این کار همواره مقداری از جوهر کارتریج هدر میرود اما چه بهتر كه از آخرین قطره جوهر بتوان استفاده كرد. در این ترفند قصد داریم تا روشی به منظور این کار معرفی کنیم.

پخش كننده جوهر در اپسون با يك چيپ كار ميكند كه به درايور چاپگر اطلاعاتي در مورد ميزان جوهر موجود ميدهد.
يكي از فوايد اين مسئله اين است كه ديگر شما مجبور به دور انداختن اوراق چاپ شده به علت تمام شدن يك يا چند رنگ در هنگام چاپ نباشيد.
اين چيپ در بعضي از مدلهاي كارتريج به درستي عمل نميكند. به همين علت هم در بعضي مواقع خواستار يك كارتريج پر از جوهر ميگردد و ديگر كاري به جوهر باقي مانده ندارد. البته از بعد از دادن پيغام هم ميتوانيد اوراق خود را به چاپ برسانيد، اما خودتان بايد با چشم مواظب باشيد كه مشكلي پيش نيايد و در صورت مشاهده اولين كمبود رنگ، آن را عوض كنيد.

اگر چاپگر بدون جوهر كار بكند اين امكان وجود دارد كه هد چاپگر آسيب ببيند.
ابزار SSC Service Utility
را كه میتوانيد از آدرس www.pcwelt.de/downloads/druck-dtp/druck/100906 دريافت كنيد، ميتواند نشان دهنده جوهر را در بيش از 100 چاپگر اپسون تغيير دهد. اينكه آيا مدل شما نيز در اين ميان پيدا ميشود يا نه را ميتوانيد در سايت زير چك كنيد: www.ssclg.com/epsone.shtml حتي اگر علاقهمند نيستيد، باز هم يكبار ديدنش ضرري ندارد.
زير گزينه “Configuration” مدل چاپگر خود را انتخاب كنيد. در گزينه “Ink Monitor" ميتوانيد ميزان جوهر هر كدام از منابع خود را مشاهده كنيد. اگر ابزار را ببنديد، به عنوان آيكوني در Systray پديدار ميگردد. با دگمه راست ماوس بر روي آيكون كليك كنيد و گزينه "Reset Counters" را انتخاب كنيد. اكنون اين امكان براي شما وجود خواهد داشت كه توسط گزينه "Reset all Counters" چيپهاي تمامي منابع را به عقب باز گردانيد. به عنوان جايگزين ميتوانيد نشاندهنده هر جوهر را جداگانه انتخاب كنيد. اگر كار را درست انجام داده باشيد، گزينه "Ink monitor" منبع پري را به شما نشان خواهد داد. اگر پيغام زير به شما داده شد: "...Please use ink freezer..." نميتوانيد نشاندهنده كارتريج را تغيير دهيد. به جاي اين كار ميتوانيد عدد استاندارد جوهر را ساكن سازيد. براي اين كار بايد به پخش كننده جوهر يك كارتريج اصلي پر را نسبت دهيد كه ميزان اعداد آن جايگزين اعداد قديمي شوند.
با دگمه راست ماوس بر روي آيكون SSC Service Utility كليك كرده و گزينه زير را انتخاب كنيد: “Cartridge exchange, Move head to exchange Position” اكنون منابع به موقعيت تعويض در ميآيند بدون اينكه نرمافزار خدماتي اپسون، اين مسئله را يادداشت كند. جوهر جديد را جايگزين كنيد، چند خط چاپ كرده و عدد استاندارد جوهر را توسط گزينه “Ink Freezer, Store Counters Values" ذخيره كنيد. سپس دوباره منبع قديمي را جايگزين كنيد.
اكنون چيپ را توسط گزينه "Ink Freezer, Restore Values Back" با عدد جوهر جديد، initialize كنيد. اگر پيغام "Ink Counters Value restored" ظاهر شد، موفق شدهايد اما اگر گزينه "Wrong Stored data" به چشمتان خورد، چاپگر متوجه تعويض كارتريج شده و اينگونه مانع از تعويض عدد ميشود. گاهياوقات دربار دوم اين عمل صورت ميپذيرد.
توجه: اگر هنوز زمان زيادي تا استفاده از ترفند گفته شده در مورد كارتريج جديد در پرينتر شما باقيمانده است بهتر است زودتر از اين ترفند استفاده نكنيد.
(به نقل از PCWorldIran)
پرینترهای Inkjet فوق العاده ارزان هستند و قیمتی پایین دارند ، ضمن آنکه هم پرینتر رنگی هستند ، هم اسکنر و هم دستگاه کپی . اما قیمت کارتریج های جوهر آنها نسبت به قیمتشان بسیار گران است. اگر پرینتر را به قیمت ۲۰۰ هزار تومان میخرید ، قیمت دو کارتریج سیاه و دیگری رنگی آن نزدیک به ۱۰۰ هزار تومان می شود . که حتی برای خرید هر ۳ ماه یکبار هم گران بنظر می رسد. لذا اکثر توجهات بجای حفظ و نگهداری از پرینترها ، به کارتریجها معطوف شده است. در این ترفند قصد داریم به معرفی نحوه نگهداری این کارتریج های پرینتر به شکل صحبح بپردازیم.
قابل ذکر است که این کارتریجها را می توان پر کرد که قیمت هر بار شارژ (هر دو) چیزی معادل ۵۰ هزار تومان میشود که صرفه جویی خوبی را در بر دارد . اما باید توجه کنید که وقتی کارتریج جوهر تمام میشود یا نزدیک تمام شدن است اگر دقت لازم را در نگه داری از آن بعمل نیاورید ، سریعا خشک شده و دیگر نمی توان آنرا پر کرد . بدین ترتیب مجبور هستید پول بیشتری برای خرید دو عدد کارتریج نو صرف کنید . پس وقتی اولین آثار اتمام جوهر هر کدام از کارتریجهای رنگی یا سیاه را مشاهده کرده ، وقت را تلف نکنید و سریعا آن کارتریج را از پرینتر خارج کرده و به روش زیر بسته بندی کنید تا به دست کسی برسانید که بتواند آنرا برایتان شارژ کند . اگر خودتان هم میتوانید کار شارژ را انجام دهید ، چه بهتر ، باز هم صرفه جویی کرده اید .
▪ برای بسته بندی هر کارتریج بصورت جداگانه به وسایل زیر نیاز دارید :
۱) یک عدد کیسه پلاستیکی زیپ دار (زیپ لاک)
۲) یک نوار باریک (۳۰ در ۲ سانتیمتر) از پارچه کرکی یا کاغذ کاهی نسبتا کلفت یا دستمال کاغذی کلفت
۳) یک عدد کش حلقه ای
▪ روش بسته بندی به شرح زیر است:
۱) کارتریج خالی را از پرینتر خارج کنید .
۲) نوار باریک را چند تا کنید تا به اندازه طول حدود ۳ سانتی متر کوچک شود . آنرا خیس کنید . این خیسی باید حاوی آب باشد اما چکه نکند .
۳) کارتریج و نوار خیس شده را در پلاستیک قرار دهید . (رقص دانش) توجه کنید که نوار خیس کافی است به بدنه کارتریج بچسبد و نباید هیچگونه تماسی با هد چاپ یا قسمت های جوهری کارتریج داشته باشد . وظیفه این نوار خیس ، مرطوب نگهداشتن داخل پلاستیک است .
۴) کیسه را بسته و زیپ آنرا خوب ببندید .
۵) با کش دور پلاستیک را مهار کنید .
۶) هرچه سریعتر نسبت به شارژ آن اقدام کنید .
اگر نتوانستید کارتریج را به موقع شارژ کنید لازم است تا نوار کاغذی را حداقل هفته ای یکبار مجدا خیس کنید .
● پس به نکات مهم زیر دقت کنید:
۱) به محض تمام شدن جوهر کارتریج ، آنرا از پرینتر خارج کرده و در کیسه پلاستیکی قرار دهید . در غیر اینصورت کارتریج سریعا خشک شده و باید بدور انداخته شود .
۲) در کارتریج رنگی ، به محض اتمام اولین رنگ ، کارتریج را بسته بندی کنید . تغییر رنگ طبیعی تصاویر به شما کمک میکند تا متوجه اتمام یک رنگ شوید .
۳) اگر هرچه سریعتر کارتریج را پر کنید ، شانس کار مجدد با آنرا خواهید داشت .
(به نقل از وین بتا)
همه شما تاکنون بارها و بارها از ماشین حساب استفاده کرده اید. عملیات مختلف اعم از 4 عمل اصلی و در ماشین های حساب های پیشرفته تر ، عملیات کاربردی دیگری به وسیله همین ماشین حساب هایی که در خانه همگی ما یافت میشود صورت میگیرد. اما آیا تاکنون با ماشین حساب اعمال دیگری جز این عملیات انجام داده اید؟ در این ترفند قصد داریم تا ترفندهایی بسیار متفاوت ، استثنایی و مخفی را برای شما مطرح کنیم که با بهره گیری از آنها میتوانید از این پس به ماشین حساب خود طور دیگری نگاه کنید!

خاموش کردن ماشین حساب به روشی دیگر
این ترفند بر روی بسیاری از ماشین حساب های قدیمی و جدید قابل استفاده است. به ویژه ماشین حساب های مدرسه ای. مخصوصأ ماشین حساب هایی که دکمه OFF برای خاموش کردن مستقیم ماشین حساب دارند و اتوماتیک خاموش نمیشود. به ویژه اگر به فرض دکمه OFF ماشین حساب خراب شده باشد با این ترفند میتوانید آن را بدون نیاز به این دکمه خاموش کنید.
برای این کار ، پس از روشن کردن ماشین حساب ، کافی است دکمه های 2 و 3 را همزمان نگه داشته ، سپس دکمه ON را بزنید. خواهید دید که ماشین حساب خاموش میشود! این کار را با نگه داشتن دکمه های 5 و 6 نیز میتوانید انجام دهید.
یک باگ یا یک عمل ریاضی؟!
این ترفند بر روی ماشین حساب های معمولی مدرسه ای قابل اجراست.
بدین صورت که ابتدا یک عدد را به دلخواه وارد ماشین حساب کنید. سپس یکبار دکمه ضرب را زده ، سپس دکمه تقسیم و بعد دکمه مساوی را بزنید. عدد بی ربطی برای شما نمایان میشود. اما اکنون چند بار پیاپی دکمه مساوی را بزنید. خواهید دید که به عدد 0 میرسید! حالا کافی است یکبار دکمه ضرب را بزنید ، سپس دکمه جمع (به علاوه) ، و نهایتأ باز هم دکمه مساوی! خواهید دید که عددی که در ابتدا وارد کرده بودید برای شما (ایرون دات کوو دات ای ار) نمایان خواهد شد!
به عنوان مثال اگر 25 را وارد کنیم ، سپس دکمه های ضرب ، تقسیم و مساوی را به ترتیب و بزنیم ، عدد 0.04 را خواهیم داشت ، با فشردن 4 بار پیاپی دکمه مساوی به 0 میرسیم. حال ، اگر اینبار دکمه های ضرب ، جمع و مساوی را به ترتیب بزنیم به همان عدد 25 خودمان میرسیم!
کشف شماره تلفن از روی ماشین حساب!
ابتدا شماره 7 رقمی شماره تلفن خود را در نظر بگیرید بدون پیش شماره. (در تهران شماره قدیمی 7 رقمی را در نظر بگیرید ، رقم اول را تکرار نکنید!)
3 رقم ابتدا شماره تلفن خود را وارد ماشین حساب کنید. این عدد را در 80 ضرب کنید. عدد 1 را با آن جمع کنید. حاصل را در 250 ضرب کنید. 4 رقم پایانی شماره تلفن خود را با آن جمع کنید. مجددأ 4 رقم پایانی شماره تلفن را جمع کنید. عدد 250 را از حاصل کم کنید. حال حاصل را بر 2 تقسیم کنید! عددی که به دست میاید شماره تلفن شماست!
لازم به ذکر است از این دست ترفندها در ماشین حساب زیاد است و به نوعی یک شوخی به حساب میایند. این ترفند را هم به عنوان نمونه ای از این شوخی ها معرفی کردیم.
نوشتن کلمات با ماشین حساب!
در زبان انگلیسی برای هر عددی در ماشین یک حرف انگلیسی را در نظر گرفته اند. این حروف که حروف اصلی هم هستند به وسیله آنها میتوان هر عبارت یا کلمه ای را توسط ماشین حساب نوشت. اما با اندکی ذکاوت!
لیست این حروف و اعداد به شکل زیر است:
- 0=O
- 1=I
- 2=S
- 3=E
- 4=H
- 5=Z
- 6=G
- 7=L
- 8=B
به عنوان مثال برای نوشتن کلمه GOOGLE ، باید اعداد را از حرف E شروع کرد و به G رساند ، یعنی عدد 376006 را وارد ماشین حساب کرد ، سپس ماشین حساب را بر عکس کرد تا به طور واضح واژه google نمایان شود! میتوان از اعداد استفاده کرد. به ویژه به حالت دیجیتالی ماشین حساب این موضوع قابل درک تر میشود.
مثال های دیگر:
0.7734 = HELLO
GLIB = 8176
LOGS = 5607
همان طور که دیدید در کلمه HELLO و کلیه کلماتی که به O ختم میشوند باید پس از زدن 0 یک . نیز وارد کرد.
یکی از دلایلی که در امتحانات درسی اجازه تبادل ماشین حساب داده نمیشود همین ترفند است.
AGP کامپيوترهای پيشرفته قادر به انجام عمليات گرافيکی زيادی می باشند. سيستم های عامل با رابط کاربر گرافيکی ، بازيهای کامپيوتری ، انيمشن و طراحی سه بعدی و ...
از جمله مواردی می باشند که انجام آنها نيازمد وجود سيستمی با توان گرافيکی بالائی است . در صورت استفاده کامپيوتر در مواردی نظير : تايپ ، صفحات گسترده ، کاربردهای ساده تجاری و ... ، لزومی به داشتن سيستمی با توان گرافيکی بالا نخواهد بود. کارت های گرافيک را می توان با استفاده از يکی از روشهای زير در کامپيوتر نصب کرد: OnBorad . تراشه گرافيک بر روی برد اصلی قرار دارد.
PCI . کارت گرافيک در يکی از اسلات های PCI نصب می گردد. AGP . کارت گرافيک در اسلاتی نصب خواهد شد که مخصوص کاربردهای گرافيکی طراحی شده است . بمنظور ارسال تصاوير ويديوئی ، نمايش بازيهای کامپيوتری ، به کارت هائی با بازدهی بمراتب بيشتر از PCI نياز است . در سال 1996 شرکت اينتل (AGP(Accelerator Graphics Port را که نسخه اصلاح شده ای از گذرگاه های PCI است ، عرضه نمود. هدف از طراحی تکنولوژی فوق ارائه تصاوير ويدئويی و انجام عمليات گرافيکی با سرعت بالا است . کارت های گرافيک که قبل از ارائه تکنولوژی AGP توليد می گرديدند، از يک گذرگاه برای ارتباط با پردازنده استفاده می کردند. گذرگاه يک کانال ارتباطی و يا مسير بين عناصر سخت افزاری موجود در يک کامپيوتر است . تکنولوژی AGP مبتنی بر نکنولوژی PCI است و برخی اوقات "گذرگاه AGP " ناميده می گردد ولی تکنولوژی فوق يک گذرگاه سيستم نمی باشد. تکنولوژی فوق يک اتصال نقطه به نقطه (Point-to-Point) است . به عبارت ديگر در تکنولوژی فوق تنها دستگاهی که از طريق AGP به پردازنده و حافظه ، مرتبطه می گردد ، کارت گرافيک است . در مسير مربوطه هيچگونه توقفی وجود نداشته و نمی توان ادعا نمود که AGP يک گذرگاه اشتراکی است . تکنولوژی AGP نسبت به PCI دارای ويژگی های زير است : کارائی سريعتر دستيابی مستقيم به حافظه AGP بمنظور افزايش کارآيی خود از چندين روش استفاده می نمايد :
- AGP يک گذرگاه 32 بيتی با سرعت 66 مگاهرتز است . اين بدان معنی است که در يک ثانيه می توان 32 بيت داده را 66 ميليون مرتبه انتقال داد. - بر روی گذرگاه AGP دستگاه ديگری وجود ندارد بنابراين کارت گرافيک اجباری به اشتراک گذرگاه نخواهد داشت . در چنين حالتی کارت گرافيک قادر به عمليات خود با حداکثر ظرفيت و پتانسيل خواهد بود. - AGP از روش Pipelining برای افزايش سرعت استفاده می نمايد. در روش فوق برای بازيابی داده از مدلی مشابه فرآيندهای موجود در خط توليد استفاده می گردد.کارت گرافيک در پاسخ به يک درخواست ( سيگنال ) چندين بلاک داده را دريافت خواهد کرد. روش Pipelining مشابه سفارش غذا در يک رستوران است . فرض کنيد غذای مورد علاقه خود را در رستوران سفارش دهيد .پس از سفارش و آماده شدن، غذای مورد نظر در اختيار گذاشته می گردد در ادامه مجددا" غذای بعدی مورد علاقه خود را سفارش و منتطر آماده شدن خواهيد ماند.
در مدل فوق فرآيند تکراری : سفارش غذا(داده) و انتظار برای تامين خواسته بصورت تکراری انجام خواهد شد. می توان روش ثبت سفارش خود را تغيير و در ابتدا تمامی خواسته های خود را مشخص کرد. بديهی است در چنين مواردی زمان انتظار بين سفارشات متعدد حذف خواهد گرديد. در تکنولوژی AGP از روشی مشابه فوق برای بازيابی داده استفاده می گردد. يکی ديگر از علل افزايش کارائی تکنولوژی AGP ارتباط مستقيم آنها با حافظه است . ويژگی فوق از خصايص بسيار مهم AGP است . Texture Map مهمترين عنصر موجود در يک کارت گرافيک بوده و حجم بالائی از حافظه يک کارت گرافيک را اشغال می نمايد. با توجه به اينکه قيمت حافظه کارت های گرافيک بالا بوده و از لحاظ ظرفيت نيز دارای محدوديت هائی می باشند ، ميزان و تعداد Textures استفاده شده در کارت های گرافيک اوليه محدود بود . در سيستم های مبتنی بر AGP با استفاده از قابليت های حافظه سيستم، می توان اطلاعات مورد نطر را در حافظه کارت گرافيک ذخيره کرد. در يک سيستم مبتنی بر PCI هر Texture Map دو مرتبه ذخيره می گردد. در ابتدا از هارد به حافظه سيستم منتقل و در آنجا مستقر خواهد شد. زمانيکه می بايست از داده فوق استفاده گردد، از طريق حافظه سيستم در اختيار پردازشگر گذاشته خواهد شد. در ادامه نتايج از طريق گذرگاه PCI برای کارت گرافيک ارسال می گردند.
در اين حالت اطلاعات مجددا" در FramBuffer کارت گرافيک ذخيره خواهند شد. در حقيقت هر Texture Map پس از پردازش دو مرتبه ذخيره می گردد ( يکی توسط سيستم و ديگری توسط کارت گرافيک ) AGP صرفا" يک مرتبه Texture Map را ذخيره می نمايد. امکان فوق با استفاده از يک بخش خاص با نام Graphics Address Remapping Table GART) موجود بر روی تراشه AGP تحقق می گردد. GART ، بخشی از حافظه سيستم را بمنظور نگهداری Texture maps استفاده می نمايد. در چنين حالتی کارت گرافيک و پردازنده اين تصور را خواهند داشت که Texture در FramBuffer کارت گرافيک می باشد. همانگونه که مشاهده گرديد، در يک کارت فاقد تکنولوژی AGP هر texture دو مرتبه تکرار و.پردازنده مجبور به انجام عمليات اضافه است . اندازه و تعداد texture نيزمحدود به FrameBuffer است .تمام عوامل فوق در کارت های مبتنی بر AGP بهبود يافته است . بدين علت کارآئی آنها بمراتب بالاتر از انواع ديگر است . انواع AGP سه نوع مشخصه متفاوت برای AGP وجود دارد : AGP 1.0 AGP 2.0 AGP Pro AGP 2.0 که شامل AGP 1.0 نيز می باشد از سه حالت (يک سرعته ، دو سرعته ، چهار سرعته) متفاوت برای عمليات استفاده می نمايد.در سه حالت فوق از سرعت 66 مگا هرتز استفاده می گردد ولی کارت های گرافيک 2x ، در هر سيکل دو مرتبه اطلاعات خود را ارسال و يک کارت گرافيک 4x در هر سيکل چهار مرتبه داده ها را ارسال می نمايد. AGP Pro بر اساس مدل AGP 2.0 ايجاد شده و از اسلات بزرگتری استفاده و دارای امکانات ويژه برای استفاده حرفه ای از کارت های گرافيک است .
کامپيوترهای که دارای اسلات از نوع AGP Pro و يا AGP 2.0 می باشند قادر به استفاده از کارت های AGP 1.0 و AGP 2.0 می باشند. اسلات AGP 1.0 با ساير مدل های فوق سازگار نخواهد بود. وضعيت گذرگاهها قبل از AGP اولين گذرگاه کامپيوترهای شخصی، هشت بيتی و با سرعت 4.77 مگاهرتز(ميليون سيکل در هر ثانيه ) بود. گذرگاه فوق قادر به ارسال هشت بيت داده در هر سيکل بود. در سال 1982 گذرگاه فوق تغيير وبصورت شانزده بيتی با سرعت 8 مگاهرتز مطرح گرديد. گذرگاه فوق ISA نامگذاری گرديد. طراحی گذرگاه فوق بگونه ای بود که امکان ارسال داده را با سرعت 16 مگا بايت در هر ثانيه فراهم می کرد. کارت های گرافيک اوليه از کارت های MonoChrome ( ارائه شده در سال 1980 ) تا کارت های SVGA ( ارائه شده در سال 1990) از يک اسلات ISA موجود بر روی برد اصلی استفاده می کردند. بموازات افزايش رنگ و وضوح تصوير در نمايشگرها، کارت های گرافيک ISA کند شدند. گذرگاه های از نوع ISA قادر به تزريق مناسب داده های گرافيکی برای پردازنده ، با سرعت مناسب نمی باشند. در ادامه استاندارهای ديگری در رابطه با گذرگاه ها مطرح گرديد . گذرگاه های EISA)Extendede Industry Standard Architecture ) (سی و دو بيتی و سرعت 8 مگا هرتز ) VL-BUS)Vesa Local Bus) نمونه هائی در اين زمينه می باشند.در اين زمان استانداری برای ارائه SVGA با قابليت 16/8 ميليون رنگ و وضوح تصوير 768 * 1024 ارائه گرديد. کارت های فوق در يک اسلات خاص موجود بر روی برد اصلی نصب می گرديدند. در چنين حالتی گذرگاه گرافيک بصورت يک "گذرگاه محلی" بوده و مستقيما" به پردازنده متصل بوده و می بايست در مجاورت پردازنده قرار گيرد. VL-BUS بصورت 32 بيتی بوده و با سرعتی معادل "گذرگاه محلی " فعاليت می نمايد و تمايل به ارتباط مستقيم با پردازنده دارد. وضعيت فوق در موارديکه صرفا" يک دستگاه و يا حتی دو دستگاه استفاده می گردد می تواند تحقق يابد ولی زمانيکه بيش از دو دستگاه به VL-BUS متصل گردد، کاهش کارآئی را بدنبال خواهد داشت .
بدين منظور VL-BUS صرفا" برای اتصال يک کارت گرافيک ( و يا دستگاهی که نيازمند سرعت بالا باشد ) استفاده گردد. کارت های VL-BUS با سرعتی معادل کلاک پردازنده با پردازنده مرتبط خواهند شد. مثلا" اگر پردازنده دارای سرعتی معادل 100 مگاهرتز باشد، کارت گرافيک قادر به ارسال داده بصورت 32 بيت و با سرعت 100 ميليون مرتبه در ثانيه است . در رابطه با رويکرد فوق دو مسئله وجود دارد : توليدکنندگان کارتهای گرافيک شاختی نسبت به سرعت سيستم کاربران ندارند( ايده ای ندارند) تمايل به ارتباط مستقيم با پردازنده باعث کاهش عملکرد و کارآئی پردازنده خواهد شد. در ادامه تکنولوژی PCI مطرح گرديد. PCI ترکيبی از تکنولوژي های ISA و VL-Bus است . در تکنولوژی فوق از ارتباط مستقيم دستگاههای نصب شده با حافظه استفاده شده است . برای ارتباط با پردازنده از يک " پل ارتباطی " استفاده شده است . در اين حالت سرعت و کارائی نسبت به VL-BUS افزايش يافته بدون اينکه مشکلاتی را از بعد کارآئی برای پردازنده ايجاد نمايد. AGP دارای کارآئی بمراتب بالاتری نسبت به PCI است .AGP يک تکنولوژی گرافيکی بوده که همچنان توسط طراحان مربوطه در جهت تکامل و افزايش عملکرد گام بر می دارد.
یا DVD مورد علاقه شما ديگر كار نمیكند؟ دستگاه صدای عجيبی از خود میدهد و یا مدت زيادی طول میكشد تا بتواند محتویات داخل آن را اجرا کند؟ یا ممکن است در سطح زيرين خشهای زيادی مشاهده شود؟ در این حالت چاره چیست؟ آیا باید از خیر استفاده مجدد از CD یا DVD خود بگذرید یا راه بهتری نیز وجود دارد؟ در این ترفند قصد داریم با استفاده از یک روش جالب ، CD خش دار خود را نجات دهیم و آن را مجددأ قابل استفاده نماییم.
راه حل: برای پوليش كردن تنها به خميردندان و يك دستمال نرم احتياج داريد كمی خميردندان را روی دستمال و يا پارچه پخش كنيد و سپس در حالت دايرهای صفحه خشدار را با دستمال پوليش كنيد. بايد تنها پس از چند حركت بتوانيد شاهد اولين نتايج باشيد. هنگامی كه خشها از بين رفتند، CD را با آب بشوريد و آنرا با دستمال يا پارچهای كه بدون كرك باشد پاك و خشك كنيد.
كپی اضافی: اگر CD شما دوباره اجرا شد، بهتر است سريعا يك backup آز آن تهيه كنيد. اگر دارای يك Audio CD و يا فیلم DVD میباشيد برای كپی كردن از برنامه مورد نظر خودتان استفاده كنيد. برای سیدی و يا دیویدیهای فايلی، به شما نرمافزار Tool unstoppable Coper را معرفی میكنيم. اين نرمافزار را میتوانيد در سايت زير دانلود كنيد:
www.pcwelt.de/doenloads/tools-utilities/sonstiges/407801/index.html
رایانه ها معمولا دارای یک هارد دیسک هستند . برای اولین قدم بهتر است که پارتیشن های هارد دیسک خودتان را نامگذاری کنید.

برای این کار به My Computer رفته و روی یک پارتیشن کلیک راست کنید . گزینه Properties را انتخاب کنید. در پنجره باز شده شما می توانید نام پارتیشن را تغییر دهید. این کار را برای همه پارتیشن ها تکرار کرده و نام آنها را به خاطر بسپارید .
حالا رایانه تان را خاموش کنید . شما هارددیسکی که می خواهید اطلاعات را از آن کپی کنید در اختیار دارید. به دقت ان را بررسی کنید . همه هارد دیسکها به وسیله یک نوع کابل به مادربورد متصل می شوند . در کنار محل اتصال کابل به هارد دیسک محل اتصال فیش برق یا همان POWER قرار دارد .
اما مهمترین نکته که شما باید به آن دقت کنید جامپرها هستند. معمولا روی بدنه هارد دیسکها نحوه قرار گیری جامپرها توضیح داده شده است.
جامپر یک قطعه ریز است که می توان به وسیله آن تنظیمات یک قطعه سخت افزاری را به صورت فیزیکی تغییر داد.
در جدول موجود روی بدنه هارد دیسک به دنبال وضعیت Slave بگردید. شما باید جامپر هارد دیسک دوم را با توجه به توضیحات این جدول به حالت Slave تغییر بدهید.
حالا در کیس رایانه خاموش را باز کنید . در کیس رایانه تان دنبال هارد خودتان بگردید. مشاهده می کنید که کابلی آن را به مادربرد متصل کرده است .
این کابل معمولا دارای دو جای اتصال می باشد . ممکن است این کابل هم به هارد دیسک شما و هم به سی دی رام متصل باشد .
شما می توانید از طریق همین کابل هارد دیسک دوم را به مادربرد متصل کنید . برای این کار می توانید جای اتصال دوم را از سی دی رام جدا کنید.
به جای آن هارد دیسک را به این قسمت متصل کنید. حالا شما 2 هارد دیسک را از طریق یک کابل به مادربرد رایانه تان متصل کرده اید.
هارد دیسک رایانه شما به عنوان میزبان و هارددیسک دوم به عنوان مهمان به حساب می آید. حالا باید برق مورد نیاز را برای هارد دیسک مهمان تامین کنید. به نوع فیش POWER هارد دیسک دقت کنید . یکی از این نوع فیشها احتمالا در رایانه شما به صورت آزاد وجود دارد .
این کابل ها همگی به سیستم اصلی برق رایانه متصل هستند . یکی از این فیشهای آزاد را به هارد دیسک میمان وصل کنید. حالا باید رایانه تان را روشن کنید . به محض روشن شدن رایانه کلید Delete را فشار دهید تا وارد تنضیمات مادربرد شوید .
این منو ممکن است با توجه به نوع مادربرد متفاوت باشد. اما معولا در اولین منو تنضیمات هارد دیسک تعیین می شود.
به منوی Standard Cmos Features بروید . معمولا به صورت پیش فرض مادربرد های جدید برای شناسایی هارد دیسکها در حالت اتوماتیک تنظیم شده اند.
اگر این گونه نیست شما تنظیم این قسمت را به حالت Auto تغییر دهید تا مادربرد به به صورت خودکار هارددیسک ها را شناسایی کند.
این کار هم در قسمت باید صورت بگیرد. بعد از انجام این کار از این منو بیرون آمده و گزینه Save a Exit را انتخاب کنید.
در صورتی که تمام مراحل را درست انجام داده باشید را یانه شما مثل سابق عمل می کند . ویندوز شما بالا می آید.
حالا اطلاعاتی را که لازم دارید بین دو هارد دیسک کپی کنید . دقیقا مانند زمانی که روی هارد دیسک خودتان اطلاعات رااز یک پارتیشن به پارتیشن دیگری کپی می کردید .
بعد از تمام شدن کارتان دوباره رایانه تان را خاموش کنید . شما حالا باید همه چیز را به حالت اول برگردانید. هارد دیسک مهمان را با جدا کردن کابل های مادر برد و برق جدا کنید . وضعیت جامپر روی آن را دوباره به حالت اول برگردانید .این حالت روی بدنه هارد دیسک با عنوان Master مشخص شده است .
اگر محل اتصال دوم روی کابل قبلا به سی دی رام متصل بود دوباره آن را به همان وضعیت برگردانید . در کیس را هم کاملا ببندید.
یکی از رایجترین دلایل مراجعه کاربران به مراکز تعمیر کامپیوتر ، وجود مشکلات مرتبط با مادریورد و به ویژه بایوس آن و عدم توانایی حل این مسئله است. اما حل مشکل بایوس مادربورد بسیار ساده است. تنها کافی است بایوس را مجدد نصب نمایید. اما شاید صورت این کار اندکی پیچیده باشد ، در این ترفند قصد داریم تا نحوه کامل نصب و آپدیت بایوس را به شکل تصویری برای شما مطرح کنیم.
هنگام اولين استفاده از مادربوردهای جديد، كامپيوتر را در حالت DOS بوت كنيد، ديسكت خالی و فرمت نشدهای را در درايو :A قرار دهيد.
در مقابل اعلان DOS فرمان مقابل را تايپ كنيد: C:Format A:S يا در ويندوز قسمت My Computer را كليك كرده و روی ديسك درايو :A دكمه راست ماوس را فشار دهيد و Format را انتخاب كنيد. توسط روش گفته شده میتوانيد يك Boot diskette بدون AUTOEXE.BAT و CONFIG.SYS درست كنيد.
سپس سي دی مادربورد را در ديسك درايو خود قرار دهيد. AFLASH.EXE را بر روی ديسكت شروع خود كپی كنيد. در غير اينصورت از صفحه داون لود ايسوس برای آخرين نسخه برنامه كمكی بايوس AFLASH.EXE استفاده كنيد.
توجه داشته باشيد كه حتما فايلها را قبل از كپی بر روی ديسكت از حالت فشرده خارج كنيد.
صفحه داون لود ايسوس را از طريق سايت زير می توانيد پيدا كنيد:
http://support.asus.com/download/download.aspx?SLanguage=en-us
توجه:
AFLASH.EXE به صورت فشرده نشده تنها در محيط DOS قابل شروع و فعاليت است و نه در ويندوز. در نتيجه بدون توجه به اينكه میخواهيد بايوس را بهروز كنيد، میبايستی يك ديسكت شروع جديد درست كنيد. لطفا AFLASH.EXE را روی ديسكتی كپی كنيد كه میخواهيد توسط آن سيستم را فعال كنيد.
به علاوه شما بايد بوت كردن از طريق فلاپی درايو را به عنوان اولين ديسك درايو در ترتيب بوت قرار دهيد.
فرايند به روز رسانی BIOS
به روزرسانی بايوس با استفاده از aflash:
1- Asus-Online-Update (داون لود از طريق مراجعه به سايت ايسوس) برای جديدترين نسخه بايوس و ضبط كردن آن بر روی ديسكت.
2- از ديسكت، همانگونه كه در بالا نيز گفته شد، برای شروع سيستم استفاده كنيد.
3- در محيط DOS بر روی ديسك درايو A:AFLASH.EXE را اجرا كنيد.
4- در MAIN MENU گزينه update bios main block from file را انتخاب كنيد. مربوط به [ 2update BIOS Including Boot Block and ESCD]
5- بعد از اينكه فرايند به روز رسانی به پايان رسيد، ديسكت را از ديسكدرايو بيرون آورده و كامپيوتر را خاموش كنيد.
6- كامپيوتر را روشن كنيد و به منوی BIOS برويد. گزينه LOAD SETUP DEFAULTS را انتخاب كنيد تا بتوانيد بايوس جديد را فعال كنيد، سپس بقيه موارد را در بايوس تنظيم كنيد.
اگر در هنگام BIOS-Update دچار مشكلی شديد، كامپيوتر را خاموش و يا از نو شروع نكنيد بلكه تنها فرايند update را دوباره تكرار كنيد.
اگر مشكل همچنان وجود داشت از نسخه پشتيبانی بايوس اصلی كه بر روی ديسكت بود استفاده كنيد و آن را دوباره نصب كنيد. اگر نتوانيد از EZFlash برای پايان موفقيتآميز فرايند استفاده كنيد، سيستم شما قادر به شروع نخواهد بود.
اگر در چنين موقعيتی قرار گرفتيد از پشتيبانی شهری ويا تلفنی ايسوس كمك بگيريد تا شما را راهنمايی كنند.
استفاده از BIOS-Flash-Utility:
AFLASH.EXE يك برنامه كمكی است برای update كردن بايوس و قادر به update كردن Motherboard-BIOS میباشد.
هنگام شروع سيستم به كار شما میتوانيد چهار شماره آخر نسخه بايوس موجود در سيستم را در قسمت چپ ( بالا) در صفحه مانيتور مشاهده كنيد. هر چه اين اعداد بزرگتر باشند، نسخه جديدتر است. اين برنامه كمكی تنها در محيط DOS قابل اجرا است.
توجه: مثال زير میتواند با اشكال نشان داده شده بر روی صفحه مانيتور شما كمی تفاوت داشته باشد.
1- شما میتوانيد از پشتيبانی اصلی استفاده كنيد تا بايوس را دوباره نصب كنيد. (البته چنانچه احتياج باشد)
البته شما باز هم به AFLASH.EXE Utility (به صورت فشرده نشده) احتياج خواهيد داشت تا ديسك درايو ديسكت را به عنوان ديسك درايو بوت تنظيم كنيد. سپس در مدل FORMAT A:/S :DOS را وارد كنيد تا بتوانيد يك ديسكت شروع درست كنيد.
CONFIG.SYS و AUTOEXEC.BAT را حذف كنيد و مورد [1] را انتخاب كنيد. فايل بايوس موجود و فعال را به همانگونه كه صفحه مانيتور آنرا نشان میدهد ضبط كنيد (بايوس موجود را در فايلی ذخيره كنيد)
سپس هنگامی كه بايد اسم فايل را وارد كنيد اسمی مانند (A:XXX-XX-XXX) را وارد كنيد و تاييد كنيد.
2- BIOS-Update به علاوه ESCD و Boot-Block: اين مورد میتواند BIOS-BOOT-BLOCK و اعدادACPI ESCD(Extended System Configuration Data) را از فايل بايوس ديگری Update كنيد.
اين بايوس میتواند يك فايل جديد و يا پشتيبانی از "save current BIOS to File" (بايوس موجود رادر فايلی ضبط كنيد) باشد.
متدهای داون لود كردن يك فايل جديد بايوس را در قسمت بعدی خواهديد ديد.
اگر فايل بايوس خودرا میخواهيد update كنيد، در Main Menu كليد [2] را و همچنين كليد را فشار دهيد، سپس بر روی صفحه مانيتور بخش 'Update BIOS Including Boot Block and ESCD" ظاهر میگردد.
اسم و مسير بايوس مورد نياز را بنويسيد مثلا (A:XXX-XX-XXX) و سپس تاييد كنيد.
مطمئن شويد، كه آيا می خواهيد با صفحه مانيتور نشان داده شده ادامه كار دهيد يا نه؟ اگر اينگونه است دكمه "Y" را فشار دهيد تا فرايند شروع به كار كند.
برنامه كمكی update هم اكنون با يك پيام BIOS-Update شروع میكند هنگامی كه اين برنامه كمكی به پايان برسد، پيام "flashed successfully" ظاهر میگردد.
لطلفا مرحلههای موجود در شكل بعدی را انجام دهيد تا بتوانيد فرايند BIOS-Update را به پايان برسانيد.
از ASUS EZflash برای update كردن بايوس استفاده كنيم:
عمل ASUSEZ Flash به شما اجازه میدهد كه بايوس را بدون رفتن مسير طولانی در ميان فرايند شروع از ديسكت و استفاده از برنامههای كمكی پايهای DOS بسيار راحت update كنيد.
EZFlash در ميان افزار بايوس درست شده است و به همين فاصله تنها با فشار دادن "Alt"+"F2" در هنگام (Power-onself tests (Post) قابل دسترسی است.
مراحل را پله به پله انجام دهيد تا بتوانيد بايوس را توسط استفاده از Update، EZflash كنيد.
1- از وب سايت ايسوس، جديدترين فايل بايوس را داون لود كنيد. اين فايل را بر روی ديسكتی ضبط كنيد (برای اطمينان خاطر نام آنرا دقيقا روی برگهای بنويسيد چون نام كامل فايل را بايد در صفحه EZ flash بنويسيد).
2- كامپيوتر را از اول راه اندازی كنيد.
3- برای اينكه از Ez Flash استفاده كنيد، در هنگام post دكمههای "Alt"+"F2" را فشار دهيد تا تصوير زير برای شما ظاهر شود
4- ديسكتی كه محتوای آن فايل جديد بايوس میباشد را در ديسك درايو قرار دهيد. اگر بدون گذاشتن ديسكت درون ديسك درايو مرحله 5 را شروع كنيد پيام error مقابل ظاهر میشود.
"WARNING!Device not ready"
5- هنگام درخواست نوشتن با ظاهر شدن متن زير:
"Please Enter File Name for NEW BIOS"
اسم فايل بايوس (از فايل داون لود شده) را وارد كنيد و "Enter" را فشار دهيد.
EZ Flash به صورت اتوماتيك وارد ديسكران :A شده و دنبال اسم فايل داده شده میگردد. هنگامی كه آنرا پيدا كرد، به توضيحات و اقدامات پيشنهادی كه بر روی صفحه مانيتور ظاهر میشود، توجه كنيد:
اگر اسم فايل بايوس را اشتباه بنويسيد، پيام "WARNING! File not Found" ظاهر میشود.
"Enter" را فشار دهيد تا پيام را تاييد كنيد و سپس اسم درست را وارد كرده و دكمه "Enter" را فشار دهيد.
6- در قسمت تقاضا برای وارد كردن (Y/N) حرف Y را وارد كنيد تا فرايند update را ادامه دهد (در شكل بالا، میتوانيد مكان سوال را مشاهده كنيد).
اگر N را فشار دهيد، ضميمه EZ-Flash را به پايان میرساند و سيستم را دوباره از اول بدون BIOS-Update جديد، شروع میكند.
اگر حرف Y را فشار دهيد تصوير زير ظاهر میگردد.
7- حرف Y را فشار دهيد تا قسمت مركزی بايوس را Update كنيد (در هنگام Update كردن قسمتهای بايوس، كامپيوتر را خاموش نكنيد و گرنه دچار مشكلاتی در سيستم خواهيد شد).
8- هنگامی كه فرايند Update به كلی تمام شد. پيام "Press any key to reboot" ظاهر میشود.
9- يك دگمه دلخواه را فشار دهيد تا سيستم را با بايوس جديد دوباره راه بيندازيد.
یکی از بزرگترین مشکلاتی که کاربران با آن روبرو هستند مشکل فراموش کردن پسورد BIOS کامپیوتر است. چرا که با این کار دیگر امکان ورود به کامپیوتر را نخواهند داشت. معمولأ برای رفع این مشکل درآوردن باتری ساعت از روی مادربورد پیشنهاد میشود. اما این کار همیشه و هرجا قابل انجام نیست. چرا که ممکن است سیستم شخصی شما نباشد یا حتی دستگاه یک لپتاپ باشد. اما با استفاده از این ترفند شما به سادگی و تنها با تایپ یک دستور ساده پسورد ذخیره شده روی BIOS را کلأ محو میکنید! یقینأ چنین راهی را در هیچ جای دیگر نخواهید یافت! لازم به ذکر است این ترفند بر روی تمامی BIOS ها قابل انجام است و تفاوتی در نوع آن نمیکند.
برای این کار:
شما ابتدا نیاز به یک سی دی Bootable دارید. این نوع سی دی در هر مکانی یافت میشود. سی دی نصب ویندوز شما هم احتمال بسیار زیاد Bootable است.
همچنین میتوانید خودتان یک فلاپی بوتیبل بسازید. آموزش این کار قبلأ در سایت مطرح شده است.
مهم این است که شما به نوعی وارد خط فرمان شوید.
همچنین اگر DOS دارید میتوانید از آن استفاده کنید.
پس از ورود به خط فرمان با استفاده از هر یک از طرق بالا کافی است دستورات زیر را با دقت وارد نمایید:
DEBUG
O 70 71-
O 71 72-
O 72 73-
Q-
دقت کنید بعد از وارد کردن هر خط دکمه Enter را بزنید ، سپس خط بعدی را وارد کرده و مجدد Enter بزنید تا به خط پایان برسید.
اکنون پس از وارد کردن آخرین خط کار تمام است و شما میتوانید مطمئن باشید پسورد BIOS شما پاک شده است.
حال سیستم را Reset کنید و مشاهده کنید که دیگر پس از ورود به سیستم از شما پسوردی خواسته نمیشود.
ممکن شما نیز با صداهای كوتاه سوت و در برخي موارد متناوب كه معمولأ از اسپيكر كامپيوترتان به دلايل مختلف پخش مي شود برخورد داشته اید. به اینگونه صداها در اصطلاح Beep گفته مي شود. در این ترفند قصد داریم به معرفی روشی ساده از طریق رجیستری بپردازیم که با بهرگیری از آن میتوانید برای همیشه از دست این سوتهای آزار دهنده رهایی یابید.
بدین منظور:
از منوی Start وارد Run شده و دستور regedit را وارد کرده و Enter بزنید تا وارد ویرایشگر رجیستری شوید.
اکنون به آدرس زیر بروید:
HKEY_CURRENT_USER/Control Panel/Sound
اکنون از قسمت دیگر پنجره ، بر روی Beep دوبار کلیک کنید و در پنجره باز شده در قسمت Value data ، عبارت yes را به no تبدیل کرده و دکمه OK را بزنید.
سپس از رجیستری خارج شده و سیستم را مجدد راه اندازی نمایید.
یکی از مشکلات عدیده ای که کاربران کامپیوترهای خانگی با آن روبرو هستند مشکل لرزش ناگهانی تصویر مانیتور است که بنا به هر دلیلی اعم از نوسانات برق و ... گاه به گاه رخ میدهد و تا حدودی آزار دهنده است. هر چند این مشکل در مانیتورهای LCD به دلیل عدم وجود لامپ تصویر حل شده است اما هنوز هم بسیاری از مانیتورهای غیر LCD استفاده میکنند. در این ترفند می خواهم به معرفی راه های رفع این مشکل بپردازم.
مانیتور سامسونگ
* حتما درایور کمکی مانیتور را از روی سی دی موجود در داخل کارتون مانیتور نصب کنید.
* از یک کابل Back to Back استفاده نمایید. این کابل ، کابلی است که تغذیه برق مانیتور را از کیس گرفته و نوسان برق مانیتور را از بین میبرد.
* اسپیکر ها را مانیتورتان دور تر کنید چرا که در ساختار اسپیکرها سیم پیچ و آهنربایی به کار رفته که میتواند گودال های فرکانسی عمیقی در کنارهای تصویر مانیتورتان ایجاد کند که از بین بردن این گودال های مغناطیسی اصلأ ساده نیست.
* پیشنهاد میشود فرکانس صفحه را بر روی 85 هرتز تنظیم نمایید. بدین منظور بر روی قسمت خالی از محیط دسکتاپ راست کلیک کرده و Properties را برگزنید. سپس به تب Settings رفته و روی دکمه Advanced کلیک کنید. در پنجره جدید به تب Monitor بروید. اکنون در قسمت Screen refresh rate مقدار Hertz 85 را انتخاب کنید. اکنون تمام پنجره ها را OK کرده و خارج شوید.
بعد به قسمت power management setup رفته.
بعد برين رو گزينه keybord power on و از حالت ديسيبل ببرين رو پسوورد (password ) و سپس اينتر كنين تا پنجره پسورد گذاري بياد بعد يه پسورد بزارين و سپس f10 رو بزنين و تغييرات را ذخيره كنين.
از اين به بعد شما علاوه بر كليد پاور با همين رمزي كه گذاشتينم ميتونين كامپيوتر خودتونو روشن كنين ( همه مي دونيم حتي اگه كامپيوتر خاموشم باشه باز تو مادربرد برق هست)
می تونید سوییچ برق دکمه پاور کیس رو هم قطع کنید تا دیگه کسی نتونه سیستم رو روشن کنه تا برای روشن کردنش اون دکمه ای که شما انتخاب کردید لازم باشه بزنید
اين قابليت مي تونه با Modem كه وقتي تلفن زنگ مي زنه كامپيوتر روشن بشه يا با زدن دكمه Mouse يا تكان دادنش نیز صورت بگيره
موفق باشید
چقدر از کیبورد خودتان راضی هستید؟ آیا به درستی کار می کند؟ تمامی این کلیدها در صورتی می توانند مورد استفاده باشند که همگیشان به درستی کار کنند. کافیست یکی از آنها کار نکند دیگر صفحه کلید شما مورد اطمینان نیست و بزودی به کلیدی که کار نمی کند نیاز پیدا خواهید کرد. قبل از آنکه اعصابتان بخاطر مدام فشار دادن کلید خراب، خرد شود، چند نکته زیر را هم امتحان کنید شاید کلید کیبورد سر به راه شد و مدتها در کنارتان بدرستی انجام وظیفه کرد. در این ترفند سعی می کنیم مرحله به مرحله سرویس را به شما آموزش دهیم.
مراحل سرویس:
ابتدا کامپیوتر را خاموش کنید. سپس کیبورد را از کامپیوتر جدا کنید و آنرا به پشت برگردانید و تمامی پیچهای آنراباز کنید. سعی کنید در کنار دستتان ظرفی باشد که پیچها را درون آن بیندازید تا گم نشود. سپس قاب روی کیبورد را به آرامی و با دقت بردارید و مراقب باشید تا کلیدها از روی قاب جابجا نشوند، اکثر کیبوردها بعد از باز کردن پیچهایشان بوسیله خارهایی چفت می باشند، این خارها در کنار کیبورد وجود دارد، سعی کنید آنها را به آرامی باز کنید تا دو سطح کیبورد آزاد شود، این کار را به دقت انجام دهید تا این خارها نشکند.سپس قاب محافظ صفحه کلید راباز کنید. دقت کنید معمولا این قاب توسط پیچهایی به بدنه متصل می باشند. بعد از باز کردن پیچها امکان دارد باز هم قاب باز نشود. در بعضی از کیبوردها علاوه بر پیچ ، چفتهای پلاستیکی نیز وجود دارند که مانع از باز شدن صفحه محافظ می شوند آنها را با دقت آزاد کنید.
اکنون پنبه ای را به الکل سفید آغشته کرده و دو سطح مدار صفحه کلید را به آرامی تمیز کنید. بسیار احتیاط کنید که به مدارها آسیبی نرسانید. بعد از تمیز کردن،برد مربوطه را با پنبه خشک تمیز کنید تا اگر جرمی بجا مانده از بین برود و باعث قطع ارتباط دو سطح مدار نشود. توجه داشته باشید که در بعضی از موارد بعد از تمیز کردن مدار باز هم مشکل کماکان باقی می ماند.
در اکثر این موارد اتصال مدار قطع شده است، این امر بیشتر زمانی اتفاق می افتد که مایعات داخل کیبورد ریخته شده باشد. اکنون پا را فراتر می گذاریم و در صورتی که محل قطع اتصال دیده نشود با یک اهمتر مدار قطع شده را پیدا می کنیم. توضیح این کار ساده است. اهمتر را بر روی حالت اتصال کوتاه قرار دهید. در این حالت در صورتیکه هر دو سر اهمتر را به هم بزنید بوق اتصال کوتاه شنیده می شود. ابتدا یک سر اهمتر را به مدار کلید قطع شده بزنید و با سر دیگر آن مدار را تا انتها دنبال کنید در صورتیکه در هر کجا بوق اتصال شنیده نشد آن قسمت از مدار قطع شده است.
در بازار الکترونیک، ماژیکهایی وجود دارند( خیلی شبیه به خود کار غلط گیر) که قادرند اینگونه قطع شدگی ها را ترمیم کنند. با استفاده از آنها اتصال بین دو نقطه را بر قرار کنید. برای اطمینان مجددا با اهمتر چک کنید.سپس ریبون و محل اتصال آن به کیبورد را با اسپرس خشک تمیز کنید.در صورت نداشتن ماژیک فوق از یک رشته سیم نازک جهت بر قرار کردن اتصال بین دو نقطه قطع شده استفاده کنید. به وسیله چسب نواری (چسب شیشه ای) دو سر سیم را به ابتدا و انتهای محل قطع شدگی متصل کنید.
در انتها نیز کلیدها و قاب بدنه کیبورد را تمیز کنید، دقت داشته باشید که قاب و کلیدها کاملا خشک شده باشند. درصورتیکه کمی آب داخل کلیدها یا بدنه باقی بماند باعث از بین رفتن مدار کیبورد می شود. اکنون کیبورد را به دقت بسته و آن را چک کنید. امیدوارم مشکلات بر طرف شده باشد.
به نقل از ماهنامه رایانه خبر
شاید بسیاری از کاربران از DVD تنها به علت ظرفیت بالای ذخیره اطلاعات به جای CD استفاده میکنند. در صورتی که DVD مزیتها و تفاوت های بسیار زیادی با CD های معمولی دارد. در این ترفند قصد داریم به بررسی این تفاوت ها که بیشتر منشأ سخت افزاری دارد بپردازیم. شاید شما نیز با خواندن این ترفند از این پس همواره از DVD برای ذخیره اطلاعات مهم خود استفاده کنید.
DVD از CD بسیار ایمن تر است ؛ در هر دو طرف يك DVD لايهای از پلیكربنات موجود میباشد. اين لايه از لايه زيرين خود كه آلومنيومی میباشد و به عنوان لايه منعكس كنندهای برای ليزر عمل میكند، در برابر خط خوردگیها محافظت میکند.
در CD تنها لايه زيرين دارای پلیكربنات میباشد. اما بر خلاف اين مسئله روی CD كه حالت چاپ شده ای را به خود میگيرد حساستر میباشد. در زير بر چسب، در بيشتر CDها تنها يك لاك نازكی كشيده شده است. و در زير آن لايه منعكس كننده قرار دارد. تنها خطخوردگی بسيار كوچكی مثلاً توسط يك خودكار میتواند باعث ضربه خوردن به لايه انعكاسی شود.
در قسمت ضربهخورده شده ديگر اشعههای ليزر منعكس نمیشود، لذا CD ديگر به صورت كامل و يا بخشی از آن اجرا نمیشود. لازم به ذکر است که بهتر است به خصوص در مورد CDها هميشه برای نوشتن بر رويشان از خودكارهای مخصوص CD ها استفاده كنيد.
علاوه بر اين از نظر حساسيت در قبل نور و گرما، CDها و DVDهايی كه شخصا بر رویانها چيزی ثبت میشود. نسبت به آن دسته كه همراه در فايل از شركتها میآيند آسيبپذيرتر میباشند. در صفحاتی كه شخصا فايلی را در آنها ثبت كردهايد، يك ماده ارگانی رنگی كه به نور نيز بسيار حساس است. كار حمل اطلاعات را بر عهده میگيرد. نور مستقيم خورشيد میتواند اين ماده را خراب كند، پس بهتر است هميشه در جای تاريكی از آنها نگهداری كنيد و نگذاريد كه تغييرات دما بر آنها اثر كنند.
واقعا کامپیوترها باید عمری جاودانه داشته باشند؟ کامپیوترها مجموعه ای از مدارهای الکترونیکی و سیگنالها می باشند که به همان میزان مدار نیز نیازمند جریان الکتریکی می باشند. هر کاربری که کامپیوتر داشته باشد می داند که وجود نداشتن عواملی برای از دور خارج کردن کامپیوتر محال است.
کامپیوتر و قطعات تشکیل دهنده آن دارای یک عمر محدود می باشند همچنین عواملی نیز وجود دارد که باعث افزایش سرعت تخریب این اجزا می گردد. در این ترفند قصد داریم آمار جالبی را برای شما رو کنیم که با مطالعه آنها میتوان دریافت که چه عوامل اصلی باعث میشوند که کامپیوترهای ما به مرور از کار افتاده بشوند.
به طور کلی عوامل اصلی را میتوان در چهار شاخه ی "بررسی های بدون دقت" ، "غفلت از بررسی بعضی ناهنجاریها" ، "محیط نامناسب" و "افزایش عمر قطعات" دسته بندی کرد.
با این حساب باید فهمیده باشید که چرا به ندرت سیستمهایی می توان دید که 10 سال عمر کرده باشند و با مشکلات حاد برخورد نداشته باشند. عمر متوسط و معمول یک سیستم کامپیوتری معادل 5 سال می باشد ولی بعضی از دستکاری های بدون دانش فنی باعث کم شدن قابل توجه این مقدار می شود.
اگر بخواهید جوابی برای از بین رفتن یک سیستم پیدا کنید اکثرا دود آبی رنگ به همراه آتش را در زمان وقوع اتفاق برایتان بازگو میکنند!!
به آمار زیر دقت کنید:
26% PSU مشکلات به وجود آمده توسط پاور سیستم
23% سهل انگاری و زیاده روی کاربر در حین استفاده از سیستم
15% مشکلات به وجود آمده در زمان مونتاژ و همچنین در زمان انتقال از مکانی به مکان دیگر
13% مشکلات ناشی از مواردی که در هیت سینک مشاهده گردیده است
10% سوختگی هایی ناشی از رعد و برق و یا الکتریسیته ساکن
6% مشکلات مربوط به USB
%3 استفاده غیر صحیح از کامپیوتر
2% Overclocking و مسائل ناشی از تغییرات در پردازنده
همچنان که از عمر هارد می گذرد احتمال اشکال پیدا کردن آن بیشتر می شود پس همیشه به فکر تهیه یک نسخه پشتیبان ( Back up ) از اطلاعات مهم خود باشید تا در صورت بروز مشکل آن را بازیابی کنید. و با خیال راخت به فکر تعمیر هارد دیسک خود باشید. سیستم عامل ویندوز نرم افزارهای کمکی برای هارد دیسک همراه دارد که هارد کامپیوتر شما را اسکن می کند و در صورت بروز اشکال نسبت به رفع آن اقدام می کند.
مراحل کار در ویندوز روی My Computer دابل کلیک کنید درایوی را که می خواهید عیب یابی منید انتخاب کنید Properties را از منوی File انتخاب کنید. اکنون باید یکسری اطلاعات و مشخصات از این درایو در منوی Propertiesببینید. تب Tools را انتخاب کنید. تکمه Check Now را از قسمت Error Checking کلیک کنید.
بسته به ورژن ویندوز خود گزینه "thorough" یا " Scan for and Attempt of Recovery Bad Sector" را انتخاب کنید. روی ری استارت کلیک کنید. اکنون سلامت هارد دیسک شما چک می شود در پایان باید خدمت شما عزیزان عرض کنم که نرم افزارهای مفید زیادی برای عیب یابی و تعمیر هارد دیسک ها وجود دارد که بهتر و قوی تر از نرم افزار استاندارد ویندوز عمل می کنند ولی قبل از اینکه مشکلی برای هارد دیسک شما پیش بیاید باید آن را نصب کرده باشید.
اين بار ميخواهیم يك ترفند جالب را به شما آموزش دهیم كه به وسيله آن ميتوانيد از ميزان كاركرد CPU خودتان در هر لحظه آگاه شويد. به عبارتی خودتان یک CPU Meter بسازید. کارکرد این میزان سنج به این علت است که شما میتوانید با استفاده از آن پی به مشکلات سیستمی خود ببرید. این مشکل میتواند از جانب یک سخت افزار باشد یا یک نرم افزار. همین طور میتوانید پی به این موضوع ببرید که برنامه های در حال اجرا چه مقدار از گنجایش CPU شما را اشغال کرده اند.
برای این کار مراحل زیر را دنبال کنید:
ابتدا با فشردن سه كليد CTRL+ALT+DEL برنامه Task Manager را اجرا كنيد. بعد در منوي Options تيك كنار عبارت Hide When Minimized را فعال كنيد و برنامه را ببنديد.
سپس از طريق منوي Start وارد برنامه Search شويد.
حالا عبارت taskmgr.exe را جستجو كنيد ( در قسمت All Files and Folders ).
بعد از يافتن روي آن راست كليك كرده و وارد قسمت Send To شده و گزينه ( Desktop ( Create Shortcut را انتخاب كنيد.
سپس روي آيكن Shortcut to taskmgr كه روي Desktop قرار دارد راست كليك كرده و گزينه Properties را انتخاب كنيد.
در همان منوي Shortcut عبارت Run را يافته ( بالاي Comment ) و سپس از ليست كشويي روبه روي آن عبارت Minimized را انتخاب كرده و كليدهاي Apply و بعد Ok را بفشاريد.
حالا نام Shortcut خود را از طريق راست كليك كردن روي آن و انتخاب گزينه Rename تغيير دهيد. مثلا نامي مثل CPU Meter را برايش انتخاب كنيد. بعد از اين كار روي Shortcut خود كليك كرده و بعد گزينه Cut را انتخاب كنيد.
سپس روي دكمه Start راست كليك كرده و بعد گزينه Open All Users را انتخاب كنيد. در صفحه اي كه باز ميشود وارد پوشه Programs و بعد Startup شويد. در آنجا راست كليك كرده و گزينه Paste را انتخاب كنيد تا Shortcut شما در اين محل قرار گيرد.
حالا سيستم را يك بار Restart كنيد.
بعد از اين كار با هر بار راه اندازي سيستم آن آيكن كوچك سبز رنگ در System Tray شما ظاهر خواهد شد و شما ميتوانيد از آن استفاده كنيد.
براي يافتن اطلاعات جزئي تر و دقيق تر در مورد CPU ميتوانيد روي اين آيكن سبز رنگ دوبار كليك كرده و سپس وارد زير مجموعه Performance شده و آنجا موارد را بررسي كنيد ( حتي درمورد RAM و زمان KERNEL ). براي ديدن زمان درگيري KERNEL كافي است از منوي View تيك كنار عبارت Show KERNEL Times را فعال كنيد. با اين كار در قسمت CPU Usage History يك نمودار قرمز رنگ نيز ظاهر ميشود كه مربوط به اين مورد است.
ممکن است شما نیز به همانند بسیاری از کاربران دیگر یک پرینتر برای کامپیوتر شخصی تان داشته باشید. این امکان وجود دارد که در چاپگر شما كارتريج جوهر و هد چاپگر از هم جدا میباشند. این نوع چاپگرها که بیشتر در محصولات اپسون به چشم میخورد. هد چاپگر بسيار كثيف است و در چاپ خطوط اضافی ايجاد میكند ، در نتیجه نیاز به پاک سازی دارد.اين هدها را نباید از هم جدا کرد چرا كه به صورت ميليمتری و دقيق بايد جايگذاری شوند. اما با هر تفسيری به هر حال اين هدها هم كثيف شده و يا جوهر خشك شده بر روی آنها قرار میگيرد. نگران نباشيد چرا كه با استفاده از این ترفند اينگونه هدها هم به سادگی پاک میشوند.
نقطه ابتدايی هر چاپگری حالت خاموشی آن است در اين حالت هد سفت شده و در يك جا قرار دارد. برای اينكه بتوانيد آن را تكان دهيد بايد، هد را از حالت قفل شده خارج كنيد. برای اين كار چاپگر را روشن كرده و به محض حركت هد، سيم برق چاپگر را از پريز برق بيرون بكشيد. اكنون قابل حركت است.
دستمال خيسی را زير سری چاپگر بكشيد. با يك دست محگم نگه داريد و با دست ديگر سری را به آرامی به جلو و عقب حركت دهيد. سپس مكانی را كه در در حالت خاموش، هد در آن قرار میگيرد را هم پاك كنيد. چرا كه در آنجا هم بيشتر اوقات گرد و خاك و يا جوهر خشك شده قرار میگيرد. هنگامی كه كار پاكسازی تمام شد، دوباره سيستم را به برق وصل كنيد.
هد چاپگر به مكان اول باز میگردد. پس از اين پاكسازی، چاپگر شما دوباره بدون هيچ خط اضافی كار خواهد كرد.
در صورتی که احساس میکنید هنگام کار با کامپیوتر ، مانیتور چشم شما را اذیت میکند و یا دچار لرزش های گاه و بیگاه میشود ، این مشکل ممکن است ، مشکلی نرم افزاری باشد که به راحتی و از طریق ویندوز XP قابل حل است.
بدین منظور:
در فضای خالی صفحه Desktop خود راست کلیک کنید و از منیو باز شده Properties را انتخاب کنید.
سپس به تب یا زبانه آخر آن بروید یعنی Settings و از آنجا رو کلیک Advanced کلیک کنید.
در پنجره جدید باز شده به زبانه یا تب Monitor بروید.
در آنجا می توانید میزان Screen Refresh Rate را تنظیم و مشاهده کنید ؛ این مقدار بر حسب هرتز می باشد و هر چه عدد انتخاب شده بزرگتر باشد میزان پرش صفحه کمتر می شود.
شاید در عصر حاضر غیر ممکن باشد که فردی از کامپیوتر استفاده کند و سر و کاری با CD نداشته باشد! دیگر حتی رایترها نیز در اکثر خانه ها پیدا میشود و CD بهترین راه برای تبادل اطلاعات از یک به کامپیوتر و به کامپیوترهای دیگر است. قصد داریم تعدادی ترفند مفید برای نگهداری هر چه بهتر شما از CD هایتان را معرفی کنیم. پس با ما همراه باشید!
1- توجه داشته باشید که سی دی های خود را هرگز در نزدیکی مدارهای مغناطیسی مانند اهن ربا و باندهای ضبط قرار ندهید زیرا از عمر سی دی شما کم خواهد شد.
2- هرچند وقت یکبار سی دی خود را درون سی دی درایو قرار دهید و آن را به طور کامل مرور نمائید زیرا استفاده نکردن از سی دی باعث کم شدن عمر آن میشود.
3- قبل از استفاده از سی دی و قرار دادن آن در سی دی درایو از سلامت سی دی درایو خود مطمئن شوید زیرا بعضی از سی دی درایوهای متفرقه و از کار افتاده باعث میشود سی دی شما خدشه دار شود. اگر با این مشکل روبرو هستید حتمن سی دی درایور خود را به یکی از مراکز تعمیراتی نزدیک نشان بدهید.
4- حتمن بعد از استفاده از سی دی آن را درون قاب قرار دهید و آن را بر روی میز رایانه خود رها نکنید .
5- سی دی های خود را از گرد و غبار و نور مستقیم آفتاب دور نگه دارید و اگر سی دی شما به هر دلیل الوده به گردو غبار شد حتمن قبل از استفاده از آن سی دی خود را به طور کامل تمیز نموده تا گرد و غبار موجود به داخل سی دی درایو شما منتقل نشود.
6- بهترین دمای نگهداری سی دی بین ۵ تا ۴۵ درجه سانتیگراد میباشد .
7- از پاک کردن سی دی با کف دست خودداری نمائید . (تماس مستقیم دست با پشت سی دی)
8- از نوشتن با اجسام نوک تیز برروی سی دی خود داری نمائید . توجه داشته باشید که هرگز سی دی خود را با آب. الکل. استن . بنزین و موادی مانند آنها تمیز نکنید. زیرا این مواد به علت قدرت پاک کنندگی بالایی که دارند باعث از بین رفتن لایه پشتی سی دی و خدشه دار شدن آن میشوند.
امروزه بيشتر افراد از هاردهاي با ظرفيت بالا استفاده ميكنند. اگر شما يك هارد درايو IDE داريد ميتوانيد كاري كنيد كه بهترين كارايي را از آن داشته باشيد. همان طور كه ميدانيد اين هاردها ازدسترسي DMA پشتيباني ميكنند. DMA به هارد اين امكان را ميدهد كه در هنگام كار با برنامه هاي مختلف فشار كمتري به حافظه سيستم وارد آيد و قسمتي از هارد به كمك حافظه ميايد. با اين كار سرعت كار و كارايي هارد بسيار بالا ميرود همچنين فشار وارد بر CPU را نيز كاهش ميدهد.
براي فعال كردن اين قسمت ابتدا وارد Device Manager شده و در ليست گزينه IDE ATA/ATAPI Controllers را انتخاب كنيد.
پس در زير شاخه آن گزينه Primary IDE Channel را انتخاب كنيد و روي آن دابل كليك كنيد.
ال وارد قسمت Advanced Settings شده و در قسمت زير آن تنظيمات Device 0 و Device 1 را مشاهده كنيد.
اگر جلوي Transfer Mode عبارت PIO Only نوشته شده بود از طريق ليست كشويي آن را به DMA if available تغيير دهيد و روي OK كليك كنيد.
حال همين مراحل را براي Secondary IDE Channel نيز تكرار كنيد.
سپس در صورت نياز سيستم خود را Restart كنيد
خيلي ها فكر ميكنند كه با انجام همين مراحل كار تمام ميشود. اما در اينجا يك نكته ظريف ديگر نيز وجود دارد كه بايد رعايت شود. در كانالهاي IDE قسمتي وجود كه UDMA/66 ناميده ميشود. اين گزينه در حالت معمول غير فعال است. با فعال كردن اين قسمت ميتوان كارايي DMA را بسيار بيشتر كرد. براي فعال كردن اين قسمت مراحل زير را دنبال كنيد :
ابتدا از طريق Run وارد Regedit شده و كليد زير را بيابيد :
HKEY_LOCAL_MACHINE/System/CurrentControlSet/Control/Class/4D36E96A-E325-11CE-BFC1-08002BE10318
سپس در صفحه سمت چپ به دنبال کلید Enableudma66 بگردید سپس به آن مقدار یک را اختصاص بدهید.اگر وجود نداشت یک کلید از نوع DWORD به همان نام بسازید و به آن مقدار 1 را برای فعال سازی اختصاص دهید(برای عیرفعال کردن می توانید از مقدار صفر استفاده کنید).
فعال بودن این قسمت کارایی هارد را بسیار افزایش می دهد ؛ بنابراین توصیه میکنیم حتما این کار را انجام دهید.
بر روی سیستم های امروزی کارت های گرافیکی با کیفیتهای متفاوتی وجود دارد. هر کدام این کارتها ، توانایی خاص خودشان را در اجرای برنامه های گرافیکی و بازی ها دارند. در این ترفند قصد داریم به معرفی روشی کارآمد بپردازیم که با استفاده از آن میتوانید کیفیت کارت گرافیکی خودتان را تا حد زیادی بهبود ببخشید.
بدین منظور:
ابتدا بر روی آیکون My Computer در دسکتاپ راست کلیک کرده و Propeties را انتخاب کنید.
در پنجره باز شده به تب Advanced رفته و از قسمت Startup and Recovery روی دکمه Setting کلیک کنید.
در پنجره جدید باز شده ، در قسمت پایین و بخش Write debugging information روی لیست کشویی موجود کلیک کنید.
خواهید دید که در داخل منو 3 گزینه وجود دارد. آن را بر روی Compelet memory dump تنظیم کنید.
تمام پنجره ها را OK کرده و خارج شوید.
در پایان سیستم را مجدد راه اندازی کنید.
یکی از کارهای ملال آوری که کاربران ویندوز با آن مواجه هستند ، عمل Restart کردن کامپیوتر پس از نصب برنامه های خاصی است. بدین شکل که پش از نصب نرم افزار ، از شما خواسته میشود که سیستم را مجدد راه اندازی کنید. اما آیا این کار همیشه لازم است؟ یا میتوان گاهی به این اخطار توجه نکرد. در این ترفند قصد داریم به کنکاش این موضوع بپردازیم.
تنها دلايل اندكی وجود دارند كه پس از نصب، يكبار Restart كردن را واجب میكند. يكی از دلايل موجود هنگامی است كه فايلهايی كه در سيستم در حال كار قفل هستند ، احتياج به به روزرسانی و يا پاك شدن دارند.
اين مسئله برای بسياری از فايلهای سيستم صدق میكند وهمچنين برای فايلهايی كه در يك زمان توسط برنامههای كاربردی ديگر باز شدهاند.
البته اين مسئله نيز ممكن است وجود داشته باشد كه يك برنامه نصب به خودی خود بخواهد از دايركتوری موقت پاك شود. در چنين حالتی، احتياج به Restart كردن جديد نخواهد بود.
پس همواره هنگام تغییرات سیستمی نیاز به رستارت خواهید داشت.
اگر زمانی كامپيوتر از شما درخواست Restart كرد، میتوانيد توسط ابزار Whyreboot میتوانید دلایل آن را بفمهید. تنها توسط دوبار كليك كردن میتوانيد اين برنامه مجانی انگليسی زبان را فراخوانی كنيد. سپس در يك پنجره مجزا، ليستی از تمام فايلهايی كه بايد پاك شوند و يا تغيير اسم يا مكان به آنها داده شود را به اضافه مسيرشان در اختيار شما قرار میگيرد. اين اطلاعات را ابزار گفته شده بيشتر از رجيستری بدست میآورد.
میتوانید این برنامه را از لینک زیر دریافت کنید:
http://www.pcwelt.de/downloads/tools_utilities/desktop-tools/137220/index.html
اما در خصوص تغییراتی که در رحیستری میدهید ، ابتدا باید تشخیص دهید که آیا این تغییر در یک فایل سیستمی بوده یا خیر؟
مثلا اگر شما تغییری را در کلید زیر میدهید:
HKEY_LOCAL_MACHINE/System/CurrentControlSet/Control/Session Manager
با كمك اسم فايل و مسير موجود به راحتی متوجه خواهيد شد كه اين عمليات مربوط به چيست. زیرا تغییر در فولدر System بوده است. اين صورت احتياج به يك Restart سريع دارد و يا تنها يك برنامه نصب در انتظار اين است كه خود را پاك كند كه در اين صورت میتوانيد با خيال راحت از Restart كردن، صرف نظر كنيد.
(جزئیات از PCWorldIran)
ممکن است شما چندان از سرعت اتصال مودم رایانه تان به اینترنت راضی نباشید. با استفاده از این ترفندی که به شما آموزش خواهیم داد می توانید از مودم تان بهترین سرعت را طلب کنید.
بدین منظور فایل win.ini را از دورن پوشه ویندوز خود بیابید.
در یکی از خط ها [Port] را می بینید. پورتی را که مودم از آن استفاده می کند را بیابید(به کنترل پنل رفته و بر phone and modem option دوبار کلیک کنید و تب Modems را انتخاب کنید و در جلوی مودم خود پورتی را که از آن استفاده می کنید را ببینید ؛ یعنی در قسمت attached to)
از هر پورتی که استفاده می کردید در فایل win.ini آن را به این عبارت تغییر دهید =921600,n,8,1,p
به عنوان مثال من از com1 استفاده می کنم در win.ini در جلوی com1 تایپ میکنم 921600,n,8,1,p
با این کار میتوانید از حداکثر سرعت موجود در رم خود استفاده کنید. در نتیجه میتوانید سرعت ویندوز خود را تا حد زیادی بهبود ببخشید. لازم به ذکر است که این روش بر روی رم های 512 قابل اجراست.
براي اين كار بر روي My computer راست كليك كرده و Properties را انتخاب کنید.
سپس از سربرگهاي بالايي به بخش Advanced بروید و در قسمت Perfomance گزينه settings را بزنيد.
حال از زبانه Advanced و در قسمت Virtual memory گزينه Change را بزنيد.
سپس در بخش Paging file size for selected drive گزينه No paging file را فعال كرده و پس از زدن دكمه Set پنجره ها را OK كرده وخارج شوید.
در صورتی که رم دستگاه شما پایین است ، شما میتوانید با استفاده از این ترفند مقداري از هارد ديسک را به عنوان رم کامپیوتر خود معرفي کنيد. این عمل باعث افزايش سرعت سیستم شما و جلوگيري از هنگ شدن آن مي شود.
بدین منظور:
1- بر روی My Computer کلیک راست کنید.
2- از منوی باز شده بر روی Properties را کلیک کنید.
3- وارد پنجره Properties System بشوید که از زبانه های گوناگون تشکیل شده است.
4- سپسدر این قسمت وارد زبانه Advanced بشوید.
5- در قسمت Performance بر روی گزینه Settings را کلیک کنید.
6- سپس وارد قسمت Options Performance بشوید.
7- در این قسمت نیز زبانه Advanced را انتخاب کنید.
8- در قسمت Virtual memory گزینه Change را انتخاب کنید.
9- در این قسمت مقدار رمی را که بطور پیش فرض انتخاب شده را مشاهده می کنید . معمولا در رم های 256 این مفدار بین 768-384 متغیر است . که 384 حداقل و 768 حداکثر می باشد.
10- درایوی را که می خواهید در آن مقدار فضایی را اختصاص به رم دهید انتخاب کنید.
11- سپس گزینه Custom size را فعال کنید.
12- اندازه های خود را در این قسمت وارد کنید.
13- در پایان کلید Set را فشار دهید و تمامی پنجره های باز شده را Ok کنید.
14- در صورت امکان کامپیوتر خود را Restart کنید .
حتما برای شما نیز پیش آمده است که قصد اتصال به اینترنت را دارید و پس از انتخاب کانکشن مورد نظر و هنگام اتصال به شماره مقصد با Error خاصی روبرو شده اید. این Error ها به علت خطاهایی است که در مودم و هنگام اتصال به شبکه پیش می آید. در صورتی که به این خطاها دقت کنید مشاهد میکنید که در کنار توضیح خطا کد Error نیز ذکر شده است به عناون مثال Error618. در این جا می خواهم تا تمامی خطاهای مودم را به همراه کد آنها به شما معرفی کنم.
این هم لیست تمامی خطاهای مودم:
600- اگر سیستم در حال شماره گیری باشد و دوباره شماره گیری نمائید این خطا نمایش داده میشود.
601- راه انداز Port بی اعتبار می باشد.
602- Port هم اکنون باز میباشد و برای بسته شدن آن باید کامپیوتر را مجدّداً راه اندازی کرد.
603- بافر شماره گیری ، بیش از حد کوچک است.
604- اطلاعات نادرستی مشخص شده است.
605- نمی تواند اطلاعات Port را تعیین کند.
606- Port شناسائی نمی شود.
607- ثبت وقایع مربوط به مودم بی اعتبار میباشد.
608- راه انداز مودم نصب نشده.
609- راه انداز مودم شناسائی نشده .
610- بافر ندارد .
611- اطلاعات مسیر یابی غیر قابل دسترسی می باشد .
612- مسیر درست را نمی تواند پیداکند.
613-نرخ فشرده سازی بی اعتبار برای داده ها انتخاب شده.
614- سر ریزی بافر.
615- Port پیدا نشده .
616- یک درخواست نا همزمان در جریان می باشد.
617- Port یا دست گاه هم اکنون قطع می باشد.
618- Port باز نمی شود . (این خطا وقتی رخ می دهد که یک برنامه از Port استفاده کند.)
619- Port قطع می باشد. (این خطا وقتی رخ می دهد که یک برنامه از Port استفاده کند.)
620- هیچ نقطه ی پایانی وجود ندارد .
621- نمی تواند فایل دفترچه ی راهنما ی تلفن را باز نماید.
622- فایل دفترچه ی تلفن را نمی تواند بار گزاری کند.
623- نمی تواند ورودی دفتر راهنمای تلفن را بیابد.
624-نمی توان روی فایل دفتر راهنمای تلفن نوشت.
625- اطلاعات بی اساسی در دفتر راهنمای تلفن مشاهده می شود .
626- رشته را نمی تواند بار گزاری کند.
627-کلید را نمی تواند پیدا کند.
628- Port قطع شده.
629- Port به وسیله ی دستگاه راه دور قطع می شود.(سازگار نبودن برنامه ی راه انداز مودم با برنامه ی ارتباطی).
630- Port به دلیل از کار افتادگی سخت افزار قطع می باشد.
631- Portتوسط کاربر قطع شده .
632- اندازه ی ساختار داده اشتباه می باشد.
633- Port هم اکنون مورد استفاده می باشد و برای Remote Access Dial-up پیکر بندی نشده.(راه انداز درستی بر روی مودم نصب نشده).
634- نمی تواند کامپیوتر شما را روی شبکه راه دور ثبت نماید .
635- خطا مشخص نشده.
636- دستگاه اشتباهی به Port بسته شده است .
637- رشته ( (Stringنمی تواند تغییر یابد.
638- زمان درخواست به پایان رسیده.
639- شبکه ی نا همزمان قابل دسترسی نیست.
640- خطای NetBIOS رخ داده.
641- سرور نمیتواند منابع NetBIOS مورد نیاز برای پشتیبانی سرویس گیرنده را در اختیار بگیرد.
642- یکی از اسامی NetBIOS شما هم اکنون روی شبکه ی راه دور ثبت می گردد.( دو کامپیوتر می خواهند با یک نام وارد شوند.)
643- Dial-up adaptor در قسمت Network ویندوز وجود ندارد.
644- شما Popus پیغام شبکه را دریافت نخواهید کرد.
645- Authentication داخلی اشکال پیدا کرده.
646- Account در این موقع روز امکان log on وجود ندارد.
647- حساب قطع میباشد .
648- اعتبار Password تمام شده .
649- حساب اجازه ی دستیابی راه دور (Remote Access) را ندارد.(به نام کلمه ی عبور اجازه ی Dial-up داده نشده است.)
650- سرور Remote Accessپاسخ نمیدهد.
651- مودم شما یا سایر دستگاههای اتصال دهنده خطائی را گزارش کرده است.(اشکال پیش آمده از مودم شماست.)
652- پاسخ نا مشخصی از دستگاه در یافت می شود.
653- Macro (دستور العمل کلان) .ماکرو خاسته شده توسط راه انداز در لیست فایل .INF موجود نمی باشد.
654-یک فرمان یا یک پاسخ در قسمت .INF دستگاه به ماکرو نامشخص اشاره می کند .
655- (پیغام) در فایل .INF دستگاه مشاهده نمی شود.
656- دستور العمل (ماکرو Default Off ) در فایل .INF دستگاه شامل یک دستور العمل نا مشخص می باشد.
657-فایل .INF دستگاه نمی تواند باز شود.
658- اسم دستگاه در فایل .INF دستگاه یا در فایل INI. رسانه بیش از حد طولانی میباشد.
659- فایل INI. رسانه به نام نا شناخته ی یک دستگاه اشاره می کند.
660- فایل INI. رسانه برای این فرمان پاسخی ندارد.
661- فایل .INF دستگاه فرمان را از دست داده است.
662- تلاش برای قرار دادن یک ماکرو لیست نشده در قسمت فایل .INF دستگاه صورت نگرفته است.
663- فایل INI. رسانه به نوع نا شناخته ی یک دستگاه اشاره می کند.
664- نمی تواند به حافظه اختصاص دهد.
665- Port برای Remote Access پیکر بندی نشده.
666- مودم شما یا سایر دستگاههای اتصال دهنده در حال حاضر کار نمی کنند.
667- فایل INI. رسانه را نمی تواند بخواند.
668- اتصال از بین رفته است.
669- پارامتر بکار گرفته شده در فایل INI. رسانه بی اعتبار میباشد.
670- نمی تواند نام بخش را از روی فایل INI. رسانه بخواند.
671- نمی تواند نوع دستگاه را از روی فایل INI. رسانه بخواند.
672- نمی تواند نام دستگاه را از روی فایل INI. رسانه بخواند.
673- نمی تواند کاربر را از روی فایل INI. رسانه بخواند.
674- نمی تواند بیشترین حد اتصالBPS را از روی فایل INI. رسانه بخواند.
675- نمی تواند بیشترین حد BPS را از روی فایل INI. رسانه بخواند.
676- خط اشغال می باشد.(رایج ترین خطا است و البته با توجه به تجربه ی من این خطا زمانی که راه انداز مودم به درستی نصب نشده باشد هم رخ میدهد .پس با برخورد با این خطا نگران نباشید.
677- شخص بجای مودم پاسخ میدهد.
678- پاسخی وجود ندارد.
679- نمی تواند عامل را پیدا کند.
680-خط تلفن وصل نیست .
681- یک خطای کلی توسّط دستگاه گزارش داده میشود.
682- Writing section Name دچار مشکل شده.
683- Writing device name با مشکل مواجه است.
684- device name .684 writing با مشکل رو به رو می باشد .
685- Writing maxconnectbps با مشکل رو به رو می باشد .
686- Writing maxcarrierBPS با مشکل رو به رو می باشد .
687- user writing با مشکل رو به رو می باشد .
688- Default Off Writing با مشکل رو به رو می باشد .
689- Reading Default Off با مشکل رو به رو می باشد .
690- فایل INI. رسانه خالی است.
691- دسترسی صورت نمی گیرد زیرا نام و کلمه ی عبور روی دومین بی اعتبار است.
692- سخت افزار در درگاه یا دستگاه های متصل شده از کار افتاده است .
693- Binary macro با مشکل رو به رو می باشد .
694- خطای DCB یافت نشد.
695- ماشین های گفتگو آماده نیستند.
696- راه اندازی ماشین های گفتگو با مشکل رو به رو می باشد .
697 – Partial response Looping با مشکل رو به رو می باشد .
698- پاسخ نام کلیدی در فایل .INF دستگاه در فرمت مورد نظر نمی باشد.
699- پاسخ دستگاه باعث سر ریزی بافر شده است.
700- فرمان متصل به فایل .INF دستگاه بیش از حد طولانی می باشد.
701- دستگاه به یک میزان BPS پشتیبانی نشده توسط گرداننده .COM تغییر میابد.
702- پاسخ دستگاه زمانی در یافت می گردد که هیچ کس انظار ندارد.
703- در فعّالیت کنونی مشکلی ایجاد شده.
704- شماره ی callback اشتباه است.
705- مشکل invalid auth state .
706- invalid auth state دچار مشکل شده.
707- علامت خطا یاب X.25.
708- اعتبار حساب تمام شده است .
709- تغییر پسورد روی دومین با مشکل رو به رو شده.
710- در زمان ارتباط با مودم ، شما خطا های سری بیش از حد اشباع شده ، مشاهده می شود.
711- Rasman initialization صورت نمی گیرد.
712- در گاه Biplex در حال اجرا می باشد. چند لحظه بعد دوباره شماره بگیرید.
713- مسیر های ISDN فعال در خط اصلی قطع می باشد.
714- کانالهای ISDN کافی برای ایجاد تماس تلفنی در دسترس نمیباشد .
715- به دلیل کیفیت ضعیف خط تلفن ، خطا های فراوانی رخ می دهد.
716- پیکر بندی remote access IP غیر قابل استفاده می باشد.
717- آدرس های IP در static pool remote access IP وجود ندارد.
718- مهلت برقراری تماس PPP پایان پذیرفته است.
719- PPP توسط دستگاه راه دور پایان میابد .
720- پروتکل های کنترل PPP پیکر بندی نشده.
721- همتای PPP پاسخ نمی دهد.
722- بسته ی PPP بی اعتبار می باشد.
723- شماره تلفن ، از جمله پسوند و پیشوند ، بش از حد طولانی می باشد.
724- پروتکل IPX نمی تواند بر روی در گاه Dial –Out نماید زیرا کامپیوتر یک مسیر گردان IPX می باشد.
725- IPX نمی تواند روی Port (در گاه) Dial –in شود زیرا مسیر گردان IPX نصب نشده است.
726- پروتکل IPX نمی تواند برای Dial- out روی بیش از یک درگاه و در یک زمان استفاده شود.
727- مودم نمی تواند به فایل TCPCFG.DLL دست یابد.
728- مودم نمی تواند آداپتور IP متصل به Remote Access را پیدا کند.
729- slip استفاده نمی شود مگر اینکه پروتکل IP نصب شود.
730- ثبت کامپیوتر کامل نمی باشد.
731- پروتکل پیکر بندی نمی شود.
732- توافق بین PPP صورت نگرفته است.
733- پروتکل کنترل PPP برای پروتکل این شبکه سرور موجود نمی باشد.
734- پروتکل کنترل لینک PPP خاتمه یافته است .
735- آدرس مورد نیاز توسط سرور رد می شود .
736- کامپیوتر راه دور پروتکل کنترل را متوقف می کند.
737- نقطه برگشت LOOPBACK DETECTED) ) شناسائی شد .
738- سرور آدرس را مشخص نمی کند.
739- سرور راه دور نمی تواند از پسورد ENCRYPTED ویندوز NT استفاده نماید.
740- دستگاههای TAPI که برای remote access پیکر بندی می شوند به طور صحیح نصب و آماده نشده اند.
741- کامپیوتر محلی از encryption پشتیبانی نمی نماید.
742- سرور راه دور از encryption پشتیبانی نمی نماید .
743- سرور راه دور به encryption نیاز دارد.
744- نمی تواند شماره شبکه IPX را استفاده نماید که توسط سرور راه دور در نظر گرفته شده است.
745- یک فایل مهم و ضروری آسیب دیده dial-up Networking. را دوباره نصب کنید.
751- شما ره ی callback شما کاراکتر بی اعتبار می باشد.فقط این کاراکتر ها مجاز میباشند: - ، ( ، ) ، W، T ، P ، Space ، @ و 0 تا 9.
752- در زمان پردازش Script یک خطای نحوی صورت می گیرد .
753- اتصال نمی تواند قطع شود زیرا توسط مسیر گردان چند پروتکلی ایجاد شده .
754- سیستم قادر به یافتن bundle چند اتصالی نمی باشد .
755- سیستم قادر به اجرای شماره گیری خودکار نمی باشد. زیرا این ورودی یک شماره گیر عادی می باشد .
756- این اتصال هم اکنون در حال شماره گیری می باشد.
757- خدمات دستیابی راه دور خود به خود آغاز نمی شود . اطلاعات بیشتر را مطالعه کنید.
758- اشتراک اتصال اینترنت هم اکنون روی این اتصال میسر می گردد.
760- در زمان فراهم آوری امکانات مسیر یابی این خطا رخ می دهد.
761- در زمان فراهم شدن اشتراک اتصال اینترنت برای این اتصال این خطا رخ می دهد.
763- اشتراک اتصال اینترنت فعال نمی باشد و یا دو اتصال LAN و یا بیشتر به علاوه اتصالی که با این LAN ها مشترک شده وجود دارد .
764- دستگاه کارت خوان smartcard نصب نیست .
765- اشتراک اتصال اینترنت میسر نمی باشد . اتصال LAN با آدرس IP در حال حاضر پیکر بندی می شود که برای آدرس گزاری اتوماتیک IP مورد نظر است.
766- سیستم نمی تواند هیچ گواهی را بیابد.
767- اشتراک اتصال اینترنت میسر نمی باشد . اتصال LAN بر روی شبکه شخصی انتخاب میگردد که بیش از یک آدرس IP را پیکر بندی کرده .اتصال LAN را با یک آدرس IP مجزا مجددا پیکر بندی نمایید قبل از اینکه اشتراک اتصال اینترنت صورت گیرد .
768- به دلیل رمز دار نکردن داده ها اتصال صورت نمی گیرد .
769- مقصد مشخصی قابل دستیابی نمی باشد.
770- دستگاه راه دور تلاش برای برقراری ارتباط را نمی پذیرد.
771- اقدامات اتصال صورت نمی گیرد زیرا شبکه اشغال می باشد .
772- سخت افزار شبکه کامپیوتر راه دور با نوع تلفن در اختیار سازگاری ندارد .
773- امکان ایجاد اتصال میسر نمی باشد زیرا شماره مقصد تغییر کرده است .
774- به دلیل از کار افتادگی ، موقتا اتصال صورت نمی گیرد .
775- مکالمه تلفنی توسط کامپیوتر راه دور قطع شد.
776-مکالمه تلفنی نمی تواند وصل گردد ، زیرا مقصد خواسته است که یک ویژگی را حفظ کند.
777- اتصال صورت نمی گیرد زیرا مودم (یا سایر دستگاه های ارتباط دهنده) روی کامپیوتر راه دور دچار مشکل شده اند.
778- تایید هویت سرور امکان پذیر نیست .
779- برای برقراری dial – out این اتصال باید از Smartcard استفاده کرد .
780- عمل انجام شده برای این اتصال بی اعتبار می باشد .
781- تلاش برای رمز گزاری صورت نمی گیرد زیرا گواهی معتبری یافت نشد.
782- ترجمه آدرس شبکه در حال حاضر به عنوان یک پروتکل مسیر یابی نصب می گردد و باید قبل از اینکه باید قبل از اینکه اشتراک اتصال اینترنت فراهم گردد حذف شود .
783- اشتراک اتصال اینترنت میسر نمی یابد . اتصال LAN که به عنوان شبکه شخصی انتخاب می گردد .(اتصال آداپتور LAN را چک کنید .)
784- در حالی که این اتصال را در زمان logon استفاده می کنید ، شما نمی توانید شماره بگیرید زیرا این اتصال برای استفاده از نام کاربری پیکر بندی شده است که متفاوت از نام کاربر روی smartcard می باشد . چنانچه بخواهید آن را زمان log onاستفاده نمائید باید برای استفاده از user name روی کارت smart آن را پیکر بندی کنید.
785- در صورت استفاده از این اتصال در زمان log on شما نمیتوانید شماره گیری کنید. زیرا برای استفاده از یک
Smartcard پیکر بندی نشده است.
786- مبادرت به اتصال L2TP صورت نمی گیرد زیرا هیچ گواهی نامه ی معتبری برای تصدیق امنیت روی کامپیوتر
شما وجود ندارد .
787- اتصال L2TP غیر ممکن است زیرا لایه امنیتی نمیتواند کامپیوتر راه دور Authentication نماید .
788- تلاش برای ایجاد اتصال L2TP بی نتیجه می باشد.زیرا لایه امنیتی نمی تواند پارامتر های سازگار با کامپیوتر راه دور را فراهم نماید .
789- تلاش برای ایجاد اتصال L2TP فراهم نمی گردد زیرا لایه امنیتی با یک خطای پرداز شی در طول سازگاری با کامپیوتر راه دور مواجه است.
790- تلاش برای اتصال L2TP صورت نمی گیرد زیرا تائید گواهی نامه بر روی کامپیوتر راه دور میسر نمی باشد.
791- اتصال L2TP صورت نمی گیرد زیرا خط مشی امنیتی برای اتصال یافت نمی شود.
792- اتصال L2TP صورت نمی گیرد زیرا زمان توافق امنیتی به پایان رسیده است.
793- اتصال L2TP صورت نمی گیرد زیرا این خطا رخ می دهد در حالی که در مورد امنیت به توافق می رسند.
794- ویژگی Radius این کاربر PPP نمی باشد.
795- ویژگی Radius نوع تونلی برای این کاربر نادرست میباشد.
796- ویژگی Radius نوع خدمات برای این کاربر نه قالب بندی می شود و نه به صورت CALLBACK قالب بندی
می شود.
797- مودم پیدا نشد.
798- گواهی نامه ای شناسایی نمی شود که بتواند که بتواند در پروتکل قابل ارائه استفاده شود .
799- اشتراک اتصال اینترنت میسر نمیگردد زیرا دو IP شبیه به هم در شبکه وجود دارد .
800- مودم قادر به ایجاد اتصال VPN نمی باشد یا سرویس دهنده VPN در دسترس نمی باشد.
در صورتی که احساس میکنید گوشی شما دچار مشکل شده است ، چه بسا این مشکل از طرف باتری شما ایجاد شده باشد. در اینجا قصد دارم تا به شما ترفندهایی را معرفی کنم که با علم به آنها میتوانید پی به این موضوع ببرید که آیا باتری گوشی شما سالم است یا خیر و در نهایت راههای رفع این مشکل ها را بیاموزید.
در ابتدا باید به این موضوع توجه داشت که نشانه های خرابی باتری موبایل چیست؟
به طور کلی در هنگام خرابی بارتی این مشکلات برای گوشی پیش میاید:
1-گوشي خود به خود خاموش ميشود.
2-گوشي هنگ ميكند.
3-تنظيمات تاريخ وساعت به هم ميريزد.
4-تخليه سريع باتري صورت ميگرد.
و حال راههای پیش گیری از این مشکلات:
میبایست به این نکته مهم دقت کنیم که مشاهده یکی از این نوع مشکلات و تنها در یک مرتبه نشان دهنده خرابی باتری شما نیست ، بلكه اگر باتري خراب باشد اين نشانه ها به دفعات درگوشي ظاهر ميشود.
و هنگام شارژ باتری زمان لازم براي شارژ باتري موبايل فقط وفقط بين 45 دقيقه تا 1ساعت ميباشد كه اگر اين زمان كمتر شود باعث ميشود كه باتري به اندازه كافي شارژ نشود وكارايي را كه ما ازباتري انتظار داريم به ما ندهد.واما اگر اين زمان بيشتر از يك ساعت شود باعث آسيب ديدن سلولهاي داخلي باتري و در نتيجه كاهش طول عمر باتري ميشود.ضمناً بايد حتماً اين نكته را مد نظر داشته باشيد كه قبل از اينكه باتري را شارژ كنيد بايد كاملاً باتري تخليه شده باشد. براي اين منظور كافيست چند دقيقه قبل از شارژ باتري (كاملاً تخليه نشده) گوشي را روشن نگه داريد تا باتري به حالت ولتاژ صفر برسد وبعد ميتوان آن را با خيالي آسوده تر شارژ كرد. اينكار باعث ميشود اولاً باتري گوشيتان كاملاً ولتاژ نويي رابه شما ارمغان دهد؛ ثانياً باعث افزايش طول عمر باتري ميشود.
فرض كنيد كه مي خواهيد فقط قسمتي از صفحه وب خود پرينت بگيريد و به بقيه صفحه مورد نظر نيازي نداريد . شايد در حالت عادي تصور كنيد كه يا مجبوريد كه از تمامي صفحه خود پرينت بگيريد ويا اين كه قسمت مورد نظر را انتخاب كرده و در داخل محيط Wordpad و یا MS Word ببريد و سپس از آن پرينت بگيريد . ولي دست نگه داريد روش آسان تري نيز وجود دارد:
كافي است بخش مورد نظرتان را كه حاوي عكس يا متن است انتخاب كنيد و از منويFile گزينهPrint را انتخاب كنيد و در پنجره ظاهر شده در بخش Page Range گزينه Selection را انتخاب كنيد و در نهايت پس از تاييد اين پنجره خواهيد ديد پرينتر شما از قسمت انتخاب شده پرينت مي گيرد .
بدین منظور:
از منوی Start به Run رفته و در Run عبارت regedit را تایپ کنید تا وارد ویرایشگر رجیستری ویندوز خود شوید.
حال به آدرس HKEY_LOCAL_MACHINE/SOFTWARE/Microsoft/Windows/CurrentVersion/Reliability بروید.
در اين مسير متغير از نوع DWORD و با نام ShutdownReasonUI وجود دارد. بر روی آن دوبار کلیک کرده و مقدار Value آن را به یک تغییر دهید و از رجیستری خارج شوید.
حال اگر از منوی Start گزينه Shutdown يا همان Turn Off را انتخاب کنيد می بينيد که با پنجره هميشگی ويندوز روبرو نمی شويد و يک پنجره پيشرفته تر براي شما به نمايش در خواهد آمد. حالا هر زمان کامپيوتر شما خاموش می شود بطور خودکار اين گزارش ساخته می شود و می توانيد از قسمت Event Viewer به تحليل آنها بپردازيد تا مشکل را پيدا کنيد.
اما اکنون چگونه ميتوانيد از طريق Event Viewer اين گزارش را يافته و آن را بررسي نماييد.
برای ديدن نتيجه گزارش بايد مراحل زير را انجام دهيد :
الف) وارد Control Panel شده و آيکن Administrative Tools را انتخاب کنيد.
ب) سپس بايد روی Event Viewer دابل کليک نماييد.
ج) از اين پنجره ، در قسمت راست گزينه system را انتخاب کنيد.
د) از منوی View بايد گزينه گزينه Find را انتخاب کنيد و عدد ۱۰۷۴ را در قسمت Event ID از پنجره Find تايپ و در نهايت Find Next را بزنيد تا نتيجه جستجو را به شماره ۱۰۷۴ هدايت کنيد.
ه) با دابل کردن روی Event ID می توانيد نتيجه گزارش را ببينيد.
در ضمن به این نکته دقت کنید که هر زمان خواستيد پنجره Shut Down را به حالت عادی برگردانيد بايد متغيری را که در رجيستری به مقدار يک تغيير داده بوديد را به صفر برگردانيد.
می خواهم تا ترفندها و راه های مختلفی را برای خرید کامپیوتر و لوازم جانبی آن به شما معرفی کنم که بیشتر جنبه یک راهنما را برای شما خواهند داشت. مطمئن باشید با مطالعه این راهنما با خیال راحت میتوانید یک سیستم ایده آل را برای خود خریداری کنید.
CPU
براي CPU ها دو انتخاب اساسي بين سرعت و قيمت وجود دارد. مارك اينتل داراي كارايي خوبي است. اما در برابر آن AMD انتخاب خوبي است براي كساني كه بودجه كمتري دارند. اما هميشه جنسي را كه از حد معمول بازار گرانتر است نخريد زيرا نسبت كارايي به قيمت مقدار زيادي افت مي كند به عبارت ديگر به همان اندازه كه كه پول بيشتري مي دهيد قدرت CPU خريداري شده بيشتر نيست. اما اينكه چگونه بفهميم كه خريد چه CPUاي با چه سرعتي به صرفه است كافيست از چند فروشنده ليست قيمت بخواهيدمتوجه خواهيد شد كه از يك سرعت خاص به بالا ناگهان قيمت به شدت بالا مي رود ( كه البته اين موقت است ) پس پول خود را بيهوده تلف نكنيد. فاكتور ديگري كه براي CPU ها مهم است حافظه پنهان يا cache memory آن است كه هر چه اين مقدار بيشتر باشد CPU زمان كمتري را صرف نقل انتقال بيهوده اطلاعات مي كند و علت آن اين است كه اين حافظه مستقيماً روي CPU قرار دارد البته توجه داشته باشيد cache بالا براي مصارف حرفه اي مانند ساخت انيمشن بدرد مي خورد پس در اين مورد هم به قيمت توجه داشته باشيد زيرا ممكن است در مصارف روزمره اختلاف آن خيلي محسوس نباشد.
حافظه
ميزان RAM براي كامپيوتر شما مهم است. براي كاركرد بهينه كامپيوتر بايد به مقدار كافي RAM داشته باشيد RAM علاوه بر مقدار حافظه يك فاكتور مهم ديگر هم دارد و آن سرعت باس آن است كه نشان مي دهد اطلاعات با چه سرعتي مي توانند به RAM منتقل شود نكته مهم ديگر اين است كه در هنگام خريد مادربرد به تعداد اسلاتهاي RAM (يا همان DIMM ) آن توجه داشته باشيد تا به تعداد كافي موجود باشد تا در آينده امكان ارتقا حافظه سيستم وجود داشته باشد. اين مخصوصاً زماني بدرد مي خورد كه به علت گراني موقت RAM ( بازار ناپايدار كامپيوتر ) يا كمبود بودجه به طور موقت RAM كمتري خريداري مي كنيد و مي خواهيد در آينده به مقدار كافي به RAM سيستم خود اضافه كنيد.
HARD DRIVE يا ديسك سخت
دو فاكتور براي انتخاب وجود دارد ميزان حافظه يا حجم كه با واحد GB (گيگا بايت ) مقدار آن تعيين مي شود و سرعت كه هر چه بيشتر باشد زمان كمتري براي خواندن و نوشتن روي HARD DRIVE لازم است. اكثر HARD DRIVE هاي امروزي بيشتر از مقدار بيشتر نياز شما فضا در اختيارتان قرار مي دهند. البته اين بستگي به شما دارد كه چه نوع اطلاعاتي را بخواهيد روي HARD DRIVE خود ذخيره كنيد مثلاً اگر تعداد زيادي فيلم روي HARD DRIVE خود آرشيو كنيد به فضاي نسبتاً زيادي احتياج داريد ولي براي اكثر مصارف خانگي فضاي HARD DRIVE هاي موجود بازار كه داراي قيمت مناسبي هم هستند بيش از نياز فضا در اختيارتان قرار مي دهد. يكي از عواملي كه در كارايي HARD DRIVE شما تاثير دارد اين است كه به مقدار كافي حافظه cache داشته باشد.
OPTICAL DRIVES
بيشتر كامپيوتر هاي فروخته شده امروزي داراي رايتر يا DVD هستند. اگر قصد ديدن فيلم با كامپيوتر را نداريد، بهتر است از DVD در برابر رايتر CD صرفنظر كنيد. براي سي دي رايتر 3 سرعت ذكر مي شود سرعت رايت (سرعت نوشتن اطلاعات ) ، سرعت ري رايت ( كه براي سي دي هاي با قابليت چندين بار رايت استفاده مي شود ) و سرعت خواندن اطلاعات. از درايوي استفاده كنيد كه حداقل 40X سرعت رايت، 12X سرعت ري رايت و 40X سرعت خواندن اطلاعات و حداقل 2مگابايت بافر داشته باشد.
كارت گرافيك
كارتهاي گرافيك تقريباً هر 6ماه تغيير مي كنند و نوع پيشرفته تر و جديدتر آن وارد بازار مي شود كه قابليتهاي بيشتري براي بازي هاي كامپيوتري با گرافيك سطح بالا و قابليتهاي سه بعدي امروزي ساخته مي شوند بنابراين انتخاب درست كار مشكلي است .
(به نقل از شبکه فناوری اطلاعات ایران)
مطمئنأ حفاظت از اجزای داخلی و خارجی کامپیوتر امر ضروری و اجتناب ناپذیری است. پاکیزگی اجزا نیز یک از همین امور حفاظتی است. عدم دانستن چگونگی نظافت اجزای کامپیوتر ممکن است صمات چشمگیری را به آنها وارد کند. اکنون قصد داریم تا برای شما روشهای بهینه تمیزکاری کامپیوتر را برای تک تک اجزای آن شرح دهیم. مطمئن باشید با دانستن و عمل کردن به این ترفندها تا حد بسیار زیادی طول عمر این قطعات را بالا خواهید برد.
زماني که نياز داريد تا کامپيوتر را تميز کنيد بستگي به محيطي دارد که کامپيوتر در آن کار ميکند مثلا کامپيوترهايي که در اماکن عمومي کار ميکنند بايد هر ماه تميز شوند. اما کامپيوترهايي که در منزل مورد مصرف قرار ميگيرد شايد در يک فاصله زماني6ماهه نياز به تميزکاري داشته باشند. اگر هنگام کار با کامپيوتر سيگار ميکشيد يا محيط کار کامپيوتر، پرگرد و خاک است بايد هر دو ماه يکبار آنرا تميز کنيد. اما بطور معمول توصيه ميکنم تا هر6ماه يکبار کار تميزکاري داخل کامپيوتر انجام شود. هنگام تميزکاري داخل کامپيوتر شديدا توصيه ميکنم که از جاروبرقي براي تميزکردن قطعات داخلي کامپيوتر استفاده نکنيد چون جاروبرقي توليذ الکتريسيته ساکن ميکند که براي قطعات الکترونيکي داخل کامپيوتر فوق العاده خطرناک است و احتمال خرابي کامپيوتر را بشدت بالا ميبرد. جاروهاي باطري دار کوچکي مخصوص تميزکردن داخل کامپيوتر وجود دارد که در صورت نياز ميتوانيد از آنها استفاده کنيد. توصيه من بهره گيري از اسپري هواي فشرده است که ميتوانيد از فروشگاههاي قطعات الکترونيکي تهيه کنيد. اما قسمت بيروني بدنه کامپيوتر ميتواند بوسيله جاروبرقي تميز شود.
يادتان باشد که هيچوقت مايع تميز کننده را مستقيما به قطعات داخلي اسپري نکنيد و اگر لازم است که از مايع استفاده کنيد ابتدا آنرا روي پارچه بريزيد و پارچه را روي آن بخش بکشيد.
هنگام تميز کردن کامپيوتر بايد حتما دستگاه را خاموش کرده و کابل برق را از پريز جدا کنيد.
هيچوقت داخل کامپيوتر را با آب، خيس نکنيد.
براي تميز کردن کامپيوتر نياز به پارچه، آب، الکل سفيد، مايع ظرفشويي، جاروي برقي براي تميزکردن بيرون کامپيوتر، گوش پاک کن، اسفنج، قلم مو، جارو باطري دار مخصوص و البته دستبند ضد الکتريسته ساکن داريد.
در اولين قدم کامپيوتر را خاموش کرده و آنرا از برق بيرون بکشيد. ابتدا قسمت بيروني بدنه کامپيوتر را با جاروبرقي تميز کنيد و تمام درزها و منافذ عبوري هوا را تميز کنيد. سپس ميتوانيد قسمت بيروني بدنه کامپيوتر را با پارچه آغشته به آب و کمي مايع ظرفشويي تميز کنيد. مطمئن شويد که تمام درزها و راههاي عبوري هوا از مو و گرد و غبار تميز شود.
حال بدنه کامپيوتر را باز کنيد تا قسمتهاي داخلي کامپيوتر در رويت قرار گيرد. به CPU نگاه کنيد. توجه کنيد که غبار ميتواند در وراي پنکه و لابلاي رادياتور سي-پي-يو خود را پنهان کند. ممکن است بدنتان حاوي الکتريسيته ساکن باشد. توصيه ميکنم تا از يک عدد دستبند ضدالکتريسيته استفاده کنيد. آنرا به مچ دستتان ببنديد و سر ديگر آنرا به جايي وصل کنيد که الکتريسيته را به زمين تخليه کند مانند لوله آب، بدنه ميز فلزي،... اين دستبند را ميتوانيد از مغازه هاي فروش قطعات الکتيونيکي تهيه کنيد. حال ميتوانيد قلم مو را برداشته و به آرامي و با دقت حواشي CPU را تميز کنيد تا خاک و گرد و غبار از لابلاي رادياتور و پنکه خارج شود.
به روي مادر برد نگاه کنيد و هرجا گرد و غبار ديديد آنرا با قلم مو بزداييد. حين اين کار بسيار مراقب باشيد تا قطعات کوچک مخصوصا جامپرها را جابجا نکنيد. بعد از آن ميتوانيد از اسپري هوا استفاده کنيد تا گردوغبار تميز شود. هنگام استفاده از اسپري مراقب باشيد که آنرا سرپا نگهداريد و هنگام مصرف کج نکنيد که ممکن است مايع از آن خارج شود و روي قطعات بپاشد. بدين ترتيب خطر خرابي قطعات افزايش مييباد. جهت اسپري کردن را طوري تنظيم کنيد که هوا بتواند گردوغبار را بسمت بيرون بدنه کامپيوتر فوت کند. نهايتا جاروي کوچک باطري دار مخصوص تميزکاري کامپيوتر را مصرف کنيد تا گردهاي باقيمانده را بمکد. مجددا توصيه اکيد ميکنم که هرگز از جاروي برقي معمولي براي تميز کردن داخل بدنه کامپيوتر استفاده نکنيد زيرا اين نوع جاروبرقيها توليد الکتريسيته ساکن ميکند که خطر خرابي قطعات داخل کامپيوتر را بشدت افزايش ميدهد.
حال زمان مناسبي است تا پنکه ها و فن هاي داخل بدنه را نيز تميز کنيد. هنگام جاروکردن داخل بدنه کامپيوتر هم بسيار مراقب باشيد که قطعات کوچک روي ماردبرد مانند جامپرها جابجا نشوند. توجه به پاورسوپلاي يا همان منبع تغذيه نيز اهميت بسياري دارد. پنکه آنرا با صبر و حوصله تميز کنيد و سعي کنيد خاک را از پره هاي پنکه آن تميز نماييد.
براي تميز کردن داخل CD-Drive توصيه ميکنم از ابزار مخصوص اين کار استفاده کنيد که در مغازه هاي کامپيوتري بفروش ميرسد. کيتهاي مخصوص تميزکردن CD-DRIVE را تهيه و مصرف کنيد. اگر تجربه بيشتري با کامپيوتر و امور فني آن داريد ميتوانيد اين درايو را باز کرده و با گوش پاک کن آغشته به الکل سفيد داخل آنرا تميز کنيد اما براي افراد کم تجربه اين عمل به هيچ عنوان توصيه نميشود.
براي تميز کردن CD ميتوانيد از پارچه نرم آغشته به آب استفاده کنيد و سطح زير آنرا بصورت دوراني از مرکز بسمت خارج تميز کنيد. اگر آلودگي بخصوصي در سي دي ديده ميشود که با آب تميز نميشود ميتوانيد براي آن قسمت از کمي الکل سفيد استفاده کند.
براي تميز کردن درايو فلاپي نيز ميتوانيد از کيتهاي آماده اينکار استفاده کنيد که در مغازه هاي فروش وسايل کامپيوتري عرضه ميشود. در اين مرحله نيز اگر تجربه کار فني با کامپيوتر داريد ميتوانيد درايو را باز کرده و با گوش پاک کن آغشته به الکل هدهاي خواندن/نوشتن و بازوهاي درايو را به دقت و آرام تميز کنيد. هنگام تميز کردن هدها يادتان باشد که آنها را از جاي خود بيرون نبريد که اگر قفل کند ديگر کار نخواهد کرد. براي افراد کم تجربه در کارهاي فني کامپيوتر بازکردن درايو را به هيچ عنوان توصيه نميکنم.
هاردديسک عملا تميزکردن فيزيکي ندارد زيرا تکنولوژي آن بسيار بالاست و نبايد آنرا باز کرد. تميز کردن آن در واقع عمل ديفراگ است که از طريق برنامه انجام ميشود.
براي تميز کردن شيشه مانيتور ميتوانيد از تميزکننده شيشه معمولي که در خانه استفاده ميکنيد کمک بگيريد. فقط بايد مطمئن شويد که مانيتور حتما خاموش باشد و آنرا از برق بکشيد. اين مايع تميزکننده را ابتدا به يک پارچه بدون پرز اسپري کنيد و پارچه را بروي شيشه بکشيد. با جاروبرقي تمام راههاي عبوري هوا را بخوبي تميز کنيد. توصيه اکيد ميکنم از قرار دادن هر نوع کاغذ و کتاب برروي مانيتور مخصوصا بخشهاي تهويه مانيتور هنگام کار بشدت اجتناب کنيد که نه تنها ميتواند باعث خرابي مانيتور شود بلکه احتمال آتش گرفتن آنرا افزايش ميدهد. بدنه مانيتور را ميتوانيد با پارچه آغشته به آب و مايع ظرفشويي بخوبي تميز کنيد.
اما اگر مانيتورتان LCD است روش کار اندکي فرق ميکند. اين مانيتورها از شيشه ساخته نشده اند لذا هيچوقت هيچ مايعي را مستقيما بروي آن اسپري نکنيد و از دستمال کاغذي از هر نوع براي تميز کردن آن استفاده نکنيد که باعث خش افتادن بروي صفحه آن ميشود. اگر ميخواهيد صفحه مانيتور LCD را تميز کنيد پيشنهاد ميکنم از يک پارچه کتان نرم خشک استفاده کنيد. اگر صفحه مانيتور بخوبي تميز نشد ميتوانيد کمي الکل به پارچه بزنيد و صفحه مانيتور را با آن تميز کنيد.
(به نقل از ایران علمی)
در این جا کاملترین راهنمای موجود برای خرید یک دوربین دیجیتال را به شما معرفی می کنم. در صورتی که قصد خرید یک دوربین دیجیتال را دارید خواندن این ترفند را فراموش نکنید!
اکثر پيشرفت ها و تحولات چشمگير در عرصه دستگاههای الکترونيکی در بيست سال گذشته ، مديون پيشرفت های مهم و عظيم تری در صحنه های ديگر تکنولوژی است. بررسی عملکرد دستگاههای الکترونيکی نظير : CD ، DVD ، MP3s و DVR ، توجه ما را به اين واقعيت مهم معطوف می نمايد که تمامی آنان از يک پردازش پايه مشابه استفاده می نمايند : تبديل اطلاعات آنالوگ به ديجيتال ( صفر و يک ) . رويکرد فوق، تغييرات گسترده ای را در رابطه با نحوه برخورد با اطلاعات صوتی و تصويری ، بدنبال داشته است . دوربين ديجيـتال ، يکی از نمونه های قابل توجه در اين زمينه بوده که نسبت به مدل های قبل از خود ، بصورت اساسی تغيير نموده است( تفاوت عمده نسبت به با دوربين های سنتی ) . تمامی فرآيندها در دوربين های سنتی، مبتنی بر فعاليت های شيميائی و مکانيکی می باشد. تمامی دوربين های ديجيتال دارای يک کامپيوتر از قبل تعبيه شده بوده وتصاوير را بصورت الکترونيکی ذخيره می نمايند.
فرض کنيد ، قصد تهيه يک عکس و ارسال آن از طريق نامه الکترونيکی برای دوست خود را داشته باشيم . در اين رابطه می بايست تصوير اخذ شده ، بصورتی نمايش و مشخص گردد که کامپيوتر قادر به شناسائی آن باشد ( بيت ها و بايت ها ) . در حقيقت يک تصوير ديجيتال، رشته ای طولانی از صفر و يک بوده که تمامی نقاط رنگ شده که پيکسل ناميده می شوند را مشخص می نمايد. ترکيب و اجتماع تمامی نقاط فوق با يکديگر ، تصوير ديجيتالی مورد نظر را ايجاد می نمايد. در صورتيکه قصد تهيه يک عکس را داشته باشيم ، می توان از دو گزينه زير استفاده نمود :
-
استفاده از دوربين های فيلم سنتی . در اين روش با استفاده از يک دوربين عکسبرداری ، عکس مورد نظر گرفته شده و پس از پردازش فيلم بصورت شيميائی، امکان چاپ آن با استفاده از کاغذ ها ی مخصوص ، فراهم می شود. در ادامه ، عکس آماده شده توسط اسکنر ، اسکن و بصورت ديجيتال تبديل می گردد .
-
استفاده از يک دوربين ديجيتال : در اين روش ، با استفاده از يک دوربين ديجيتال و تابش نور به شی مورد نظر و دريافت فيدبک های مربوطه و تبديل آنان به مجموعه ای از پيکسل ها ، تصوير مورد نظر مستقيما" بصورت ديجيتال تبديل می گردد .
يک دوربين ديجيتال ، همانند يک دوربين سنتی دارای امکانات متعددی نظير : مجموعه ای از لنزها می باشد . اين نوع دوربين ها در مقابل تمرکز نور بر روی بخشی از فيلم ، نور را بر روی يک دستگاه نيمه هادی تابانده که ضبط الکتريکی نور راانجام خواهد داد . در ادامه، يک کامپيوتر اطلاعات الکترونيکی را به داده ديجيتال تبديل می نمايد . مهمترين تفاوت بين يک دوربين ديجيتال و يک دوربين مبتنی برفيلم ، عدم استفاده از فيلم در دوربين های ديجيتال می باشد. در مقابل ، دوربين های ديجيتال دارای يک سنسور بوده که نور را به سيگنال های الکتريکی تبديل می نمايد . سنسورهای استفاده شده در اکثر دوربين های ديجيتال ، از نوع CCD)Charge Coupled Device) می باشد . در تعدادی ديگر از دوربين های ديجيتال از تکنولوژی نيمه هادی CMOS)complementary metal oxide semiconductor) استفاده می شود. با اينکه سنسورهای CMOS ، تصاوير ديجيتال با کيفيت مطلوبتر را ارائه می نمايند و در آينده متداولتر خواهند شد ، ولی نمی توان ادعا نمود که تکنولوژی فوق جايگزين سنسورهای CCD در دوربين های ديجيتال خواهد شد . CCD ، مجموعه ای بسيار کوچک از ديودهای حساس به نور بوده که مسئوليت تبديل تصوير ( نور ) به الکترون ( سيگنال های الکتريکی ) را برعهده دارند . ديودهای فوق ، photosites ناميده می شوند . هر photosite ، حساس به نور می باشد.
جایگاه دوربین دیجیتال
همانگونه که اشاره گرديد، تصاوير اخذ شده با استفاده از دوربين های ديجيتال ، به رشته ای طولانی از پيکسل تبديل می گردند. با توجه به نقش حياتی پيکسل ها در دوربين های ديجيتال ، توليد کنندگان و تهيه کنندگان توجه بسيار خاصی نسبت به پارامتر فوق دارند .مگا پيکسل ، واحد اندازه گيری بزرگتری نسبت به پيکسل است .مگا ، به معنی يک ميليون و پيکسل نقاط بسيار کوچکی می باشند که يک عکس را ايجاد می نمايند. تمامی تصاوير از نقاط بسيارريزی به نام پيکسل تشکيل می گردند . يک تصوير حاوی ميليون ها نقطه و يا پيکسل بوده که تشخيص آنان بدون چشم مسلح عملا" غير ممکن می باشد. بديهی است ، هر اندازه که دوربين ديجيتال دارای پيکسل های بيشتری باشد ، قادر به آگاهی جزيئات بيشتری از تصوير خواهد بود. بموازات افزايش اطلاعات مربوط به جزئيات يک تصوير ، می توان براحتی ابعاد و اندازه تصوير را بزرگتر و عمليات مربوطه را در ارتباط با آنان انجام داد . برخی از دقت ها ی ( وضوح ) متداول که در دوربين های ديجيتال استفاده می گردد ، بشرح زير می باشد :
-
256 در 256 پيکسل : دقت فوق در اکثر دوربين های ديحيتال ارزان قيمت ارائه می گردد . دقت فوق پائين بوده و معمولا" کيفيت تصاوير اخذ شده توسط اين نوع از دوربين ها نيز مطلوب نخواهد بود . مجموع تمامی پيکسل ها 65،000 می باشد .
-
640 در 480 پيکسل : دقت فوق نيز پائين بوده و در اکثر دوربين های ديجيتال از آن استفاده می گردد . در صورتيکه قصد گرفتن تصوير و ارسال آن برای دوستان و يا استفاده از آنان در صفحات وب ، وجود داشته باشد ، دقت فوق می تواند در اين رابطه پاسخگو باشد . مجموع تمامی پيکسل ها 307،000 می باشد .
-
1216 در 912 پيکسل : در صورتيکه قصد چاپ تصاوير اخذ شده توسط دوربين های ديجيتال وجود داشته باشد، دقت فوق مطلوب خواهد بود مجموع پيکسل ها ، 1،109،000 می باشد( مگاپيکسل ).
-
1600 در 1200 پيکسل . دقت فوق بالابوده و می توان تصاوير اخذ شده را با ابعاد بزرگتر چاپ نمود( يک تصوير 8 در 10 اينچ ). مجموع تمامی پيکسل ها تقريبا" دو ميليون می باشد . امروزه دوربين هائی با 2 / 10 ميليون پيکسل نيز عرضه شده است .
ضرورت استفاده از دقت بالا در دوربين های ديجيتال ، به نوع عملياتی که می بايست بر روی تصوير انجام شود،بستگی دارد. در صورتيکه ، هدف استفاده از تصاوير در صفحات وب و يا ارسال آنان از طريق نامه الکترونيکی برای دوستان باشد،می توان از دوربينی که دارای دقت 640 در 480 پيکسل است ،استفاده نمود.تعداد تصاويری را که دوربين می تواند در خود نگهداری نمايد ، متناسب با افزايش وضوح تصوير ، کاهش می يابد. در صورتيکه تصميم به چاپ تصاوير اخذ شده وجود داشته باشد ، می بايست از دوربين هائی که دارای تعداد پيکسل بيشتری می باشند، استفاده گردد. در حال حاضر، دوربین های چهار و پنج مگا پیكسلی متداول شده اند .
ویژگی ها ی مهم
از مهمترین ویژگی های مرتبط با دوربین دیجیتال، می توان به موارد زیر اشاره نمود :
-
دقت: تمامی دوربین های ديجيتال موجود، قادر به ايجاد تصاوير با کيفيت مناسب بمنظور ارسال بهمراه نامه های الكترونیكی و یا در اندازه های كوچك می باشند.همانطور که اشاره گردید، هر اندازه تعداد پیكسل های يک تصویربیشتر باشد، تصویر مذكور واضح تر بوده و می توان آنرا در اندازه بزرگتری چاپ كرد. دوربین هایی كه دارای وضوح دو مگاپیكسل می باشند ، قادر به ايجاد تصاویری به ابعاد 7*5 ، دروبین هایی با دقت سه مگاپيکسل قادر به توليد تصاويری در ابعاد 8 در 10 و دوربين های با دقت چهار مگاپیكسل ، می توانند تصاويری با ابعاد 11 در 17 را ايجاد نمايند.
-
اندازه،وزن و طرح: برای برخی از كاربران اندازه و وزن دوربین ببشتر از میزان دقت آن اهمیت دارد( حمل آسان دوربين ) .استفاده از دوربین های كوچك آسان می باشد ولی بدليل كوچك بودن صفحه و دكمه های كنترل كننده آن ، ممکن است به مرور زمان تبعات و مشکلات خاص خود را بدنبال داشته باشد .
-
عدسی زوم : دوربین های ارزان قیمت، اغلب فاقد لنزهای نوری می باشند. اگر مجبور به انتخاب بین دوربین های دارای لنزهای نوری و يا دوربین های با دقت بالا می باشيم ، پیشنهاد می گردد ، دوربینی انتخاب گردد كه دارای لنز نوری باشد. در چنين مواردی ضرورتی ندارد که سوژه مورد نظر جهت عکاسی، بزرگ انتخاب گردد و پس از گرفتن تصاوير با بکارگيری نرم افزار ، برداشت ها و پردازش های مورد نظر بر روی آن را انجام داد. لازم است به تبليغاتی که در رابطه با لنزهای دوربين های ديجيتال و ميزان عملکرد آنان می شود ، دقت لازم نيز صورت پذيرد. تعداد زيادی از توليد کنندگان ، زوم ليزری ( حرکت لنز بمنظور بزرگنمائی تصوير ) را با زوم ديجيتال ( تعداد اندکی پيکسل را می تواند capture نمايد ) ، ترکيب و اعلام می نمايند .
-
تمركز دستی: برای گرفتن تصاویر از فاصله بسیار نزدیك و یا در موارديکه امكان تتنظیم اتوماتیك وجود ندارد ،استفاده از پتانسيل های ارائه شده بمنظور تنظیم دستی دوربین ،کمک مناسبی بمنظور اخذ تصاوير واضح را ارائه می نمايد. در برخی دوربین ها امکان استفاده از تنظیم دستی وجود نداشته و در چنين مواردی می توان از دوربين مورد نظر صرفا" در فواصل محدودی استفاده بعمل آورد .
-
ذخیره سازی: دوربین های دیجیتال دو مگاپیكسلی كه اكثرا" دارای هشت مگابایت حافظه ( کارت حافظه اوليه ) می باشند ، قادر به نگهداری هشت تا ده تصوير با بالاترين دقت خواهند بود. ظرفیت كارت حافظه همراه یك دوربین دیجیتال زیاد حائز اهميت نمی باشد و می توان در ادامه و متناسب با نياز، ازكارت هائی با ظرفیت بيشتر استفاده نمود.شركت سونی همچنان دوربين هائی را توليدمی نمايد که می توانند تصاوير را بر روی فلاپی ديسک و يا ديسک نوری ذخيره نمايند . فراموش نکنيم که سرعت فلاپی ديسک ها کند بوده و بيش از يک و يا دو تصوير با دقت بالا را نمی توان بر روی آنان ذخيره نمود. با استفاده از ديسک های نوری می توان تصاوير بمراتب بيشتری راذخيره نمودولی دوربين هائی که از ديسک نوری استفاده می نمايند کند و حجيم می باشند.
-
باطری ها: در دوربين های ديجيتال از یك و یا چند نوع باطری استفاده می گردد. باطری نوع AA، هم بصورت قلیایی غیر قابل شارژ و هم بصورت قابل شارژ موجود می باشد . باطری های ظرفیت بالا CRV3 و یا باطری های قابل شارژ ، نمونه هائی ديگر از باطری های قابل استفاده در دوربين های ديجيتال می باشند.
-
فیلم و صدا: بسیاری از دوربین های ديجيتال قادر به گرفتن ( اخذ) تصاوير ویدئوئی مناسب می باشند ( به همان خوبی که عکس می گيرند ). حافظه این نوع از دوربین ها ، قادر به ذخيره سازی فيلم زيادی نخواهند بود . ويژگی فوق ، در موارديکه امكان دسترسی به دوربین های فیلمبرداری جهت ضبط تصاویر مربوط به یك صحنه وجود ندارد، بسیار مفید می باشد .
-
تنظیمات نوردهی: تمامی دوربين های ديجيتال ، امکان استفاده اتوماتيک را فراهم می نمايند ، در چنين مواردی کافی است از يک دکمه از قبل تعبيه شده که تمامی پارامترهای لازم بمنظور اخذ تصاوير را بصورت پيش فرض در نظر می گيرد ، استفاده گردد. استفاده از دوربین هایی كه دارای دیافراگمی جهت تنظیم میزان ورود نورمی باشند ، بمراتب مطلوبتر خواهد بود. با استفاده از دوربین های فوق و تنظیم فاصله لنز و یا مدت زمان باز بودن دیافراگم ، بقیه تنظیمات بصورت اتوماتیك در نظر گرفته خواهد شد.
-
منوها: در زمان انتخاب يک دوربين ديجيتال ، لازم است به امکانات ارائه شده بمنظور تنظيم دقت ، حالت و ساير موارد ديگر نيز دقت گردد . وجود امکانات مناسب در خصوص مشاهده سريع تصاوير گرفته شده نيز از مزايای يک دوربين ديجيتال محسوب می گردد. وجود دكمه های زیاد بر روی دوربین علاوه بر اتلاف زمان ، تنظیم و دسترسی به تصاویر گرفته شده را مشكل می سازد.هر اندازه تعداد دکمه های يک دوربین بیشتر باشد ،منوهای مرتبط با آن نيز افزايش خواهد يافت .
-
White Balance : تقريبا " تمامی دوربین های دیجیتال،امكان انتخاب يک تنظيم White Balance از قبل تعيين شده را فراهم می نمايند.ويژگی فوق ، به دوربين ديجيتال اعلام خواهد کرد که کدام عنصر در تصوير می بايست سفيد بوده و يا برداشتی معادل آن داشته باشد .(قابلیت تشخيص بخش هائی از يک عکس که می بايست سفید ،سیاه و یا بین این دو رنگ بنظر آیند). در صورتيکه کيفيت رنگ تصاوير، پارامتری مهم بمنظور استفاده از دوربين ديجيتال می باشد، پيشنهاد می گردد، دوربينی با قابليت فوق انتخاب گردد .
-
LCD : برخی از دوربين های ديجيتال دارای نمايشگر LCD می باشند .با استفاده از نمايشگرهای فوق ، می توان تصاوير اخذ شده را بلافاصله مورد بازبينی مجدد قرار داد. كیفیت LCD های موجود بسيار متنوع و متفاوت می باشد . تصوير نمايش داده شده توسط آنان در برخی مدل ها در مقابل نورخورشيد از بين رفته و يا تصاوير بصورت نقطه به نقطه نمايش داده خواهند شد .در برخی موارد ممکن است تصاوير نمايش داده شده با خم نمودن دوربين ، تغيير نمايند. در صورتيکه قصد تهيه يک دوربين با نمايشگر LCD وجود داشته باشد ، پيشنهاد می گردد قبل از خريد ، کيفيت LCD آن در عمل امتحان گردد .
تشریح مشخصات
مگاپیكسل ارائه شده توسط یك دوربین ديجيتال ، روشی بمنظور نشان دادن دقت یك دوربین می باشد. هر اندازه تعداد مگاپیكسل بيشتر باشد، دقت دوربین نیز بيشتر بوده و امکان گرفتن تصاویر بزرگترو با كیفیت چاپ مطلوب،فراهم می گردد. یك دوربین دو مگا پیكسلی، می تواند تصاویری با دقت 1600 در 1200 پیكسل را ایجاد نماید.دقت فوق ، امکان گرفتن تصاویر را در اندازه های 7*5 با بالاترین كیفیت ارائه می نمايد. در دوربین های سه مگا پیكسلی ، می توان تصاویری با كیفیت 2048 در 1536 پیكسل را ایجاد نمود (تصاویر 8*10 با كیفیت مطلوب ) . هر اندازه تصاویر دارای كیفیت بهتری باشند، حافظه بمراتب بیشتری در دوربین اشغال شده و متناسب با آن تعداد عكس هایی كه دوربین می تواند در حافظه خود نگهداری نماید، كاهش پیدا می نمايد. در اين راستا ، می توان از كارت های حافظه بمنظورافزایش میزان حافظه دوربین ، استفاده نمود.در صورتيکه قصد استفاده از تصاوير گرفته شده توسط دوربين های ديجيتال در نامه های الكترونیكی و يا صفحات وب وجود داشته باشد ، به دوربین های پیشرفته ای كه دقت آنان بیش از دو مگا پیكسل است ، نياز نخواهد بود ولی در صورتيکه قصد تهيه تصاوير با اندازه های متفاوت وجود داشته باشد ، پيشنهاد می گردد دوربين هائی با حداقل سه مگاپيکسل انتخاب گردد .
پارامترهای زیر را می توان در زمان انتخاب یک دوربین دیجیتال در نظر گرفت :
-
طول عمر باطری : حداقل :كمتر از 200 عكس ، پیشنهادی : بین 200 تا 400 عكس ، حداکثر : بیش از 400 عكس
باطری دوربین های دیجیتال بسرعت مصرف و استفاده می گردد. ( خصوصا" باطری های قليائی ) . طول عمر باطری دوربین های دیجیتال ارتباط مستقيمی با قيمت آنان ندارد . مثلا" ممکن است دوربین هایی با قیمت ارزان ، دارای باطرهائی با عمر مفيد بمراتب بيشتری نسبت به دوربين های گرانقيمت باشند. -
مگاپیكسل(دقت) : حداقل : 2 مگا پیكسل یا كمتر ، پیشنهادی : 3 مگاپیكسل، حداکثر : 4 مگاپیكسل یا بیشتر
مگاپیكسل ، واحدی بمنظور اندازه گیری میزان دقت ثبت تصاویر توسط دوربین های دیجیتال است .هر اندازه تعداد مگاپیكسل یك دوربین بيشتر باشد ، تصاویر ایجاد شده توسط آن را می توان در ابعاد و اندازه های بزرگتر و با کيفيت مطلوبتر ، چاپ نمود. -
کنترل ميزان نوردهی : حداقل : -- ، پیشنهادی :ارائه برخی امکانات برای دورنما ، حداکثر:تنظيم دهانه دیافراگم و نور بمهراه کنترل دستی همه جانبه
با استفاده از کنترل های ارائه شده، می توان عملياتی همچون تنظیم لنز و سرعت عبور نور را انجام داد( حائز اهميـت برای عكاسان حرفه ای ). -
محدوده کانونی : حداقل : ثابت یا زوم دیجیتالی ، پیشنهادی : 2X تا 3X زوم نوری ، حداکثر : 4Xزوم نوری یا بهتر
دوربین هایی كه محدوده کانونی آنان بيشتر باشد ، قادر به گرفتن تصاوير از فواصل دورتر با کيفيت مناسب می باشند.دوربین های با قابلیت زوم نوری ، قادر به ايجاد تصاوير بهتر نسبت به دوربین هائی با قابلیت زوم دیجیتالی ، می باشند . -
قابليت تمرکز دستی : حداقل : خير ، پیشنهادی : تمرکز مرحله ای ، حداکثر : بلی
با استفاده از قابليت فوق ، می توان عمليات تمرکز دوربين را بصورت دستی انجام داد ( تمرکز دستی در برخی حالات بمراتب دارای کارآئی و صحت بيشتری نسبت به تنظيم اتوماتيک است ) .دوربین هایی كه دارای قابليت تمرکز مرحله ای می باشند،قادر به تمرکز بر روی اشياء مورد نظر صرفا" درفواصل از قبل مشخص شده ای خواهند بود. -
ظرفيت ذخیره سازی : حداقل : 8 مگابایت یا كمتر، پیشنهادی : 8 تا 16 مگابایت ، حداکثر : 16مگابایت یا بیشتر
ويژگی فوق ، حجم اطلاعاتی (برحسب مگابايت) را که يک دوربين می تواند در حافطه همراه خود و يا کارت حافظه قابل تعويض و يا هردو ، ذخيره نمايد، مشخص می نمايد .تعداد تصاویری را که می توان در حافظه يک دوربين ديجيتال ذخيره نمود به دقت تصاوير گرفته شده ، بستگی خواهد داشت .
نکاتی دررابطه با تهیه دوربین دیجیتال
-
انتخاب يک دوربين با مگاپيکسل موردنظر با توجه به نوع نياز :دوربین هایی که دارای دقت دو مگاپیكسل می باشند ، برای گرفتن عكس مناسب هستند.در صورتيکه قصد تهيه تصاویری به ابعاد 8 در 10 و چاپ آنان وجود داشته باشد ، به دوربینی با حداقل دقت سه مگاپیكسل، نياز خواهد بود. دوربین هایی كه دارای دقت چهار و يا پنج مگاپیكسل می باشند، بمنظور چاپ تصاویر در ابعاد بزرگ مناسب خواهند بود.
-
استفاده از دوربين هائی با قابليت شارژ مجدد باطری و يک شارژر : قیمت باطری متناسب با طول عمر آنان ، افزايش می يابد. برخی از دوربین ها قادر به استفاده از باطری های AA ( قابل شارژ و يا غيرقابل شارژ) می باشند. قابليت شارژ مجدد باطری ، علاوه بر مقرون بصرفه بودن ، عدم اتلاف زمان را نيز بدنبال خواهد داشت .
-
استفاده از دوربينی با حداقل توان زوم نوری 2X : كیفیت تصاویر گرفته شده توسط دوربین هائی با زوم دیجیتالی ، بمراتب پایین تر ازتصاویر اخذ شده توسط دوربین های شامل زوم نوری، می باشد.
-
استفاده از دوربين هائی با قابليت تمرکز در نور کم : برخی از دوربین ها دارای لامپ کمکی ( فلش ) برای تامین نور كافی جهت گرفتن تصاویر در نقاط تاریك می باشند. ويژگی فوق ، در موارديکه تصاویر در داخل اتاق گرفته می شود، کارساز خواهد بود.
-
استفاده از دوربين هائی که امکان استفاده از کارت حافظه اضافی را دارا می باشند : با اينکه تمامی دوربین های دیجیتال دارای حافظه می باشند ولی با استفاده از کارت حافظه می توان ظرفيت ذخيره سازی يک دوربين ديجيتال را افزايش داد.
-
عدم استفاده از دوربین هایی كه اطلاعات را بر روی فلاپی ديسک و يا ديسک نوری ذخيره می نمايند: فلاپی ديسک ها ارزان می باشند ولی نمی توان بر روی آنان تصاوير زيادی را ذخيره نمود. دوربين هائی که از اين نوع ديسک ها استفاده می نمايند، اغلب تصاوير را با دقت پائين ايجاد می نمايند. دوربين هائی که از ديسک های نوری استفاده می نمايند ، کند و حجيم می باشند .
-
امتحان دوربين قبل از خريداری آن : برخی از دوربین ها دارای دستورات و منوهائی می باشند که استفاده از آنان نسبت به ساير دوربين ها ساده تر می باشد . بررسی عملی برخی از امکانات فوق و مقايسه با ساير دوربين ها می تواند در عمل کارآئی يک دوربين را نشان دهد. دراينخصوص لازم است به موارد متعددی توجه گردد. فاصله زمانی بین فشردن كلید دوربین تا زمان ذخيره سازی تصوير، بررسی عملکرد لنز ارائه شده همراه دوربين ، بررسی مدت زمان انتظار برای گرفتن تصاوير ، بررسی عملکرد نمایشگر LCD دوربین در زیر نور خورشید ، از جمله مواردی می باشند که می بايست قبل از خريداری يک دوربين ديجيتال ، بدقت بررسی گردند.
-
استفاده از دوربين هائی که بهمراه آنان نرم افزارهای ویرایش تصاویرعرضه شده است : در اين رابطه می توان از نرم افزارهایی نظیر Adobe Photoshop Elements و Ulead PhotoImpac استفاده نمود.
-
استفاده از دوربين هائی که دارای LCD می باشند : دوربين های فوق ، امکان مشاهده تصاوير را فراهم می نمايند( بمحض گرفتن تصاوير).
-
عدم تاکيد بر قابلیت فیلمبرداری دوربین ديجيتال : برخی از دوربين ها دارای قابليت ضبط تصاوير متحرک به ميزان اندکی می باشند . در صورت عدم نياز به ويژگی فوق ، می توان در زمان تهيه يک دوربين ديجيتال ، آن را ناديده گرفت .
-
وجود يک کارت خوان حافظه : عملکرد کارت خوان ها ، مشابه يک هارد ديسک خارجی است که به کامپيوتر متصل می گردد . با استفاده از پتانسيل فوق ، می توان تصاوير را مستقيما" از رسانه ذخيره سازی که دوربين ديجيتال از آن استفاده می نمايد ، Download نمود . ويژگی فوق ، علاوه بر صرفه جوئی در زمان ، افزایش طول عمر باطری را نیز بدنبال خواهد داشت.
-
(به نقل از وب سایت سخاروش)
برای اینکه بتوانید به مدت زمان روشن بودن و کارکرد مانیتور خود از زمان شروع به کار آن پی ببرید. لازم به ذکر است که این کار تنها مخصوص مانیتورهای LG است.
برای این کار:
دکمه Menu موجود بر روی مانیتور LG خود را فشار دهید.
خواهید دید که یک صفحه باز میشود. در این صفحه با استفاده از کلیدهای بالا پایین موجود بر روی مانتور به قسمت Setup که آیکون آن یک انگشت دست میباشد بروید.
حال دکمه Select را فشار دهید.
بر روی قسمت Language بروید و با استفاده از دکمه های چپ و راست زبان منو را به زبان ژاپنی تغییر دهید. هم اکنون خواهید دید که در پایین صفحه منو ، مدت زمان روشن بودن مانیتور شما از بدو شروع به کار نشان داده خواهد شد. (عبارت HR مخفف Hour به معنی ساعت است)
در صورتی که شما نیز از رایانه های کیفی و یا همان Laptop استفاده میکنید ممکن است تاکنون به هنگام سفر با این مشکل مواجه شده اید که باتری لپتاپ شما در حال تمام شدن باشد و شما پیش از آنکه بتوانید کاری انجام بدهید کامپیوتر به سرعت خاموش شود. اگر چه طول عمر باتری ها هر ساله 10 درصد افزایش می یابد. اما بازهم میانگین عمر باتری کامپیوتر های کیفی بسیار کوتاه و حدود 3 ساعت است. حال قصد داریم ترفند هایی کارآمد برای افزایش عمر باتری لپتاپ ها ارائه دهیم.
1- مواردی که از آنها استفاده نمی کنید را غیر فعال کنید .
بسیاری از افراد که به سفر های تجاری می روند.
به این امر واقفند که در طول سفر با هواپیما از dvd player نیازی ندارند. همنین هر بار که دکمه save را فشار دهند . سرو صدایی از هارد دیسک بلند می شود و برق زیادی مصرف می شود مایک فولر معاون اجرایی شرکتpc laptops می گوید.کاربران غالبا فراموش می کنند که در هنگام استفاده از کامپیوتر خود به کارت بی سیم نیاز ندارند آن را غیر فعال شازند.اگر کارت بی سیم فعال باشد به صورت مداوم برای یافتن شبکه ها به جست و جو می پردازد . علاوه بر آن در ویندوز xp می توانید به بخش کنترل پنل رفته و گزینهpower optionsرا انتخاب کنید. این کار به شما این امکان را می دهد تا میزان مصرف برق هریک از قطعات کامپیوتر خود یا کل سیستم را کاهش دهید.
2- از گرمای بیش از اندازه دوری کنید.
فناوری ایجاد برق مورد نیاز در باتری چندان پیچیده نیست اما لازم است اندکی در مورد علم شیمی مورد استفاده در باتری و تاثیر آن بر کار خود اطلاعات مناسبی کسب کنید.
گرما بیشتر از سایر عوامل می تواند بر عملکرد باتری تاثیر بگذارد.
دمای بالای موجب تخلیه سریع باتری می شود از این رو بهتر است باتری باتری کامپیوتر خود را در درجه حرارت اتاق نگهداری و شارژ کنید. هچنین از شارژ ناقص باتری خودداری کنید و آن را تنها به طور کامل مصرف کنید. زیرا شارژ ناقص باتری موجب کاهش عمر آن می شود. به خاطر داشته باشید که اگر باتری های لیتیومی به طور صحیح مورد استفاده قرار نگیرند. ممکن است منفجر شود.
3- از قابلیت های کامپیوتر های کیفی خود برای صرف جویی در مصرف باتری استفاده کنید.
تمامی کامپیوتر ها به یک روش منابع برق را کنترل نمی کنند.
برخی کامپیوترهای کیفی برای افرادی که به سفرهای تجاری می روند طراحی شده اند این کامپیوتر ها برق کمی مصرف می کنند این امر بسیار مفید است.
البطه اگر بتوانید به خوبی از آن بهره بگیرید. دان کافمن مدیر تولید ارشد شرکت viewsonicسازنده کامپیوترهایpc می گوید. اغلب کاربران به اشتباه از قابلیت توکار صرفه جویی در عمر باتری استفاده نمی کنند.
اما چگونه می تون از این ویژگی ها ی توکار استفاده کرد؟
بدین منظور بهتر است دفترچه راهنمای کامپیوتر خود مراجعه کنید. اغلبا کالیبره سازی کامپیوترهای کیفی به آسانی دابل کلیک بر روی آیکن باتری در نوار ابزار است.
4- همواره یک دستگاه جانبی که از باتری استفاده می کند همواره داشته باشید.
ممکن است به هنگام اقامت در هتل پریز برق کافی در اختیار ندارید.ریک تامسون مدیر بخش مهندسی شرکتvalence technologyدر شهرaustin واقع در ایالت تگزاس پیشنهاد می کند. از آنجائی که امکان دسترسی به پریز برق قابل پیش بینی نیست. بهتر است سیستم در اختیار داشته باشید که بتواند به طور همزمان دستگاه قابل حمل دیگری ماننده تلفن های همراه و یا pda را نیز شارژ کند و بتواند از باتری آن به صورت چند منظوره استفاده کنید.
5-بررسی باتری
اگر قصد دارید به هنگام مسافرت برای انجام کار خود از کامپیوتر کیفی استفاده کنید بهتر است ابتدا میزان باتری سیستم خود را بررسی کنید. با وجود آنکه با استفاده از کامپیوترکیفی می توانید در هواپیما جاده سالن انتضار هتل و هرجایی دیگر کارهای خود را انجام دهید. معمولا عمر باتری کامپیوتر کافی نیستو هیچ وقت به میزان دلخواه شما عمل نمی کند.
این ترفندها به شما کمک می کنند تا عمر باتری خود افزایش دهید اما قطعا موجب ماندگاری نامحدود آن نمی شود
(به نقل از مجله وب)
مطمئنأ شما نیز دوست دارید که مودم کامپیوترتان شماره گیری را با بالاترین سرعت ممکن انجام دهد. در صورتی که احساس میکنید مدت زمان شماره گیری مودمتان کم است با استفاده از این روش میتوانید سرعت شماره گیری مودم را تا حد بالایی بهبود بخشید.
برای این کار:
ابتدا از منوی Start وارد Contrl Panel شوید.
سپس بر روی Phone and modem options دوبار کلیک کنید.
حال به تب Modems رفته و بر روی دکمه Propertes کلیک کنید.
اینک به تب Advanced بروید و در کادر Extra initialization commands عبارت s11=50 را تایپ کنید.
در پایان سیستم خود را مجددأ راه اندازی کنید.
برای بدست آودن عملکرد بهتراز کامپیوتری که حداقل دارای 32 مگابایت حافظه RAM است می توان آن را بهینه کرد تا هم کامپیوتر دستورات را به راحتی انجام دهد و هم سرعت و کارایی سیستم بالا رود. اکنون قصد داریم ترفندی را به شما معرفی کنیم که میتوانید این کارها را انجام دهید و به نوعی حافظه سیستم خود را مدیریت کنید.
بدین منظور:
1- بر روی My Computer راست کلیک کنید و به Properties بروید.
2- به قسمت Proformance رفته ودکمه File System رابزنید (در ویندوز XP باید به تب Advance رفته و در قسمت Proformance دکمه Settings را بزنید).
3- در قسمت Hard Disc ودر ناحیه Setting از لیست کشویی گزینه Network Server را انتخاب کنید (در ویندوز XP از پنجره Proformance Options گزینه Adjust for best performance را انتخاب کنید).
بدین ترتیب به شکلی بهینه تر ار حافظه استفاده می کنید وسرعت سیستم شما بالا تر میرود.
اما در نگارشهای جدید ویندوز بهتراست پس از تنظیمات فوق مراحل زیر نیز طی شوند:
از منوی Start وارد Run شده و در آن عبارت regedit را تایپ کنید تا ویرایشگر رجیستری باز شود.
حال به مسیر زیر بروید:
HEKY_LOCAL_MACHINE/Software/Microsoft/Windows/CurrentVersion/FSTemplates
روی Server کلیک کنید و در ناحیه راست پنجره Regedit دو داده با عنوان NameCache و PathCache به چشم میخورند.
برای این دوداده مقادیر زیر را وارد کنید :
NameCache = 40000000
PathCache = a90a0000
در پایان سیستم را مجددأ راه اندازی کنید.
Cache (کاشه) یا حافظه نهان کامپیوتر شما یکی از فرآیندهای مهم در علم کامپیوتر است یا به شکل دیگر Cache يک مفهوم کامپيوتری است که بر روی هر نوع کامپيوتر با يک شکل خاص وجود دارد. در این ترفند که بیشتر به یک مقاله شبیه است قصد داریم اصطلاح Cache را به طور کامل برای شما باز کرده و آن را با چندین مثال جالب مطرح کنیم.
اگر تا کنون یک کامپیوتر شخصی خریده باشید قطعا اصطلاح کاشه (Cache) را شنیده اید .کامپیوتر های مدرن دارای هر دو نوع کاشه های L1 و L2 حتی L3 هستند همچنین ممکن است از مقدار آن ( سلرون . سلرون دی . فول ) چیزهایی شنیده باشید این موضوع نشان میدهد که حافظه نهان یک فرایند مهم در علم کامپیوتر است که بروی هر کامپیوتری ظاهر می شود.
کاشه سازی یک فناوری مبتنی بر زیر سیستم حافظه کامپیوتر شما است . هدف اصلی یک کاشه شتاب دهی کامپیوتر شما و در عین حال پایین نگه داشتن قیمت آن است . کاشه سازی به شما امکان می دهد تا وظایف کامپیوتر خود را با سرعت بیشتری انجام دهید. برای درک ایده اصلی موجود در پشت یک سیستم کاشه اجازه دهید کار را با یک مثال فوق العاده ساده آغاز کنیم که برای نشان دادن مفاهیم کاشه سازی از یک کتابدار(پردازنده)استفاده می کند. اجازه بدهید یک کتابدار (پردازنده) را در پشت میزش تصور کنیم .او آنجا نشسته است تا کتبی که میخواهید.
را در اختیار شما قرار دهد برای ساده تر کردن وضعیت اجازه بدهید فرض کنیم که شما خودتان (کاربر پشت کامپیوتر) نمی توانید کتاب مورد نظر را بردارید شما باید کتاب مورد نظر خود برای مطالعه را از کتابدار (پردازنده) بخواهید تا وی آن را از یک مجموعه قفسه (یعنی بخش های مختلف پردازنده اعداد صفر و یک را ترجمه کند که این اعداد در RAM هستند) در سالن نگهداری کتابها (RAM ) برای شما بیاورد ابتدا اجازه بدهید کار را با یک کتابدار فاقد کاشه آغاز کنیم .
اولین مشتری (اولین برنامه ایی که شما اجرا کرده اید ) از راه میرسد او کتاب موبی دیک (یک برنامه مثل فتو شاپ) را در خواست میکند کتابدار (پردازنده) به سالن نگهداری کتاب (RAM) رفته و کتاب مورد نظر را برداشته به بخش مراجعه برگشت ه(یعنی ترجمه می کند و به مانیتور میفرسته) و کتاب را به مشتری می دهد بعدا مشتری برای باز گرداندن کتاب به کتابخانه بر می گردد (برنامه را می بندد) کتاب دار (پردازنده) کتاب مورد نظر را گرفته و آن را به سالن نگهداری بر می گرداند
سپس کتابدار به بخش مراجعه باز گشته (یعنی منتظر اجرای فرمانهای بعدی شماست (حتی حرکت موس) ) و منتظر مشتری بعدی میماند فرض کنیم مشتری بعدی نیز کتاب موبی دیک را در خواست کند(یعنی دوباره برنامه فتو شاپ را اجرا کنیم) به این ترتیب کتابدار باید به سالن نگهداری(RAM) برگردد تا کتابی را که اخیرا با آن سرو کار داشته است را برداشته و به مشتری (کاربر) تحویل دهد
در این مدل کتاب بدار (پردازنده) ناچار است برای آوردن هر کتاب (اجرای یک برنامه) یک چرخه کامل را طی نماید حتی کتاب های مشهوری که به دفعات در خواست شده است (یعنی برنامه هایی که به دفعات اجرا می شوند و بسته می شوند).
اجازه دهید یک کوله پشتی (حافظه نهان) را در اختیار کتابدار قرار دهیم تا بتواند 10 کتاب را در آن ذخیره کند (یعنی کتابدار دارای یک کاشه 10 کتابی است ) او در این کوله پشتی حداکثر 10 عدد از کتابهایی را نگهداری می کند که مشتریان برگردانده اند اجازه دهید از مثال قبلی استفاده کنیم اما اینبار با کتابداری که به کاشه سازی جدید و بهبود یافته مجهز شده است.
روز آغاز میشود کوله پشتی کتابدار خالی است اولین مشتری از راه میرسد و موبی دیک را در خواست می کند جای تعجب نیست که کتابدار برای آوردن کتاب ناچار است به سالن نگهداری مراجعه کند او کتاب را به مشتری میدهد بعدا مشتری بازگشته و کتاب را به کتابدار می دهد کتابدار بجای مراجعه به سالن به سالن نگهداری کتاب را در کوله پشتی خود قرار میدهد یک مشتری از راه میرسد و باز هم کتاب موبی دیک را در خواست می کند کتابدار پیش از انکه به سالن نگهدار مراجعه کند بررسی می کند که آیا کتاب مورد نظر در کوله پشتی وی قرار دارد یا نه.
او کتاب مورد نظر را می یابد و تمام کاری که باید انجام دهد این است که آن را از کوله پشتی در آورد و به مشتری بدهد و کار به پایان می رسد.
اگر تا کنون برای خود کامپيوتری تهيه کرده باشيد ، واژه " Cache" برای شما آشنا خواهد بود. کامپيوترهای جديد دارای Cache از نوع L1 و L2 می باشند. شايد در هنگام خريد يک کامپيوتر از طرف دوستانتان توصيه هائی به شما شده باشد مثلا" : " سعی کن از تراشه های Celeron استفاده نکنی چون دارای Cache نمی باشند! "
Cache يک مفهوم کامپيوتری است که بر روی هر نوع کامپيوتر با يک شکل خاص وجود دارد. حافظه های Cache ، نرم افزارهای با قابليت Cache هارد ديسک و صفحات Cache همه بنوعی از مفهوم Caching استفاده می نمايند. حافظه مجازی که توسط سيستم های عامل ارائه می گردد نيز از مفهوم فوق استفاده می نمايد.
مبانی Caching
Caching يک تکنولوژی استفاده شده برای زير سيستم های حافظه ، در کامپيوتر است . مهمترين هدف يک Cache افزايش سرعت و عملکرد کامپيوتر بدون تحميل هزينه های اضافی برای تهيه سيستم است . با استفاده از Cache عمليات کاربران با سرعت بيشتری انجام خواهد شد.
حافظه Cache چیست ؟
فرض کنیم که شما هر روز به رستوران می رید . هر روز راس ساعت 5 بعد از ظهر سفارش غذا می دید . هروز 4 نوع غذا رو به ترتیب خاص سفارس می دید . راس ساعت 5 همبرگر سفارش می دید گارسون سفارش شما رو بررسی می کنه به آشپزخونه میره بعد از 1 دقیقه همبرگر رو برای شما میاره شما همبرگر رو خورده و سفارش سوسیس می دید مجددا سفارش توسط گارسون به آشپزخانه منتقل شده و بعد از یک دقیقه غذا آماده می شه . به همین ترتیب شما سه غذای دیگه رو سفارش داده و برای هر غذا 1 دقیقه معطل میشید . خوب شما هروز همین غذاهارو سفارش داده و برای آماده شدن هر غذا 1 دقیقه معطل می شید . گارسون با خودش فکر می کنه که برای اینکه هم خودش کمتر کار کنه و هم شما کمتر معطل بشید بیاد و 1 میز دیگه ای آماده از غذاهای شما رو تهیه کنه و بلافاصله بعد از سفارش شما غذا رو روی میزتون بزاره . در اینجا گارسون" باس " آشپزخانه " رم " و میز آماده " کش " در نظر گرفته می شن . بعد از چند روز شما همبرگر رو میخورید طبق عادت گارسون برای شما سوسیس میاره اما شما می گید که امروز املت می خوام! اینجا گارسون مجددا مجبور میشه که 1 دقیقه شما رو در انتظار بزاره تا املت رو براتون بیاره . در اینجا گارسون میز دومی رو تهیه می کنه که بر اساس انتخاب های دوم شما چیده شده . بدین ترتیب شما اگر غذایی رو سفارش بدین که در میز اول نباشه اما در میز دوم باشه بلافاصله غذا رو میل می کنید و معطل نمی شید . میز دوم در اینجا کش سطح دو یا " Cache L2 " هست . اصطلاحی که امروزه در رابطه با فول کش یا هالف کش گفته میشه همین کش سطح 2 هست . اصول کار پردازنده بدین صورت که پیش بینی دستورات بعدی رو کرده و جواب دستورات رو در حافظه ی نهان یا همون کش می ذاره . جالبه که بدونید پردازنده 90% دستورات بعدی رو درست حدس میزنه و اگر حدس پردازنده غلط از کار در بیاد مجبوره که به حافظه ی رم مراجعه کنه که همین مراجعه باعث تاخیر زیادی در کار پردازنده میشه . نکته ی که قابل گفتن هست اینه که این حافظه بسیار گران قیمت هست و به صرفه نیست که برای بالا بردن سرعت کامپیوتر حافظه کش تهیه کنید . ( مجبورید پردازنده هم عوض کنید!)
کتابداری را در نظر بگيريد که در يک کتابخانه مسئول تحويل کتاب به متقاضيان است . فرض کنيد در سيستم فوق ( درخواست و تحويل کتاب ) از مفهوم Cache استفاده نمی گردد. اولين متقاصی کتابی را درخواست می نمايد( فرض شده است که متقاضی خود نمی تواند مستقيما" کتاب مورد نظر را از قفسه مربوطه ،بردارد) ، کتابدار، کتاب مورد نظر را از قفسه مربوطه پيدا و در ادامه آن را تحويل متقاضی می نمايد. متقاضی پس از ساعاتی مراجعه و کتاب را تحويل می دهد. کتابدار، کتاب تحويلی را مجددا" در قفسه مربوطه قرار می دهد. پس از لحظاتی يک متقاضی ديگر مراجعه و همان کتاب قبلی را درخواست می نمايد ، کتابدار مجددا" می بايست به بخش مربوطه در کتابخانه مراجعه و پس از بازيابی کتاب ، آن را در اختيار متقاضی دوم قرار دهد.همانگونه که ملاحظه می گردد ، کتابدار مکلف است برای تحويل هر کتاب ( ولو کتاب هائی که فرکانس استفاده از آنان توسط متقاضيان زياد باشد ) به بخش مربوطه مراجعه و پس از يافتن کتاب آن را در اختيار متقاضيان قرار دهد. آيا روشی وجود دارد که با استناد به آن بتوان عملکرد و کارآئی کتابدار را بهبود بخشيد ؟
در پاسخ به سوال فوق می توان با ايجاد يک سيستم Cache برای کتابدار ، کارآئی آن را افزايش داد. فرض کنيد بخشی را با ظرفيت حداکثر ده کتاب در مجاورت ( نزديکی ) کتابدار آماده نمائيم . کتاب هائی که توسط متقاضيان برگردانده می شود، در بخش فوق ذخيره خواهند شد. مثال فوق را با در نظر گرفتن سيستم Cache ايجاد شده برای کتابدار مجددا" دنبال می نمائيم . در ابتدای فعاليت روزانه ، بخش Cache خالی بوده و هنوز در آن کتابی قرار نگرفته است . اولين متفقاصی مراجعه و کتابی را درخواست می نمايد . کتابدار می بايست به بخش مربوطه مراجعه و کتاب را از قفسه مربوطه براشته و در اختيار متقاضی قرار دهد. متقاضی پس از تحويل کتاب ، چند ساعت بعد مراجعه و کتاب را تجويل کتابدار خواهد داد. کتابدار، کتاب تحويلی را در بخش پيش بينی شده برای Cache قرار می دهد. لحظاتی بعد متقاضی ديگر مراجعه و درخواست همان کتاب را می نمايد .کتابدار در ابتدا بخش مربوط به Cache را جستجو و در صورت يافتن کتاب ، آن را به متقاضی تحويل خواهد داد. در اين حالت ضرورتی به مراجعه کتابدار به بخش و قفسه های مربوطه نخواهد بود. در روش فوق زمان تحويل کتاب به متقاضی بهبود چشمگيری پيدا خواهد کرد. در صورتيکه کتاب درخواستی توسط متقاضی در بخش Cache کتابخانه نباشد ، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ در ابتدا مدت زمانی صرف خواهد شد که کتابدار به اين اطمينان برسد که کتاب درخواستی در بخش Cache موجود نمی باشد ( جستجو) يکی از چالش های اصلی در رابطه با طراحی Cache به حداقل رساندن زمان جستجو در Cache است .سخت افزارهای جديد ، زمان فوق را به صفر نزديک کرده اند. پس از حصول اطمينان از عدم وجود کتاب در بخش Cache ، کتابدار می بايست با مراجعه به بخش مربوطه آن را انتخاب و در ادامه در اختيار متقاضی قرار دهد.
با توجه به دو مثال فوق ، چندين نکته مهم در رابطه با Cache استنباط می گردد:
- تکنولوژی Cache ، استفاده از حافظه های سريع ولی کوچک ، بمنظور افزايش سرعت يک حافظه کند ولی با حجم بالا است
- زمانيکه از Cache استفاده می گردد ، در ابتدا می بايست محتويات آن بمنظور يافتن اطلاعات مورد نظر بررسی گردد. فرآيند فوق را Cache hit می گويند. در صورتيکه اطلاعات مورد نظر در Cache موجود نباشند (Cache miss) ، کامپيوتر می بايست در انتظار تامين داده های خود از حافظه اصلی سيستم باشد ( حافظه ای کند ولی با حجم بالا )
- اندازه Cache محدود بوده وسعی می گردد که ظرفيت فوق حتی المقدور زياد باشد ، ولی بهرحال اندازه آن نسبت به رسانه های ذخيره سازی ديگر بسيار کم است .
- اين امکان وجود خواهد داشت که از چندين لايه Cache استفاده گردد.
Cache در کامپيوتر
کامپيوتر، ماشينی است که زمان انجام کارها توسط آن با واحدهای خيلی کوچک اندازه گيری می گردد.زمانيکه ريزپردازنده قصد دستيابی به حافظه اصلی را داشته باشد، می بايست مدت زمانی معادل 60 نانوثانيه را برای اين کار در نظر بگيرد. سرعت فوق بسيار بالا است ولی سرعت ريزپردازنده بمراتب بيشتر است . ريزپردازنده قادر به داشتن سيکل هائی به اندازه دو نانوثانيه است . تفاوت سرعت بين پردازنده و حافظه کاملا" مشهود بوده و قطعا" رضايت پردازنده در اين خصوص کسب نخواهد شد. پردازنده می بايست تاوان کند بودن حافظه را خود بپردازد . انتظار پردازنده و هرز رفتن زمان مفيد وی کوچکترين تاوانی است که می بايست پردازنده پذيرای آن باشد.
بمنظور حل مشکل فوق ، فرض کنيد از يک نوع حاص حافظه، با ظرفيت کم ولی با سرعت بالا ( 30 نانوثانيه ) ، استفاده گردد . سرعت دستيابی به حافظه فوق دو مرتبه سريعتر نسبت به حافظه اصلی است .اين نوع حافظه راL2 Cache می نامند. فرض کنيد از يک حافظه بمراتب سريعتر ولی با حجم کمتر استفاده و آن را مستقيما" با پردازنده اصلی درگير نمود. سرعت دستيابی به حافظه فوق می بايست در حد و اندازه سرعت پردازنده باشد .اين نوع حافظه ها را L1 Cache می گويند.
در کامپيوتر از زيرسيستمهای متفاوتی استفاده می گردد.از Cache می توان در رابطه با اکثر زير سيستمهای فوق استفاده تا کارآئی آنان افزايش يابد.
تکنولوژی Cache
يکی از سوالاتی که ممکن است در ذهن خواننده اين بخش خطور پيدا کند اين است که " چرا تمام حافظه کامپيوترها از نوع L1 Cache نمی باشند تا ديگر ضرورتی به استفاده از Cache وجود نداشته باشد؟" در پاسخ می بايست گفت که اشکالی ندارد وهمه چيز هم بخوبی کار خواهد کرد ولی قيمت کامپيوتر بطرز قابل ملاحظه ای افزايش خواهد يافت . ايده Cache ، استفاده از يک مقدار کم حافظه ولی با سرعت بالا( قيمت بالا) برای افزايش سرعت و کارآئی ميزان زيادی حافظه ولی با سرعت پايين ( قيمت ارزان ) است .
در طراحی يک کامپيوتر هدف فراهم کردن شرايط لازم برای فعاليت پردازنده با حداکثر توان و در سريعترين زمان است . يک تراشه 500 مگاهرتزی ، در يک ثانيه پانصد ميليون مرتبه سيکل خود را خواهد داشت ( هر سيکل در دونانوثانيه ) . بدون استفاده از L1 و L2 Cache ، دستيابی به حافظه حدودا" 60 نانوثانيه طول خواهد کشيد. بهرحال استفاده از Cache اثرات مثبت خود را بدنبال داشته و باعث بهبود کارآئی پردازنده می گردد.اگر مقدار L2 Cache معادل 256 کيلو بايت و ظرفيت حافظه اصلی معادل 64 مگابايت باشد ، 256000 بايت مربوط به Cache با استفاده از روش های موجود قادر به Cache نمودن 64000000 بايت حافظه اصلی خواهند بود.
(بخش دوم به نقل از وبلاگ HWT و سایت زندگی)
در صورتی که شما پرینتر رنگی دارید اکیدأ به شما پیشنهاد میکنیم این 5 نکته اساسی و مهم را مطالعه کنید چرا که در صورتی که به این 5 ترفند اهمیت دهید و به آنها عمل کنید عمر پرینتر و جوهر آن را تضمین خواهید کرد.
حذف كردن خطوط اضافی:
مشكل: عكسی را چاپ كردهايد ولی میبينيد كه در آن خطوط اضافی ديده میشوند. اين خطوط از كجا آمدهاند و چگونه از بين میروند؟
راه حل: در هنگام چاپ و عكس بيشترين تعداد سوزنهای جوهرافشان به كار گرفته میشوند. اگر همه آنها درست نباشند، حاصل سريعا مشهود خواهد بود كه چشم سريعا به آنها پی خواهد بود. اين مشكل وقتی بيشتر خواهد شد كه به جای برگه معمولی از برگههای مخصوص عكس كه چند لايه بوده و جوهر به صورت كنترل شده به آنها وارد میشود، استفاده كنيد. ايجاد خطوط اضافی را به روش زير میتوانيد از بين ببريد:
قبل از چاپ عكس، تستی از سوزنهای جوهرافشان بر روی كاغذ معمولی به عمل آوريد. برای اين منظور میتوانيد توسط گزينههای زير اقدام كنيد:
Controlpanel->Printers and Faxes->Properties->General->Print Test page
به برگه تستی چاپ شده نگاهی بياندازيد، اگر خطوط دارای حفرههايی بودند، مجبوريد كه سوزنهای جوهرافشان را پاك كنيد و سپس دوباره تست كنيد. "البته فراموش نكنيد كه تمام اينكارها را قبل از تست كردن بر روی برگه چاپی مخصوص عكس كه گران میباشد انجام دهيد".
با وجود پاك كردن سوزنها هنوز كيفيت چاپ بد است. چكار بايد كرد؟
مشكل: از پرينتر جوهری خود تنها گاهی وقتها استفاده میكنيد. متاسفانه هنگام استفاده چنان كيفيت بدی به شما میدهد كه حتی نمیتوانيد، متوجه چيزی بر روی صفحه چاپ شده شويد. مطمئنا بخاطر مخزنهای خالی از جوهر نمیباشد چرا كه آنها را امتحان كردهايد.
راه حل: در آن دسته از چاپگرهای جوهری كه مغزی و هد چاپگر يك قسمت واحد را تشكيل میدهند، مشكل خشك شدن جوهر در هد چاپگر در حالتی كه از دستگاه زياد استفاده نشود، ديده میشود.
اگر ميزان كثيفی سوزنهای چاپگر از يك حد مخصوص گذشته باشد، ديگر حتی با پاك كردن سوزنها نيز كاری از دست شما ساخته نيست. در بهترين حالت، كارتريج مورد نظر را از دستگاه خارج كرده و هد چاپگر را با دستمال تميز و خيسی پاك كنيد. برای خيس كردن دستمال از آب معدنی استفاده كنيد، چرا كه مواد درون آب لوله میتوانند دوباره باعث گرفتگی سوزنها شوند. اگر اين كار هم به شما كمك نكرد، با مسئوليت خودتان میتوانيد كمی خشنتر پيش برويد:
دستكاری و پاكسازی درونی با مواد پاك كننده شيشه يا نگه داشتن هد چاپگر در آب گرم.
سوزنهای جوهرافشان به علت گرما خود را كمی باز كرده و جوهر خشك شده نيز از بين میرود.
هد چاپگر را شخصا پاك كنيد:
مشكل: فرض كنيم كه در چاپگر شما كارتريج و هد چاپگر از هم جدا میباشند و به جز آن هم اجازه بيرون آوردن هد از چاپگر به شما داده نمیشود. بسيار كثيف شده است و میخواهيد آنرا تميز كنيد. اما به سوزنها دسترسی نداريد.
راه حل: بعضی از هدهای چاپگرها مثلا در گروه Epson-Stylus در دستگاه به صورت پايدار نصب شدهاند و پيشنهاد هم نمیكنيم آنها را باز كنيد. اما باز هم راهی برای تميز كردن هد از همه كثيفيها وجود دارد. ولی قبل از آن بايد از حالتی كه در آن ايستاده است خارج شود، چرا كه در غير اينصورت هيچ امكان حركتی برای آن نخواهد بود. برای باز كردن اين قفل، پرينتر را روشن كرده و به محض خارج شدن هد پرينتر از مكان ايستاده خود، پرينتر را از برق بكشيد. اكنون ديگر هد چاپگر قابل تكان دادن است.
اكنون دستمال تميز و خيسی را زير هد كشيده و با يك دست آن را محكم نگه داشته و با دست ديگر هد را به جهات مختلف حركت دهيد. اگر وقت داشتيد مكان اوليه در پرينتر كه هد را از آنجا برداشتيد، نيزتميز كنيد. بنا به تجربه ما، در اين مكان نيز بخشی از جوهرهای خشك شده كه با گردو خاك نيز مخطوط شده است وجود دارند.
هنگامی كه همه چيز را تميز كرديد، سيم برق را به پريز وصل كنيد. چاپگر دوباره روشن میشود برای اطمينان میتوانيد برگهای را بصورت تست چاپ كنيد.
اگر بيش از حد با جوهر اقتصادی رفتار كنيد، برايتان گران تمام میشود:
مشكل: وقت تميز كردن هد چاپگر را نداشته و به اين علت مجبور به خريدن فشنگهای جديد شدهايد. البته با اينكه هنوز هم جوهر در كارتريج قديمی شما وجود داشته است. میخواهيد مانع از تكرار اين موضوع شويد.
راه حل: كمتر صرفهجويی كرده و بيشتر چاپ كنيد تا بتوانيد در جوهر صرفهجويی كنيد. كمی عجيب به نظر میرسد اما درست است.
دليل: كسی كه كم چاپ میكند، به احتمال زياد به جوهر بيشتری نياز خواهد داشت چرا كه با هر بار پاك كردن هد و سوزنها، مقداری جوهر نيز تلف میشود.
اگر جوهر از زمان چاپ قبلی در سوزنهای جوهرافشان خشك شده باشد، حتی ممكن است كه احتياج به چند بار پاك كردن باشد تا بتوانيد كيفيت مطلوب را در چاپ خود ببينيد.
ناگفته نماند كه چاپگرهای جوهری در حقيقت صرفهجو نيستند. بلكه جوهر زيادی را هم مصرف میكنند تا بتوانند سوزنها را دوباره خالی كنند. شما در صورتی كه مرتبا از پرينتر خود استفاده كنيد، مانع از اين عمل میشويد. حتی چاپ صفحاتی از اينترنت نيز كافی میباشد، خوبی اين صفحات اين است كه با توجه به وجود عكس و متن، تركيب عالی برای تميز نگهداشتن سوزنها خواهيد داشت.
مسير عبور هد چاپگر:
مشكل: شما از چاپ پرينتر خود راضی نيستيد. حروف كشيده شده به نظر میرسند، عكسها ظرافت مورد نظر را ندارند و خطوط بسيار كثيفند.
راه حل: اگر چنين چيزهايی برای شما مهم میباشند، در بيشتر وقتها مسير گذاری هد چاپگر به شما كمك میكند. بنا به مدل پرينتری كه استفاده میكنيد در گزينههای زير مراجعه كنيد:
Control panel->Printers and Faxes->Properties->General
بيشتر مدلها احتياج به چند برگ كاغذ A4 برای اين كار دارند. برای مثال مدل Epson Stylus C86 چهار صفحه A4 را احتياج خواهد داشت تا عمل alignment را انجام دهد. برگهها هم بدون هيچ مشكلی هم در رو و هم در پشت به چاپ میرسند . اين كار باعث صرفهجويی در مصرف كاغذ میشود.
همواره راه هایی وجود دارد که بدون نیاز به تخصص افراد ماهر میتوان پی به عیب سخت افزارهای مشکل دار خود ببرید. این ترفند اگر چه يك راهنماي جامع براي عيب زدايي از كامپيوترتان نيست اما مي تواند شما را به سمت يافتن مشكل كامپيوتر راهنمايي كند. مطمئنأ پیدا کردن عیب کامپیوتر توسط شخص خودتان بسیار شیرین تر از تشخیص آن توسط یک تعمیرکار با تجربه است!
اگر بعد از فشردن دكمه power ، كامپيوتر روشن نشد
بررسي كنيد آيا سيم برق متصل است؟ آيا سر ديگر سيم برق متصل شده است؟ سوييچي كه در پشت كامپيوترتان وجود دارد چك كنيد. از اتصال صحيح منبع تغذيه به مادربرد اطمينان حاصل كنيد. كابل برق فلاپي را چك كنيد. اگر هيچ يك از اين كارها نتيجه نداد در مرحله بعد هر چيزي را كه به مادربرد متصل است به غير از كابل برق، سيم دكمه power، كارت گرافيك، حافظه RAM و CPU را جدا كنيد. اگر باز هم سيستم بالا نمي آيد يك يا دو قطعه از سيستم شما معيوب است. در اين مورد به احتمال زياد مادربرد يا منبع تغذيه Case شما اشكال دارد.
اگر سيستم روشن مي شود ولي بوق نمي زند يا بالا نمي آيد
ابتدا همه اتصالات را چك كنيد و دوباره امتحان كنيد. در صورتي كه اين عمل مؤثر نبود، بهترين كار اين است كه مانند بالا همه چيز را به غير از سيم دكمه power، كارت گرافيك، حافظه RAM و CPU را از مادربرد جدا كرده و دوباره امتحان كنيد.
اگر كامپيوتر به خوبي شروع به كار كرد كامپيوتر را خاموش كنيد و هر بار يك قطعه را متصل كرده و سپس كامپيوتر را روشن كنيد تا جايي كه مشكل را پيدا كنيد ولي اگر كامپيوتر اصلاً روشن نشد احتمالاً يك يا چند قطعه معيوب داريد(CPU ،RAM، مادربرد و منبع تغذيه).
كامپيوتر روشن مي شود و متناوباً بوق مي زند، بالا مي آيد
ببينيد آيا حافظه RAM شما بدرستي نصب شده است اگر لازم است آن را بيرون آوريد و دوباره جا بزنيد.
سيستم روشن مي شود يك سري بوقهاي سريع مي زند، بالا نمي آيد
ببينيد آيا كارت گرافيك به درستي روي اسلات AGP نشسته است يا خير.اگر مقدار كمي از كارت گرافيك خارج از اسلات AGP باشد سيستم بالا نمي آيد.
چند مشكل ديگر هم وجود دارد كه بوسيله اين بوقها شناسايي مي شود اما دو مورد بالا معمول ترين موارد هستند.
اگر سيستم بالا مي آيد ولي مشكلاتي را مشاهده مي كنيد در اين جا دو مشكل عمده ذكر مي شود. كامپيوتر شما در هنگام نصب سيستم عامل بارها از حركت باز مي ايستد علت آن مي تواند گرماي CPU باشد بخصوص CPU هاي شركت AMD يا CPU هاي قديمي تر شركت INTEL. چك كنيد آيا فن CPUبخوبي عمل مي كند و چك كنيد آيا هيت سينك (قطعه آلومينيومي كه روي CPU نصب شده و معمولاً رنگ سياه دارد) بخوبي نصب شده است و با سطح CPU كاملاً موازي است. مطمئن شويد از هيت سينكي استفاده مي كنيد كه ساخت سازنده CPU شماست. هيت سينك اگر درست نصب شود بيش از آنچه نياز است خنك كاري انجام مي دهد.
مشكلات زيادي در سيستم عامل همراه با صفحات آبي كه ظاهر مي شود داريد
خطاهايي كه در هنگام كپي كردن فايل هاي Set up بوجود مي آيند بخصوص در ويندوز 2000 و XP، به احتمال زياد نشانه وجود مشكل در حافظه RAM شماست. اين امكان هم وجود دارد كه مشكل از هارد ديسك شما باشد اگر خطاها همراه با صفحات آبي است كه در آنها Page Fault ديده مي شود يقيناً مشكل از حافظه RAM شماست.
(به نقل از Yadbegir.com)
برای اینکه از ميزان كاركرد CPU خودتان در هر لحظه آگاه شويد. به عبارتی خودتان یک CPU Meter بسازید. کارکرد این میزان سنج به این علت است که شما میتوانید با استفاده از آن پی به مشکلات سیستمی خود ببرید. این مشکل میتواند از جانب یک سخت افزار باشد یا یک نرم افزار. همین طور میتوانید پی به این موضوع ببرید که برنامه های در حال اجرا چه مقدار از گنجایش CPU شما را اشغال کرده اند.
برای این کار مراحل زیر را دنبال کنید:
ابتدا با فشردن سه كليد CTRL+ALT+DEL برنامه Task Manager را اجرا كنيد. بعد در منوي Options تيك كنار عبارت Hide When Minimized را فعال كنيد و برنامه را ببنديد.
سپس از طريق منوي Start وارد برنامه Search شويد.
حالا عبارت taskmgr.exe را جستجو كنيد ( در قسمت All Files and Folders ).
بعد از يافتن روي آن راست كليك كرده و وارد قسمت Send To شده و گزينه ( Desktop ( Create Shortcut را انتخاب كنيد.
سپس روي آيكن Shortcut to taskmgr كه روي Desktop قرار دارد راست كليك كرده و گزينه Properties را انتخاب كنيد.
در همان منوي Shortcut عبارت Run را يافته ( بالاي Comment ) و سپس از ليست كشويي روبه روي آن عبارت Minimized را انتخاب كرده و كليدهاي Apply و بعد Ok را بفشاريد.
حالا نام Shortcut خود را از طريق راست كليك كردن روي آن و انتخاب گزينه Rename تغيير دهيد. مثلا نامي مثل CPU Meter را برايش انتخاب كنيد. بعد از اين كار روي Shortcut خود كليك كرده و بعد گزينه Cut را انتخاب كنيد.
سپس روي دكمه Start راست كليك كرده و بعد گزينه Open All Users را انتخاب كنيد. در صفحه اي كه باز ميشود وارد پوشه Programs و بعد Startup شويد. در آنجا راست كليك كرده و گزينه Paste را انتخاب كنيد تا Shortcut شما در اين محل قرار گيرد.
حالا سيستم را يك بار Restart كنيد.
بعد از اين كار با هر بار راه اندازي سيستم آن آيكن كوچك سبز رنگ در System Tray شما ظاهر خواهد شد و شما ميتوانيد از آن استفاده كنيد.
براي يافتن اطلاعات جزئي تر و دقيق تر در مورد CPU ميتوانيد روي اين آيكن سبز رنگ دوبار كليك كرده و سپس وارد زير مجموعه Performance شده و آنجا موارد را بررسي كنيد ( حتي درمورد RAM و زمان KERNEL ). براي ديدن زمان درگيري KERNEL كافي است از منوي View تيك كنار عبارت Show KERNEL Times را فعال كنيد. با اين كار در قسمت CPU Usage History يك نمودار قرمز رنگ نيز ظاهر ميشود كه مربوط به اين مورد است.
(به نقل از P30World)
چگونه وارد کامپیوتری شویم که با پسورد بایوس محافظت میشود.
اکثر شرکت های بایوس یک backdoor هایی برای عبور از پسورد در نظر می گیرند . یعنی دیگر احتیاج نیست باتری مادربرد را درآورده و Clear CMOS کنید . تنها کافیست نوع بایوس خود را بدانید و از یکی از این پسورد ها استفاده کنید .
Award BIOS backdoor passwords
|
ALFAROME |
|
BIOSTAR |
|
KDD |
|
ZAAADA |
|
ALLy |
|
CONCAT |
|
Lkwpeter |
|
ZBAAACA |
|
aLLy |
|
CONDO |
|
LKWPETER |
|
ZJAAADC |
|
aLLY |
|
Condo |
|
PINT |
|
01322222 |
|
ALLY |
|
d8on |
|
pint |
|
589589 |
|
aPAf |
|
djonet |
|
SER |
|
589721 |
|
_award |
|
HLT |
|
SKY_FOX |
|
595595 |
|
AWARD_SW |
|
J64 |
|
SYXZ |
|
598598 |
|
AWARD?SW |
|
J256 |
|
syxz |
|
|
|
AWARD SW |
|
J262 |
|
shift + syxz |
|
|
|
AWARD PW |
|
j332 |
|
TTPTHA |
|
|
|
AWKWARD |
|
j322 |
|
|
|
|
|
awkward |
|
|
|
|
|
|
AMI BIOS Backdoor Passwords
|
AMI |
|
BIOS |
|
PASSWORD |
|
HEWITT |
|
AMI?SW |
|
AMI_SW |
|
LKWPETER |
|
CONDO |
|
phoenix |
|
|
|
CMOS |
|
BIOS |
Misc. Common Passwords
|
ALFAROME |
|
BIOSTAR |
|
biostar |
|
biosstar |
|
CMOS |
|
cmos |
|
LKWPETER |
|
lkwpeter |
|
setup |
|
SETUP |
|
Syxz |
|
Wodj |
Other BIOS Passwords by Manufacturer
|
Manufacturer |
Password |
|
|
|
|
VOBIS & IBM |
merlin |
|
Dell |
Dell |
|
Biostar |
Biostar |
|
Compaq |
Compaq |
|
Enox |
xo11nE |
|
Epox |
central |
|
Freetech |
Posterie |
|
IWill |
iwill |
|
Jetway |
spooml |
|
Packard Bell |
bell9 |
|
QDI |
QDI |
|
Siemens |
SKY_FOX |
|
TMC |
BIGO |
|
Toshiba |
Toshiba |
Toshiba BIOS
تنها کافیست قبل از درخواست پسورد کلید Shift را نگه دارید .
مطمئنأ شما نیز صدا و بوق هایی که هنگام روشن کردن کامپیوتر از درون کیس تان به گوش میرسد را شنیده اید. همگی این بوق ها از جانب مادربورد شما هستند. تفاوت این بوق ها از نوع آن و تعداد آنهاست که بیانگر یک مشکل در درون مادربورد است. در این ترفند تمامی بوق ها و پیامهای خطای مربوطه آنها را برای شما جمع آوری کرده ام. در صورتی که همچین صداهایی از کیس شما بیرون میاید حتما این مطلب را خوانده و به فکر راه حل باشید.
وقتي يك كامپيوتر روشن ميشود و آماده براي بالا آمدن ميشود و يا وقتي كامپيوتر reset ميشود BIOS سيستم شما با عملكردي به نام POST به تست كردن سخت افزار سيستم شما ميپردازد تا از درستي اتصال انواع device ها مطلع شود .
در اينصورت اگر سيستم با مشكلي مواجه شود POST براي BIOS پيغام خطا ميفرستد اينكه مثلا كارت گرافيكي شما با مشكل مواجه است مثلا از جاي خودش تكان خورده يا اينكه ram شما با مشكل مواجه شده است بيپ يا همون بوق هايي متداول ارسال ميكند و شما را از آن مطلع ميكند بنا بر اين بهتر است با اينگونه بوق ها اشنا شويم تا در صورت هر گونه عيبي خودمان در صورت امكان رفع اشكال كنيم .
البته همانطور كه گفتم BIOS هاي سيستم از شركت هاي مختلفي توليد ميشود كه من در اينجا از دو شركت AMI:American Megatrends International و Phoenix ذكر ميكنم .
AMI Beep Codes
يك بوق : اشكال از DRAM ميباشد.بنابراين مشكلي در حافظه سيستم يا motherboardبوجود امده.
دو بوق: حافظه فاقد تعادل است . تساوي گردش در حافظه به درستي كار نميكند .
سه بوق: 64 كيلوبايت مورد نياز براي شروع و راه اندازي سيستم در دسترس نيست كه اين هم به RAM بر ميگردد .
چهار بوق : تايمر سيستم شما با مشكل مواجه شده است كه مانع از درستي همزمان عملكرد motherboard ميشود .
پنج بوق : CPU با مشل مواجه است .
شش بوق: وروديه A20/Keyboard كنترلر ان با مشكل مواجه است IC كنترل كننده keyBoard با مشكل مواجه شده است و مانع از وروديه A20 براي سوييچ كردن پردازنده ميشود .
هفت بوق : حافظه مجازي Virtual با مشكل مواجه است .
هشت بوق : حافظه كارت ويدئو مشكل دارد BIOS نميتواند بر روي فريم هاي بافر كارت ويدئو بنويسد .
نه بوق : ROM شما مشكل دارد. چيپ BIOS ROM روي motherboard دچار خطا است .
ده بوق : CMOS مشكل دارد . یعني يه چيزي روي motherboard مانع از فعل و انفعال CMOS میشود .
يازده بوق : كش در level 2 حافظه غش كرده .
يك بوق بلند و دو بوق كوتاه : سيستم ويدئويي مشكل داره
يك بوق بلند سه بوق كوتاه : بازهم خطا در مورد 64 k ميباشد .
يك بوق بلند هشت بوق كوتاه : عملگر تست كردن خطا داره .
بوق مداوم : يا اشكال از RAM يا از ويدئو .
اين شركت از بوق هاي دنباله دار استفاده ميكند من براي مشخص كردن فاصله بوق ها از خط تيره - استفاده ميكنم يعني يك توقف و ادامه يعني 1-2-3 يعني اول يك بوق بعد دو بوق بعد هم سه بوق . ويرايش چهارم به پايين اين محصول از سه بوق و از ورژن چهار به بالا از چهار بوق استفاده ميكند .
ورژن چهار : 1-1-1-3 يا 1-1-2-1 : CPU/motherboard مشكل دارد
1-1-2-3 يا 1-1-3-1 يا 1-1-3-2 يا 1-1-3-3: motherboard مشكل داره يا يكي از اجزا
1-1-3-2 يا 1-1-3-3 يا 1-1-3-4 : اشكال از حافظه 64K
1-1-4-1 : كش در level 2 مشكل داره .
1-1-4-3 : اشكال از پورت I/O .
1-2-1-1 : مديريت پاور power management
1-2-1-2 يا 1-2-1-3 : motherboard
1-2-2-1 كيبورد و 1-2-2-3 : BIOS ROM
1-2-3-1 : System timer
1-2-3-3 : DMA
1-2-4-1: IRQ
اطلاعات بر روي سطح هر يك از صفحات ديسك سخت در مجموعه اي به نام سكتور و شيار ذخيره مي گردد. شيارها دواير متحدالمركزي هستند(نواحي زرد) كه براي هر يك از آنها تعداد محدودي سكتور(نواحي آبي) با ظرفيتي بين ۲۵۶ و ۵۱۲ بايت ايجاد مي گردد. اين سكتورها همزمان با آغاز فعاليت سيستم عامل در كلاستر سازماندهي مي گردد. زماني كه درايو رايانه تحت عمليات Low level format قرار مي گيرد سكتورها وشيارها ايجاد مي شود و زماني كه درايو High level format مي گردد با توجه به نوع سيستم عامل بستر مناسبي براي استقرار فايل هاي اطلاعاتي فراهم مي آيد.
شركت و كشور سازنده
يكي از مسائلي كه پس از گنجايش و عمر مفيد هارد ديسك حائز اهميت است، كارايي آن مي باشد.
اما در حال حاضر هاردديسك ها از نظر كارايي اختلاف چنداني با هم ندارند. خريد هاردديسك نسبت به گذشته بسيار آسان مي باشد. زيرا توليد كنندگان ضعيف از صحنه خارج شده اند. از لحاظ مارك و يا كارخانه سازنده ديسك سخت شركت هاي زير عمده توليد هاردديسك را بر عهده دارند:
كانر- مكستور- سي گيت- وسترن ديجيتال- كوانتوم- اچ پي- فوجيتسو- توشيبا - آي بي ام و...
اين ديسك ها داراي تفاوتهاي گوناگون در گنجايش، گونه، تعداد ديسك، سرعت چرخش، زمان متوسط جست وجو، حافظه واسطه و مدت زمان ضمانت مي باشند.
عمر مفيد ديسك هاي سخت
در سال هاي گذشته عمر ديسك هاي سخت بسيار كوتاه بود.اما در حال حاضر عمر مفيد ديسك ها افزايش يافته است. عمر مفيد با واژه (MTFB) نشان داده مي شود. اين واژه سرواژه كلمات زير به معناي ميانگين پايداري عملي و يا زمان ميانگين ميان خرابي هاست.
Mean Time Between Failune
اين علامت نشان دهنده متوسط فاصله زماني استفاده از ديسك سخت، تا پيش آمدن يك اشكال براي آن است. عمر مفيد بر حسب ساعت نشان داده مي شود. سازندگان ديسك سخت عمر مفيد آن را ۴۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰۰ در نظر مي گيرند.
در صورتي كه رايانه به طور مستمر روشن نباشد و كار نكند، اين مقدار افزايش خواهد يافت. زماني كه عمر مفيد تمام مي شود ديسك سخت يكباره خراب نمي شود بلكه ممكن است به مرور دچار فرسودگي شود در اين زمان در هنگام روشن كردن رايانه پيام Invalid System disk ظاهر مي شود.
گنجايش يا ظرفيت ديسك سخت
در زمان انتخاب ظرفيت هارديسك به اين فكر نكنيد كه چه گنجايشي نياز شما را برطرف مي كند بلكه به اين فكر كنيد كه در آينده به ظرفيت بيشتري احتياج داريد. البته نوع برنامه هايي كه استفاده مي كنيد راهنماي خوبي براي تعيين ظرفيت هاردديسك مي باشد. ديسك هاي سخت از ظرفيت ۶۴۰ و ۸۵۰ مگابايت و كم تر كه در سال هاي گذشته وجود داشته است شروع مي شود و تا ۱، ۲/۱، ۶/۱، ۱/۲، ۵/۲، ۴، ...و ۸۰ ، ۱۲۰، ۱۶۰، ۲۰۰، ۲۵۰ گيگابايت و بيشتر در بازار موجود مي باشد.
در حال حاضر ديسك هاي سخت با ظرفيت ۲۰ تا ۴۰ گيگا بايتي كم ترين گنجايش موجود هستند.
تقريباً هيچ سازنده ديسك سختي ديگر گونه ۱ تا ۸ گيگابايتي را توليد نمي كنند. به طور كلي براي محاسبه گنجايش ديسك سخت عامل هاي زير را بايد در نظر گرفت:
- گنجايش هر قطاع يا سكتور
- تعداد هدها يا نوك هاي خواندن و نوشتن
- تعداد استوانه ها يا سيلندرها
- تعداد قطاع ها يا سكتورها
تعداد نوك يا هد
شركت هاي مختلفي كه ديسك هاي سخت توليد مي كنند گنجايش هاي مختلفي را مي سازند كه ساختار آنها تقريباً يكسان است. اما تعداد صفحه هاي تشكيل دهنده ديسك و تعداد هدها يا نوك هاي خواندن و نوشتن متفاوت است. بدين صورت اگر ديسكي را با گنجايش و سرعت زياد مي خواهيد تعداد نوك هاي خواندن و نوشتن آن براي هر صفحه بايد ۵ يا بيشتر باشد تا سرعت انتقال داده ها افزايش پيدا كند.
در واقع بالا بودن گنجايش ديسك به معناي زياد بودن سرعت آن نيست بنابر اين بهتر است بدانيم چه تعداد صفحه در داخل ديسك سخت وجود دارد و نوك هاي آن چند عدد مي باشد.
ديسك هاي سخت تقلبي خريد رايانه، قطعات و دستگاه هاي جانبي آن با اين كه ساده به نظر مي آيد اما بسيار پيچيده و فني مي باشد زيرا تقلب در اكثر ابزارها و دستگاه هاي رايانه به چشم مي خورد، مانند:
- تغيير برچسب: در اين حالت مشخصات روي ابزارها و دستگاه هاي رايانه را تغيير مي دهند و آنها را پاك كرده و مشخصات جديدي روي آنها مي نويسند.
- بسته بندي مجدد: در اين صورت هاردديسك دسته دوم و تقلبي را در بسته بندي و كاغذهايي درست مانند بسته بندي اصل آن قرار مي دهند.
- هاردديسك هاي ارزان قيمت: بعضي وقت ها هاردديسك هاي ارزان قيمت را به جاي نوع بهتر و گرانتر آن به كار مي برند. مخصوصاً اگر رايانه را به صورت پلمب شده خريداري كنيد.
- شيوه توليد: همان طور كه مي دانيد ابزارها به دو صورت خرده فروشي و عمده فروشي (توليد فله اي) به بازار عرضه مي شوند. در حالت اول كالاها معمولاً اصل بوده و ويژگي هاي اعلام شده دقيقاً برابر جنس عرضه شده مي باشد. اين ابزارها معمولاً گران تر بوده، مدت ضمانت نامه اي بيشتري دارند و داراي دفترچه راهنما، جعبه بسته بندي، نرم افزار جانبي و موارد ديگر مي باشند.
بنابراين تنها كاري كه مي توان انجام داد اين است كه به نكات زير قبل از خريد توجه بفرماييد:
- بسته بندي را چك كنيد.
- ضمانت نامه ها را به دقت بررسي كنيد، زيرا داشتن ضمانت نامه دليل بر اصل بودن كالا نيست.
- افزار سنجي كنيد: در صنعت رايانه به اين كار محك زني مي گويند. افزار سنج هاي رايانه اي به كاربرها كمك مي كنند تا از كارآيي سيستم، ابزارها و دستگاه آگاه شوند.
افزارسنج ها برنامه هايي هستند كه با استفاده از داده هاي خود سخت افزارهاي نصب شده بر روي رايانه را چك مي كنند و اگر اين سخت افزارها و ابزارها داراي امتياز كم تري باشند. مي توان گفت آن ابزار تقلبي، دست دوم و كاركرده مي باشد.
نكته: هميشه از آخرين نگارش افزارسنج ها استفاده كنيد و در نظر داشته باشيد كه همه افزارسنج ها توانايي مورد نياز را ندارند.
از جمله اين افزارسنج ها نورتون و مك آفي را مي توان نام برد.
- عيب يابي كنيد: براي اطمينان از نو بودن ابزارها مي توان از نرم افزارهاي عيب يابي و اشكال زدايي رايانه استفاده كرد. يكي از اين نرم افزارها «چك ايت» مي باشد.
- رايانه را آزمايش كنيد: براي اين كار نرم افزارهاي به خصوصي وجود دارد كه رايانه را مجبور به انجام محاسبات پيچيده مي كند. مانند: Prime95 يا BurnIn Test.
با اين كه ديسك هاي نرم توانايي ذخيره اطلاعات را دارند، اما داراي معايبي نيز مي باشند. از جمله اين عيب ها گنجايش و سرعت كم دسترسي به اطلاعات را مي توان نام برد. در صورتي كه ديسك سخت اين گونه نمي باشد.
هر رايانه معمولاً يك هاردديسك دارد اما بعضي سيستم ها ممكن است داراي دو يا چند هاردديسك باشند. در واقع هاردديسك يك محيط ذخيره سازي دائم براي داده ها مي باشد. اطلاعات در رايانه به گونه اي تبديل مي گردند كه بتوان آنها را به طور دائم بر روي هارد ذخيره كرد. هاردديسك در سال ۱۹۵۰ اختراع گرديد. در آن زمان هاردديسك ها با قطر ۲۰ اينچ يعني ۵۰/۸ سانتي متر و توانايي ذخيره سازي چندين مگابايت را داشتند. به اين ديسك ها ديسك ثابت مي گفتند. اما براي تمايز آنها با فلاپي ديسك هاردديسك نام گرفتند.اين هاردديسك ها داراي يك صفحه براي نگهداري محيط مغناطيسي مي باشند. در واقع هاردديسك مشابه يك نوار كاست مي باشد و از روش نوار كاست براي ضبط مغناطيسي استفاده مي نمايند. در اين حالت به سادگي مي توان اطلاعات را حذف و بازنويسي كرد.
اين اطلاعات مدت ها باقي خواهند ماند.
تمايز هاردديسك با نوار كاست
- در هاردديسك لايه مغناطيسي بر روي ديسك شيشه اي و يا يك آلومينيوم اشباع شده قرار خواهد گرفت كه به خوبي سطح آنها صيقل داده مي شود.
- در هاردديسك مي توان به سرعت در هر نقطه دلخواه اطلاعات را ذخيره و بازيابي نمود، به اين صورت كه احتياجي به ترتيب ذخيره اطلاعات نمي باشد.
- در هاردديسك هد خواندن و نوشتن ديسك را لمس نخواهد كرد.
- گرداننده هاردديسك هد مربوط به هارد را در هر ثانيه ۳۰۰۰ اينچ به چرخش در مي آورد.
- هاردديسك مي تواند حجم بسيار بالايي از اطلاعات را در فضايي كم و با سرعت بالا ذخيره سازد. اين اطلاعات در قالب فايل ذخيره مي شوند. در واقع فايل مجموعه اي از بايت هاست. زماني كه برنامه اي اجرا مي شود هاردديسك اطلاعات مربوط به برنامه را براي استفاده به پردازنده ارسال خواهد كرد. اجزاي هاردديسك
به مجموعه ديسكهاي دايره اي شكلي كه روي هم قرار مي گيرندو اطلاعات بر روي آنها ذخيره مي گردد هاردديسك مي گويند . اين مجموعه براي حفاظت در مقابل گرد و خاك و ساير عوامل مخرب در داخل يك پوشش دربسته قرار مي گيرد. در واقع هاردديسك جعبه اي فلزي است كه از چند صفحه ديسك و چند هد تشكيل مي شود. هر ديسك داراي دو سطح است كه مي توان داده ها را بر روي آن ذخيره كرد. پس در زمان خواندن و نوشتن بر روي هر يك از ديسك ها دو هد قرار مي گيرد. در زمان خريد هاردديسك نسبت نوك يا هد به ديسك بسيار مهم است يعني اگر نسبت به صورت ۸ به ۴ بيان شود در واقع هاردديسك ۸ نوك يا هد و ۴ ديسك يا صفحه دو طرفه دارد. دو برابر بودن تعداد هدها بر صفحه ها نشان مي دهد يك هد براي هر طرف ديسك وجود دارد.
در واقع هاردديسك از دو قسمت زير براي ذخيره و بازيابي اطلاعات استفاده مي كند:
۱- هد يا نوك هاي خواندن و نوشتن كه از مركز ديسك به طرف لبه قرار دارد.
۲- ديسك هاي دايره اي با توانايي چرخش يا دوران از نظر نوع نصب و كاربرد هاردديسك به دو دسته تقسيم مي شود:
۱- ديسك هاي سخت قابل حمل
۲- ديسك هاي سخت ثابت
نكته:ديسك هاي قابل حمل را بدون اين كه اطلاعات آنها صدمه ببيند مي توان حمل كرد، در صورتي كه ديسك هاي ثابت در داخل جعبه رايانه نصب مي شود.
توجه داشته باشيد كه در زمان روشن بودن رايانه آن را حركت ندهيد زيرا ديسك سخت صدمه مي بيند.
هاردديسك معمولي در حدود ۱۵ سانتي متر طول، ۱۰ سانتي متر عرض و در حدود ۳ سانتي متر ارتفاع دارند. وزن آنها نيز كمتر از ۱ كيلوگرم است.
اين گونه ديسك ها در حدود ۸۰ گيگا بايت داده را مي توانند در خود جاي دهند.
ديسك هاي سخت از نظر اندازه به چند دسته تقسيم مي شوند:
۱- ديسك هاي سخت ۵/۲ اينچي
۲- ديسك هاي سخت ۸/۱ اينچي
۳- ديسك هاي سخت ۲۵/۵ و ۵/۳ اينچي به نام ديسك هاي سخت تمام قد
۴-ديسك هاي سخت ۲۵/۵ و ۵/۳ اينچي مشهور به ديسك هاي سخت نيم قد
ديسك هاي تمام قد در حال حاضر توليد نمي شوند. ديسك هاي شخصي معمولاً از نوع ۵/۳ اينچي نيم قد بوده و داراي ارتفاع ۵/۳ سانتي متري هستند. پس ديسك هايي كه امروزه ساخته مي شوند اغلب ۵/۳ و ۵/۲ اينچي هستند. ديسك هاي سخت ۸/۱ اينچي حداكثر ۵ گيگابايت فضا دارند. اين گونه ديسك ها اطلاعات را بر روي يك سطح از ديسك هاي موجود ذخيره مي كنند.
به اين ديسك ها ديسك يك لبه هم مي گويند اما در حال حاضر مي توان براي هر دو سطح ديسك اطلاعات را ذخيره كرد.
جنس هاردديسك
همانطور كه گفته شد ديسك هاي سخت داراي چند صفحه هستند كه به طور عمودي روي هم قرار دارند. جنس اين صفحه ها عموماً از شيشه، آلياژ آلومينيوم، تركيب سراميك و شيشه، سراميك و ساير مواد ساخته مي شود. به اين علت كه ديسك ها بايد سبك و مقاوم باشند و در اثر سرما و گرما تغيير حالت ندهند. به طور كلي جنس ديسك ها از آلومينيوم همراه با پوششي از اكسيد آهن يا آلياژ كبالت است كه بسيار با ظرافت بر روي آن قرار مي گيرد. اين پوشش مغناطيسي به سطح حامل اطلاعات امكان مغناطيسي شدن مي دهد. علاوه بر اين بسيار نازك مي باشد و در برابر برخورد با هد قابل خواندن و نوشتن است.
جهت اندازه گيري كارآيي يك هاردديسك از دو روش استفاده مي گردد:
۱- اندازه گيري زمان جست وجو: مدت زمان بين درخواست يك فايل توسط پردازنده تا ارسال اولين بايت فايل مورد نظر.
۲- اندازه گيري ميزان داده: تعداد بايت هاي ارسالي در هر ثانيه براي پردازنده كه اين اندازه معمولاً بين ۵ تا ۴۰ مگا بايت در هر ثانيه است.
هادرديسك داراي موتوري مي باشد كه اين موتور باعث چرخش صفحات هاردديسك مي شود. در كنار برد كنترل كننده، كانكتورهاي مربوط به موتور قرار دارد.
مكانيزمي كه باعث حركت بازوها بر روي هاردديسك مي گردد سرعت و دقت هارد را تعيين مي كند. در اين حالت از يك موتور خطي با سرعت بالا استفاده مي شود.
براي اينكه بتوان در صفحه نمايش رايانه ، تصويرهاي مربوط به داده ها و اطلاعات را مشاهده نمود بايد ارتباطي بين مادربرد و نمايشگر برقرار شود ، به همين دليل كارت گرافيكي در يكي از شكاف هاي توسعه مادربرد قرار مي گيرد و يا يك كابل به مادربرد وصل مي شود و نمايش اطلاعات بر روي صفحه را كنترل مي كند.
كارت گرافيكي در رايانه داراي جايگاه خاصي است. در بيشتر رايانه ها ، كارت گرافيكي اطلاعات ديجيتال را براي نمايش توسط نمايشگر به اطلاعات آنالوگ تبديل مي نمايند. در واقع نقاط تشكيل دهنده تصوير بر روي نمايشگر پيكسل نام دارند. هر پيكسل يك رنگ را نمايش مي دهد. در نمايشگرهاي مكينتاش هر پيكسل داراي دو رنگ است (سفيد و سياه). در بعضي نمايشگر هاي امروزي هر پيكسل داراي ۲۵۶ رنگ است. در بيشتر صفحات نمايشگر ، پيكسل ها به صورت تمام رنگ (True Color) هستند و داراي ۱۶/۸ ميليون حالت مختلفند.
كارت گرافيكي يك برد مدار چاپي به همراه حافظه و يك پردازنده اختصاصي است. پردازنده محاسبات مورد نياز گرافيكي را انجام مي دهد.
كارت هاي گرافيكي با نامهاي زير شناخته مي شوند: كارت ويديويي،كنترل گر گرافيكي يا ويديويي، آداپتور گرافيكي يا ويديويي، شتاب دهنده گرافيكي يا ويديويي.
كارت گرافيكي از سه بخش اساسي تشكيل مي شود:
حافظه:يكي از مهمترين اجزاي كارت گرافيكي است.حافظه رنگ مربوط به هر پيكسل را نگهداري مي كند.
در ساده ترين حالت (دو پيكسل سياه و سفيد) به يك بيت براي ذخيره سازي رنگ هر پيكسل نياز مي باشد. با توجه به اينكه هر بايت شامل هشت بيت است ، نياز به هشتاد بايت براي ذخيره سازي رنگ مربوط به پيكسل هاي موجود در يك سطر در روي صفحه نمايشگر و ۳۸۴۰۰ بايت حافظه به منظور نگهداري تمام پيكسل هاي قابل مشاهده بر روي نمايشگر خواهد بود.
اينترفيس رايانه: اينتر فيس با اتصال كارت گرافيكي به گذرگاه مربوطه بر روي برد اصلي ، محتويات حافظه را تغيير مي دهد. در اين حالت رايانه سيگنال ها را از طريق گذرگاه براي تغيير محتويات حافظه ارسال مي كند.
اينترفيس ويديو: اين قسمت سيگنال مورد نياز براي مانيتور را مي سازد. كارت گرافيكي سيگنال هاي رنگي را توليد مي كند و باعث حركت اشعه در CRT مي شود. در واقع كارت گرافيكي تمام حافظه اي مربوطه را بيت به بيت اسكن مي كند. سيگنال هاي مورد نظر جهت هر پيكسل موجود براي هر خط ارسال و در نهايت يك پالس افقي Sync ارسال مي گردد ، عمليات فوق براي ۴۸۰ خط تكرار و در پايان يك پالس عمودي Sync ارسال خواهد شد.
كارت هاي گرافيكي ساده frame Buffer ناميده مي شود. اين نوع كارت يك Frame از اطلاعات را نگاهداري مي كند. ريزپردازنده رايانه مسئول بهنگام سازي هر بايت در حافظه كارت گرافيك است. در صورتي كه عمليات گرافيكي پيچيده اي وجود داشته باشد ، ريزپردازنده مدت زيادي را صرف بهنگام سازي حافظه كارت مي نمايد. بنابراين براي ساير عمليات زماني باقي نخواهد ماند. مثلاً اگر يك تصوير سه بعدي داراي ۰۰۰/۱۵ ضلع باشد ، ريزپردازنده بايد هر ضلع را رسم و عمليات مربوط را در كارت انجام دهد ، بدين صورت اين عمليات زمان زيادي لازم دارد.
در صورتي كه كارت هاي گرافيكي جديد حجم عمليات مربوط به پردازنده را به شدت كاهش مي دهد.
اين نوع كارت هاي جديد داراي يك پردازنده قوي هستند كه مختص اين عمليات مي باشند. با توجه به نوع كارت گرافيك پردازنده مي تواند يك كمك پردازنده گرافيكي و يا يك شتاب دهنده گرافيكي باشد.
پردازنده كمكي و پردازنده اصلي همزمان فعاليت نموده و زماني كه از شتاب دهنده گرافيك استفاده مي شود دستورات لازم از طريق پردازنده اصلي براي شتاب دهنده ارسال و شتاب دهنده ساير كارها را انجام مي دهد. در سيستم هاي كمك پردازنده درايو كارت گرافيك عمليات مربوط به كارهاي گرافيكي را به طور مستقيم براي پردازنده كمكي گرافيكي ارسال مي كند. در سيستم هاي شتاب دهنده گرافيكي درايو كارت گرافيك در ابتدا همه چيز را براي پردازنده اصلي ارسال مي كند. سپس پردازنده اصلي شتاب دهنده گرافيك را هدايت مي نمايد.
عناصر كارت گرافيكي
- حافظه: در كارت گرافيكي از حافظه هاي مختلف استفاده مي شود. يكي از بهترين نوع آنها از پيكربندي dual-ported استفاده مي نمايد. در اين نوع كارت ها امكان نوشتن در يك بخش و خواندن از بخش ديگر به صورت همزمان امكان پذير است. بدين صورت مدت زمان كاهش خواهد يافت.
Digital-to-Analog Converter DAC يك نوع تبديل كننده مي باشد كه داده ها را به ديجيتال تبديل مي كند. سرعت اين نوع تبديل كننده تأثير بسيار زيادي بر مشاهده تصوير بر روي صفحه نمايش خواهد داشت.
Display Connector اغلب كارت هاي گرافيكي از كانكتور ۱۵ پين استفاده مي كنند. اين نوع كانكتورها در زمان عرضه VGA مطرح شدند.
Graphic BIOS كارت هاي گرافيكي داراي يك تراشه كوچك مي باشند. اين تراشه به قسمت هاي ديگر كارت نحوه انجام عمليات را اعمال خواهد كرد. اين قسمت مسئوليت تست كارت گرافيك يعني عمليات ورودي و خروجي را نيز بر عهده دارد.
Computer (bus)Conneetor اين نوع پورت امكان اتصال كارت بر حافظه را فراهم مي آورد و داراي سرعت بيشتري مي باشد. بيشتر اين گذرگاه ها از نوع AGP مي باشد.
پردازنده گرافيكي: همانطور كه از نام آن پيداست مغز كارت گرافيك مي باشد و مي تواند در سه حالت پيكربندي كارت گرافيكي را انجام دهد.
استانداردهاي كارت گرافيك
اولين كارت گرافيك در سال ۱۹۸۱ توسط شركت IBM به بازار عرضه گرديد. اين نوع كارت به صورت تك رنگ و با نام اختصاري MDAS ارائه گرديد. رنگ نوشته در اين حالت سفيد يا سبز و زمينه سياه بود.
صفحات نمايشگري كه از اين كارت ها استفاده مي كردند ، متني بودند. سپس كارت هاي چهار رنگ HGC در بازار عرضه گرديدند.
بعد از آن كارت هاي هشت رنگ CGA و كارت هاي شانزده رنگ EGA توليد شدند. شركت IBM در سال ۱۹۷۸ كارت VGA را توليد كرد. اين نوع كارت ها ۲۵۶ رنگ را نشان مي دادند و وضوح آنها ۴۰۰* ۷۲۰ بود. سپس كارت هاي SVGA عرضه شدند. اين نوع كارت ۱۶/۸ ميليون رنگ با وضوح ۱۰۲۴* ۱۲۸۰ بود.
هر چه تعداد رنگ و وضوح تصوير افزايش يابد كارت گرافيك بهتر خواهد بود. كارت هاي گرافيكي به راحتي به سيستم متصل مي شوند. كارت هاي جديد از طريق پورت AGP و كارت هاي قديمي از طريق اسلات هاي ISA و يا PCI بر سيستم متصل مي شدند.
- موازي Parallel) ):اين نوع اتصال عموماً براي چاپگرها به كار مي رود.
- سريال Seriall)): اين نوع پورت هاي جهت اتصال دستگاه هايي مانند مودم خارج يه كار مي رود.
- پورت :(Universal Serial BUS) USB اين نوع اتصال نيز براي اتصال دستگاههاي مانند اسكنر و يا دوربين هاي ديجيتالي و يا وب ا ستفاده مي شود.
اتصالات مربوط به شبكه و اينترنت
- مودم هاي كابلي Modem Cable) ):براي ارتباط با اينترنت از طريق سيستم تلويزيون به كار مي رود.
- مودم هاي:(vdsl) Very high bit-rate DSL در اين نوع ارتباط از فيبر نوري استفاده مي شود.
-مودم هاي :(DSL) Digital Subscriber Line يك نوع ارتباط با سرعت بالا از طريق خطوط تلفن برقرار مي شود.
منبع تغذيه Power Supply
منبع تغذيه، يك دستگاه الكتريكي است كه مسئول تأمين و تنظيم جريان الكتريكي در رايانه مي باشد.
اين قطعه به صورت جعبه اي بزرگ و مستقل در جعبه رايانه قرار دارد و بيشتر خرابي ها را در رايانه به وجود مي آورد.
كار منبع تغذيه اين است كه ولتاژ متناوب (اي سي، Alternate Current) را تبديل به ولتاژ مستقيم (دي سي، Direct Current) مي كند.
انواع منبع تغذيه
منبع تغذيه داراي ابعاد و شكل هاي مختلفي مي باشند، كه بايد با جعبه و مادربرد نصب شده در داخل جعبه رايانه همخواني و سازگاري داشته باشد. بنابراين، اين سه قطعه بايد از يك نوع باشند. انواع اين اجزاء عبارتند از:
۱- XT
۲- AT desk خوابيده يا روميزي
۳-AT tower برجي يا ايستاده
۴- Baby AT
۵- Rectifierباريك، نقلي
۶- ATX
زماني كه رايانه XT توسط شركت آي بي ام به بازار عرضه شد منبع تغذيه آن شبيه منبع تغذيه هاي قبلي بود، درصورتي كه توان خروجي آنها دو برابر قبلي ها بود. پس از آن زماني كه آي بي ام رايانه AT را ساخت از يك منبع تغذيه بزرگتر براي آن استفاده نمود كه داراي اشكال مختلفي بود. از اين نوع منبع تغذيه استقبال زيادي شد تا جايي كه هنوز نيز در سيستم هاي امروزي از آن استفاده مي شود.
نوع برجي يا ايستاده سيستم هاي AT مشابه سيستم هاي خوابيدهAT است. مشخصات منبع تغذيه و مادربرد در سيستم هاي روميزي با مشخصات منبع تغذيه و مادربرد در سيستم هاي برجي فرقي ندارد. تنها فرق آنها كليد هاي برق در مكانهاي متفاوت مي باشد. نوع ديگري از AT وجود دارد كه كوچكتر از نوع ايستاده مي باشد و منبع تغذيه آن نيز كوچك مي باشد، كه بچه اي تي نام دارد. منبع تغذيه جعبه هاي نقلي نيز از نظر مشخصات ظاهري با ساير منبع تغذيه ها تفاوت دارند. در اين نوع جعبه ها مادربردها داراي استاندارد مشخصي نيستند، اما منبع تغذيه آنها داراي استانداردهاي مشخصي است و قابل تعويض نيز مي باشد.
منبع تغذيه ATX مانند منبع تغذيه نقلي مي باشد، بنابراين، اين دو قابل جابجايي مي باشند. نوع منبع تغذيه ATX داراي مشخصات و مزاياي زير مي باشد:
۱- سيگنال هاي (a) روشن بودن - Power on و سيگنال هاي (b) توقفStandby (Soft Power) ۵ V در اين نوع منبع تغذيه وجود دارد.
۲- امكان حذف گرماگير (Heat Sink) از روي پردازنده در اين نوع وجود دارد.
۳- مادربردها در اين نوع حاوي قطعاتي به نام تنظيم گر (Regulator) جهت توليد ولتاژ ۳/۳ ولتي نمي باشند به اين علت كه رابط منبع تغذيه به مادربرد ،خود داراي ولتاژ ۳/۳ ولت است.
۴- تهويه به سمت داخل منبع تغذيه صورت مي گيرد تا مادربرد خنك شود. اين كار خود باعث خنك شدن قطعات داخلي و تميز شدن سطح قطعات داخلي مي گردد.
۵- فيش اتصال منبع تغذيه مادربرد۲۰ پايه اي است و امكان اتصال برعكس آن وجود ندارد.
منبع تغذيه داراي ولتاژهاي گوناگون با توان هاي مختلف مي باشند مانند:
۱- ولتاژ ۵+ ولت: اين نوع ولتاژ توسط تمام مادربردها، مدارها و وسايل جانبي رايانه مورد استفاده قرار مي گيرد و رنگ سيم هاي آنها قرمز مي باشد.
۲- ولتاژ ۱۲+ ولت: موتور هاردديسك و وسايل مشابه با آن از اين ولتاژ استفاده مي كنند كه در مادربردهاي جديدتر ديگر آن را به كار نمي برند. مدارهاي درگاه هاي سريال نيز از اين ولتاژ استفاده مي كنند. سيم آن نيز معمولاً زرد رنگ است و گاهي اوقات به رنگ قرمز نيز ديده مي شود.
۳- ولتاژ هاي ۵- و ۱۲- ولت: اين دو ولتاژ در رايانه هاي قديمي وجود داشت، اما اكنون در منبع تغذيه ها نصب مي شوند. اين دو داراي جرياني كمتر از يك آمپر هستند.
۴- ولتاژ ۳/۳+ ولت: پردازنده هاي جديد از ولتاژ ۳/۳ ولت و يا كمتر استفاده مي كنند، در صورتي كه پردازنده هاي قديمي از ولتاژ ۵+ استفاده مي كردند. در پردازنده هاي جديد ولتاژ مورد نياز پردازنده مستقيماً توليد مي شود و بنابراين در هزينه مصرف انرژي صرفه جويي مي شود و از حرارت نيز كاسته مي شود.
۵- سيگنال هاي صحت ولتاژ (قدرت مطلوب): پس از روشن شدن سيستم، منبع تغذيه به مقداري زمان احتياج دارد تا به سطح ولتاژ مفيد و مطلوب برسد و اگر سيستم شروع به كار كند و منبع تغذيه بعد از آن به كار افتد اتفاقات بدي رخ خواهد داد.
براي اينكه رايانه قبل از آمادگي منبع تغذيه روشن نگردد سيگنالي به نام (Power good) درستي ولتاژ و يا قدرت مطلوب به مادربرد ارسال مي شود.
تا قبل از رسيدن آن مادربرد كاري انجام نمي دهد و در صورتي كه مشكلي در برق به وجود آيد و جرقه اي توليد شود منبع تغذيه اين سيگنال را قطع مي كند و مادربرد كار نخواهد كرد.
۶- سيگنال روشن بودن: در منبع تغذيه هاي جديد تابعي تعريف شده است كه به وسيله نرم افزارها مي توان منبع تغذيه را كنترل نمود. اين سيگنال با عنوان روشن بودن و يا تأمين قدرت (Power On) مادربرد را كنترل مي كند و باعث روشن شدن منبع تغذيه مي شود.
۷- سيگنال ۵+ ولتي توقف Standby ۵ V : اين ولتاژ در حالت خاموش بودن رايانه وجود دارد، اين سيگنال به صورت نرم افزاري در حالت خاموش بودن رايانه آن را روشن مي كند.
اجزاء سازنده منبع تغذيه
۱- مبدل: كه ولتاژ را تغيير مي دهد.
۲- يك سو كننده: جريان متناوب را به جريان مستقيم تبديل مي كند.
۳- صافي يا پالايشگر: امواج را مي گيرد.
منبع تغذيه قبل از روشن شدن رايانه چند آزمايش انجام مي دهد، سپس در صورت صحيح بودن سيستم سيگنال را به مادربرد مي رساند. اين حالت حفظ مي شود و در صورتي كه به هر علتي از بين برود دستگاه ريست مي شود.
منبع تغذيه به دو صورت خطي و كليدي طراحي مي شود كه نوع خطي ترانس هاي بزرگتر دارند و نوع كليدي از نظر اندازه و وزن و انرژي بهتر از خطي مي باشند. منبع تغذيه هاي خوب يك مقاومت دارند كه از خراب شدن آن جلوگيري مي كند.
CPU- يا پردازنده: اين قطعه به عنوان مغز رايانه ناميده مي شود و مسئوليت كنترل تمام محاسبات، عمليات و قسمت هاي مختلف را بر عهده دارد.
-حافظه: حافظه رايانه براي ذخيره اطلاعات به كار مي رود. حافظه با ريزپردازنده در ارتباط مي باشد، بنابر اين از سرعت بالايي برخوردار است. در رايانه از چندين نوع حافظه استفاده مي شود. (Virtual- Caching- BIOS- ROM- RAM)
- منبع تغذيه يا Power Supply :اين قسمت از رايانه جريان الكتريكي مورد نياز در رايانه را تنظيم نموده و مقدار آن راتأمين مي كند.
-هارديسك: يك حافظه با ظرفيت بالا و دائم مي باشد كه اطلاعات و برنامه ها را دربرمي گيرد.
-برد اصلي يا Mother Board :برد اصلي رايانه است كه تمام قطعات بر روي آن نصب مي شوند.
پردازشگر و حافظه به طور مستقيم بر روي برد اصلي نصب خواهند شد. ولي ممكن است بعضي از قطعات به صورت غيرمستقيم به برد وصل شوند. مانند كارت صدا كه مي تواند به صورت يك برد مجزا باشد و از طريق اسلات به برد اصلي متصل است.
-كارت صدا يا Sound Card :كارت صدا سينگال هاي آنالوگ صوتي را به اطلاعات ديجيتال و برعكس تبديل مي كند و آنها را ضبط و پخش مي كند.
-كارت گرافيكي يا :Graphic Cards اطلاعات را به گونه اي تبديل مي كند كه قابل نمايش بر روي مانيتور باشد.
-كنترل كننده Integrated Drive Electronics (IDE) :اين قطعه اينترفيس اوليه براي CD ROM، فلاپي ديسك و هارد مي باشد.
- اينترفيس :(SCSI) Small Computer براي اضافه نمودن دستگاه هاي اضافي مانند هارد و اسكنر مي باشد.
- گذرگاه Interconnect PeriPheral Component (PCI) :اين قطعه رايج ترين شيوه جهت اتصال يك عنصر ديگر به رايانه است كارت هاي PCI از طريق اسلات ها به برد اصلي متصل است.
- پورت Accelerated Graphics Port (AGP) :اين قطعه براي اتصال سرعت بالا از كارت گرافيكي به رايانه است.
ورودي ها و خروجي ها
- مانيتور Monitor)): جهت نمايش اطلاعات رايانه به كار مي رود. نمايش تصاوير از تركيب سه رنگ قرمز، سبز و آبي بوجود مي آيد.
- صفحه كليد Key Board) ):براي ورود اطلاعات به كار مي رود.
- ماوس










